perspektywa zbieżna, perspektywa geometryczna, perspektywa linearna, matematyczny sposób przedstawiania sytuacji przestrzennych na płaszczyźnie, wykorzystujący fakt, że dalszy z 2 równoległych odcinków widać pod mniejszym kątem; prowadzi to do następujących 2 zasad wykonywania rysunków: 1) proste równoległe oddalające się od obserwatora przedstawia się jako przecinające się — powstały punkt przecięcia jest zwany punktem zbiegu lub punktem w nieskończoności; wszystkie proste równoległe w całej przestrzeni mają jeden punkt zbiegu; 2) punkty zbiegu wszystkich prostych leżących na jednej płaszczyźnie leżą na jednej prostej, zwanej horyzontem tej płaszczyzny; płaszczyzny równoległe mają wspólny horyzont. Perspektywa jest idealizacją doświadczeń malarstwa europejskiego XIII–XVII w. Matematyzacją perspektywy jest geometria rzutowa. W obrazach otrzymanych za pomocą standardowego aparatu fotograficznego obowiązują zasady perspektywy.