Sztuka malarska epoki romańskiej: od iluminacji do fresków
Znane treści, nowe cele
Wiesz już, że romanizm ukształtował się w Europie w XI–XII wieku i że był pierwszym tak jednolitym stylem po okresie wędrówek ludów. Znasz jego najważniejsze cechy w architekturze: masywne mury, małe okna, półkoliste łuki i sklepienia kolebkowe lub krzyżowe, które dawały budowlom wrażenie siły i trwałości. Wiesz też, że rzeźba romańska była ściśle związana z architekturą i pojawiała się na portalach, kapitelach i tympanonach, a jej zadaniem było uczyć, przestrzegać i opowiadać historie biblijne. Znasz charakterystyczny styl tych przedstawień: uproszczone formy, silna ekspresja i wyraźny podział scen, które miały być czytelne dla każdego wiernego.
rozpoznawać cechy malarstwa miniaturowego w romanizmie;
analizować funkcje i znaczenia miniatur w rękopisach europejskich;
charakteryzować techniki i materiały stosowane w iluminatorstwie romańskim;
opisywać główne ośrodki i szkoły miniatorskie epoki;
interpretować ikonografię scen biblijnych w malarstwie ściennym romanizmu;
porównywać regionalne odmiany malarstwa ściennego w Europie;
wyjaśniać związek malarstwa ściennego z architekturą romańską;
analizować stylistykę i kompozycję fresków romańskich;
umieszczać dzieła malarstwa miniaturowego i ściennego w kontekście kulturowym i wskazywać ich lokalizację.