Rembrandt van Rijn – mistrz światła i psychologizacji postaci
Znane treści, nowe cele
Wiesz już, że barok przyniósł duże zróżnicowanie tematów i gatunków malarskich. Rozumiesz, że sztuka tej epoki miała oddziaływać na emocje i wyobraźnię odbiorcy, a jej rozwój wiązał się zarówno z kontrreformacją, jak i z potrzebami władzy świeckiej. Masz świadomość, że jednym z najważniejszych nurtów baroku były sceny religijne. Znasz Caravaggia, który poprzez dramatyczne światło i naturalizm nadał im nową intensywność emocjonalną.
Wiesz także, że barok rozwinął malarstwo monumentalne. Znasz Rubensa, którego dynamiczne, barwne kompozycje tworzyły wizję baroku pełnego energii. Potrafisz wyjaśnić, że rozwój portretu barokowego służył jako narzędzie kreowania wizerunku władzy i wiesz, że van Dyck ukształtował elegancki typ portretu dworskiego. Masz świadomość, że barok przyniósł bardziej intymne ujęcie religijności. Znasz Zurbarána i Murilla, których dzieła ukazywały skupienie, nastrojowość i emocjonalność epoki.
Dzięki temu potrafisz dostrzec, że barok nie był jednolitym stylem, lecz zbiorem różnych tendencji artystycznych.
charakteryzować wczesną i późną twórczość Rembrandta, uwzględniając cechy stylowe, formalne i tematyczne;
określać tematykę dzieł Rembrandta oraz wskazywać jej zróżnicowanie i przemiany na przestrzeni jego kariery;
wymieniać najważniejsze fakty z życia artysty i wiązać je z jego działalnością twórczą;
rozpoznawać temat dzieła sztuki oraz wskazywać jego źródła ikonograficzne i literackie;
analizować dzieła Rembrandta z uwzględnieniem kompozycji, światłocienia i stosowanych środków wyrazu plastycznego;
porównywać tematykę obrazów Rembrandta z dziełami innych malarzy, wskazując podobieństwa i różnice w sposobie ujęcia tematu.