homo sapiens neanderthalensis, podgatunek człowieka kopalnego, czasem traktowany jako gatunek Homo neanderthalensis. Zamieszkiwał tereny Europy i Azji Mniejszej w okresie od ok. 180 tys. do ok. 35 tys. lat temu. (...)  Znaleziska człowieka neandertalskiego pochodzą z licznych stanowisk (głównie z zachodniej i południowej Europy oraz południowo‑zachodniej Azji), na których odkryto szczątki ok. 500 osobników.

gr. kéras Amáltheias, łac. cornu copiae, w mitologii greckiej róg kozy Amaltei, który wypełniał się obfitością pokarmów; w ikonografii symbol obfitości; atrybut m.in. bóstw rzek, personifikacja bogactwa (Plutos), pokoju (Pax, Ejrene) oraz bóstw związanych z płodnością i zasobnością (Dionizos, lary).

kompozycja rzeźbiarska, wydobyta z płaszczyzny płyty kamiennej, drewnianej lub metalowej, z pozostawieniem w niej tła; przeznaczona do oglądania wyłącznie od frontu; uzyskana techniką rzeźbienia, kucia, odlewania itp.

[łac. ritus ‘zwyczaj’, ‘przepis’], czynności o charakterze symbolicznym, realizowane według ściśle określonych, sformalizowanych reguł, stanowiące zewnętrzną formę społecznie doniosłego aktu; początkowo rytuał był traktowany jako synonim obrzędu; później zaczęto go odnosić zwłaszcza do praktyk religijnych i zabiegów magicznych.