Wiesz już, że artyści przełomu XIX i XX wieku coraz częściej poszukiwali sposobów wyrażania tego, co wykracza poza bezpośrednią obserwację rzeczywistości. Obraz przestał być jedynie przedstawieniem świata widzialnego, a stał się przestrzenią osobistych doświadczeń, refleksji i artystycznych eksperymentów. Poznałeś różne sposoby wykorzystywania koloru, formy i kompozycji jako środków budowania znaczenia dzieła. Wiesz także, że sztuka może oddziaływać nie tylko poprzez przedstawiony temat, lecz również poprzez atmosferę i emocje, które wywołuje u odbiorcy. Niektórzy artyści zaczęli kierować uwagę ku wewnętrznemu światu człowieka, ku temu, co trudne do opisania słowami, ku lękom, napięciom, samotności, niepokoju i wspomnieniom. Znasz już język sztuki, który potrafi opowiadać o tym, co niewidzialne, a jednak niezwykle intensywne.

• identyfikować dzieła na podstawie charakterystycznych środków warsztatowych i formalnych;

• dokonywać opisu i analizy dzieł z uwzględnieniem ich cech formalnych;

• wskazywać środki stylistyczne i środki ekspresji, które identyfikują analizowane dzieło;

• rozpoznawać w dziele sztuki temat i wskazuje jego źródło ikonograficzne;

• formułować samodzielne, logiczne wypowiedzi argumentacyjne na temat dzieł sztuki.