Całopalny - spalany całkowicie jako ofiara; przeznaczony do całopaleń.

Celtowie - łac. Celtae, grupa ludów indoeuropejskich; z pierwotnych siedzib w dorzeczu górnego Renu, Dunaju i Menu rozprzestrzenili się w ciągu I tysiąclecia p.n.e. Po całej Europie, opanowując m.in. Wyspy Brytyjskie, w VII w. p.n.e. — Galię (odtąd znani jako Galowie)

Celtycki – pochodzący od Celtów, właściwy im, charakterystyczny dla nich.

Draperia - dekoracyjna fałda na tkaninie; też: tkanina ułożona w takie fałdy

archeol. ozdobna zapinka metalowa do spinania szat; fibula, stanowiąc nieodłączny atrybut stroju, jest najczęściej spotykanym zabytkiem w grobach od IV w. p.n.e. do VI w. n.e.

Funeralny - dotyczący pochówku i żałoby po zmarłym.

Goci - lud germański; w III w. Osiedli nad M. Czarnym; w tym czasie podzielili się na Ostrogotów (Goci wschodni) i Wizygotów (Goci zachodni).

Gotlandia  - wyspa szwedzka, największa na właściwym M. Bałtyckim.

Homo heidelbergensis, człowiek heidelberski, używana przez niektórych antropologów nazwa gatunkowa na określenie kopalnych form wczesnego Homo sapiens (człowieka rozumnego ). Nazwa ta pierwotnie została nadana znalezisku kompletnej żuchwy ludzkiej datowanej na okres środkowego plejstocenu – ok. 500 tys. lat temu (1907 r., stanowisko Mauer, koło Heidelbergu, Niemcy).

Hunowie - plemię koczownicze, którego migracja zapoczątkowała okres Wędrówki Ludów.

Imperium - wielkie mocarstwo, państwo dominujące, podporządkowujące sobie inne kraje dzięki swej sile militarnej (i gospodarczej).

Izba - pomieszczenie mieszkalne

Krzemień  - skała osadowa składająca się z drobnokrystalicznej krzemionki

Naciek - forma skupień mineralnych o kształcie sopli, powłok lub bulw.

Naramiennik - metalowa ozdoba noszona na ramieniu przez kobiety niektórych ludów.

Neandertalski człowiek  - Homo sapiens neanderthalensis, podgatunek człowieka kopalnego, czasem traktowany jako gat. Homo neanderthalensis. Zamieszkiwał tereny Europy i Azji Mniejszej w okresie od ok. 180 tys. Do ok. 35 tys. lat temu.

Obsydian - szkliwo wulkaniczne, zwykle barwy czarnej, używane do wyrobu przedmiotów ozdobnych

Niż Środkowoeuropejski - podobszar fizycznogeograficzny w Europie Zachodniej i Europie Środkowej, pomiędzy M. Północnym, Skagerrakiem, Kattegatem oraz M. Bałtyckim na zachodzie i północy, Niziny Wschodnioeuropejską na wschodzie oraz Wyż. Małopolską, Masywem Czeskim, Średniogórzem Niemieckim i Basenem Paryskim na południu; w Polsce, Niemczech, Danii, Holandii, Belgii oraz częściowo Francji i Rosji (obwód królewiecki).

Odłupek - to, co zostało odłupane

Osmoza - wzajemne przenikanie wpływów kulturowych, politycznych, gospodarczych z jednego kraju, regionu do innego.

Przęślik - ciężarek obciążający wrzeciono.

Sepulkralny - grobowy, nagrobkowy, cmentarny.

Słowianie - grupa ludów indoeuropejskich zamieszkujących znaczne obszary środkowej i wschodniej Europy.

Solarny – słoneczny; dotyczący kultu Słońca.

Stalagmity - [gr. stálagma ‘kropla’], nacieki jaskiniowe powstające na dnie jaskiń krasowych wskutek wytrącania się kryształów węglanu wapnia z kapiącej ze stropu jaskini wody, w miejscu, gdzie kapiąca woda nie może w całości odpłynąć lub wsiąknąć.

Stalaktyty - [gr. stalaktós ‘kapiący’], nacieki jaskiniowe zwisające ze stropu jaskiń krasowych, powstające wskutek wytrącania się kryształów węglanu wapnia z kapiącej ze szczelin skalnych wody.

Szlak bursztynowy - nazwa przyjęta na określenie szlaku handlowego łączącego w starożytności rzymską prowincję Panonię z południowymi i południowo‑wschodnimi wybrzeżami Morza Bałtyckiego;

Zapinka -  fibula [łac.], archeol. ozdobna zapinka metalowa do spinania szat; fibula, stanowiąc nieodłączny atrybut stroju, jest najczęściej spotykanym zabytkiem w grobach od IV w. p.n.e. do VI w. n.e.