RGDBLX3ZR1ZM1

Ekspresja, emocje i przepych – sztuka hellenistyczna w wielu odsłonach

Rekonstrukcja Wielkiego Ołtarza Pergamońskiego, zbudowanego przez Eumenesa II w Pergamonie w II wieku p.n.e., ekspozycja: Muzeum Pergamońskie w Berlinie, Niemcy
Źródło: Lestat (Jan Mehlich), dostępny w internecie: Wikipedia.org, licencja: CC BY-SA 3.0.

Znane treści, nowe cele

Zanim zaczniesz poznawać sztukę epoki hellenistycznej, masz już uporządkowaną wiedzę o wcześniejszych etapach rozwoju sztuki greckiej. Wiesz, jak ważne były uwarunkowania geograficzne i historyczne dla rozwoju kultury starożytnej Grecji – podział na polis, wpływ ustrojów politycznych, a także znaczenie religii i mitologii. Rozumiesz, że sztuka grecka była głęboko zakorzeniona w życiu społecznym i obywatelskim. Poznałeś główne cechy stylu archaicznego i klasycznego w architekturze, rzeźbie i malarstwie. Potrafisz rozpoznać cechy formalne i ideowe tych stylów: dążenie do harmonii, symetrii, porządku oraz ukazywanie człowieka jako miary rzeczy. Wiesz, jak zmieniały się sposoby przedstawiania postaci i przestrzeni oraz jakie funkcje pełniła sztuka w różnych okresach.

Sprawdź, czy pamiętasz... i wykonaj ćwiczenie dotyczące sztuki greckiej w okresie klasycznym

Ćwiczenie 1
R1TXATMOQ42L5
Przeczytaj uważnie tekst i uzupełnij brakujące wyrazy (dzieła, autorów, pojęcia) w odniesieniu do sztuki klasycznej Grecji.
bg‑gray2
Nauczysz się
  • wyjaśniać, w jaki sposób przemiany historyczne i społeczne wpłynęły na sztukę hellenistyczną;

  • definiować pojęcie hellenizmu;

  • rozpoznawać cechy stylu hellenistycznego w architekturze, rzeźbie i malarstwie;

  • opisać zmiany w sposobie przedstawiania postaci w porównaniu ze stylem klasycznym;

  • wskazać nowe tematy i środki wyrazu charakterystyczne dla tej epoki;

  • analizować wybrane przykłady dzieł sztuki hellenistycznej;

  • interpretować emocjonalny i ekspresyjny charakter przedstawień.