Aby dobrze wykonać to zadanie, wspomnij o charakterze sztuki obu kultur (np. sakralny, polityczny i reprezentacyjny), ale zauważ również różnice w sposobie przedstawienia postaci ludzkiej oraz przesłaniu. Krótko opisz dzieła. Zwróć uwagę na postawę, sposób usytuowania i ukazania ciała i postawę, jaką przyjmują osoby. Następnie przejdź do porównania. Zastanów się nad różnicami formalnymi określając cechy stylu i obowiązujący kanon, a także wspomnij o roli, jaką pełniły. Wyciągnij także wniosek.

Oba dzieła – mezopotamska figura zarządcy Ebih‑Il oraz egipska grupa posągowa faraona Mykerinosa i jego małżonki – powstały w zbliżonym czasie w dwóch wielkich cywilizacjach starożytnego Bliskiego Wschodu, jednak różnią się zarówno formą, jak i przesłaniem. Figura Ebih‑Il przeznaczoną do ustawienia w sanktuarium jako wyraz czci wobec bóstwa. Jej celem było symboliczne „trwanie” osoby darczyńcy w obecności boga. Z kolei posąg Mykerinosa i jego małżonki pełnił funkcję grobową – miał zapewnić wieczne życie władcy w zaświatach i utrwalić jego boską naturę w kamieniu. W tym przypadku sztuka miała charakter sakralny, ale i polityczny – wyrażała ideologię boskości faraona. Pod względem formalnym dzieła te reprezentują dwa odmienne podejścia do przedstawienia ludzkiej postaci. Figura Ebih‑Il jest wykonana z alabastru i wyróżnia się niezwykłą ekspresją spojrzenia – oczy inkrustowano muszlą i lapis‑lazuli, co nadaje im głębię. Twarz postaci jest wyrazista, broda i włosy stylizowane, ciało zaś uproszczone, z rękami złożonymi w geście modlitewnym. Postać siedzi, a jej sylwetka ujęta jest statycznie. Natomiast posąg Mykerinosa i jego żony ma formę frontalną, monumentalną i bardziej realistyczną, choć również silnie wyidealizowaną. Postacie stoją wyprostowane, z lewą nogą wysuniętą do przodu – to typowa cecha kanonu w egipskiej rzeźbie. Ciała są muskularne, symetryczne, o wyraźnie zaznaczonej anatomii, co świadczy o stosowaniu ściśle określonych proporcji i matematycznych reguł. Władca ukazany jest w idealnym wieku – bez oznak starzenia – co ma wyrażać jego wieczność i niezmienność jako istoty boskiej. Królowa obejmuje Mykerinosa, co można interpretować jako gest wsparcia, lojalności lub afirmacji bosko‑ludzkiej jedności. Figura Ebih‑Il przedstawia jednostkę w relacji z bogiem, jako pokornego czciciela, którego tożsamość została utrwalona dla boskiego spojrzenia. Natomiast w przypadku egipskiej rzeźby mamy do czynienia z ideologicznym i symbolicznym ujęciem królewskiej pary jako wcielenia boskiego porządku (Maat). Faraon nie jest tylko człowiekiem – to bóg na ziemi.  Obie rzeźby – choć powstałe w podobnym czasie – prezentują odmienne podejścia do przedstawienia ludzkiej postaci. Mezopotamia skupiła się na indywidualizacji, ekspresji duchowej i modlitewnym charakterze dzieła, podczas gdy rzeźba egipska podporządkowana była kanonowi.