zespół pomieszczeń tworzących wydzieloną w obrębie budynku całość mieszkalną, przeznaczoną dla pojedynczego użytkownika.

technika malarstwa ściennego, polegająca na malowaniu na mokrym tynku, pokrytym kilkoma warstwami zaprawy, farbami z barwników odpornych na alkaliczne działanie wapna. Fresk jest techniką bardzo trudną, gdyż nie pozwala na dokonywanie poprawek i zmian oraz wymaga malowania częściami, ale należy do najtrwalszych rodzajów malarstwa ściennego.

oparta na zasadzie pozornego zmniejszania się przedmiotów w miarę ich oddalania się od oka oraz pozornej zbieżności ku horyzontowi wszelkich linii biegnących w głąb oka (zw. także perspektywą geometryczną, zbieżną lub centralną), tzn. obserwacja powstałego na płaszczyźnie obrazu wywołuje iluzję postrzegania takich samych stosunków przestrzennych jak podczas obserwacji rzeczywistej przestrzeni.

(wł. zadymione, mgliste, cieniowane), miękki modelunek malarski o łagodnych przejściach tonalnych i światłocieniowych, zacierający wyrazistość konturu.

(z włoskiego stanza) pokój; również strofa licząca cztery lub więcej wersów lub utwór poetycki, którego kompozycja wyznaczona jest przez stały układ strof.

[fr.], tkanina dekoracyjna naśladująca obraz, tkana na krośnie poziomym lub pionowym na podstawie kartonów wykonanych przez malarzy.

obraz lub płaskorzeźba umieszczone w polu o kształcie koła; tonda były popularne zwłaszcza w sztuce włoskiego renesansu (głównie przedstawienia religijne).