Masz już sporą wiedzę o malarstwie średniowiecznym. Wiesz, że jego głównym celem nie było wierne odwzorowanie rzeczywistości, ale ukazanie świata duchowego i przekazanie treści religijnych. Poznałeś charakterystyczne cechy stylu bizantyjskiego: złote tła symbolizujące boskie światło, frontalne i hieratyczne postacie, brak perspektywy oraz mocno symboliczny język gestów i kolorów. 

Wiesz też, że kompozycje były podporządkowane zasadom harmonii i symetrii, a artyści dążyli do ukazania sacrum – świata wiecznego, niezmiennego i pozbawionego cielesności. 

Potrafisz rozpoznać typowe przedstawienia Maryi z Dzieciątkiem, sceny Zwiastowania czy Ukrzyżowania, w których emocje są ukryte, a gesty pełne godności i powagi. Znasz również znaczenie innych tematów ikonograficznych i ich typów, potrafisz określić ich funkcję w kulturze średniowiecza. Wiesz, że były nie tylko obrazami, ale przede wszystkim narzędziem modlitwy i kontemplacji.