przyrząd do rozpylania farb za pomocą sprężonego powietrza.

nauka zajmująca się badaniem na podstawie wykopalisk dzieje i kulturę dawnych społeczeństw.

charakterystyczna powierzchnia dzieła malarskiego, graficznego, rzeźbiarskiego, obiektu rzemiosła artystycznego itp., zależna od charakteru tworzywa, techniki i indywidualnego stylu artysty.

z gr. haema (haima) „krew”; haimatites „krwisty”, minerał będący jedną z najbogatszych rud żelaza o czerwonej barwie.

górnopaleolityczna kultura archeologiczna, występująca od 32 do 20 tysięcy lat p.n.e.; nazwa pochodzi od znalezisk w La Gravette w departamencie Dordogne w południowo‑zachodniej Francji.

krąg kultur paleolitu górnego rozwijających w strefie wyżynnej Europy od północnej Hiszpanii po Małopolskę 17–12 tys. lat temu;

archeol. kultura paleolitu górnego (21–18 tys. lat temu) występująca na terenach Francji i północnej Hiszpanii; nazwa pochodzi od miejscowości Solutré w pobliżu Mâcon (departament Saône‑et‑Loire, Francja).

1. kolor żółtobrunatny 2. glinka o żółtym lub brunatnym zabarwieniu służąca do wyrobu farb 3. żółta lub brunatna farba otrzymywana z tej glinki.

[gr. óneiros ‘sen’, ‘marzenie senne’], tendencja w literaturze, sztukach plast. i filmie polegająca na kreowaniu rzeczywistości na wzór snu i nawiązywaniu w budowie utworu do reguł rządzących marzeniem sennym.

nauka zajmująca się badaniem budowy i rozwoju człowieka oraz ras ludów z okresu prehistorycznego.

nauka zajmująca się badaniem historii życia na Ziemi na podstawie szczątków i śladów życia organizmów roślinnych i zwierzęcych

przyjęty sposób widzenia rzeczywistości w danej dziedzinie, doktrynie itp.

faza snu, której towarzyszą szybkie ruchy gałek ocznych.

1. sufit w okazałym gmachu, w okazałej sali 2. poziomy element konstrukcyjny oddzielający poszczególne kondygnacje budynku 3. górna powierzchnia warstwy skalnej lub jaskini, groty

(skrót od: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization – Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury.