Barok klasycyzujący jako zwrot ku rozumowi, ładowi i harmonii
Znane treści, nowe cele
Wiesz już, że w renesansie nastąpił świadomy powrót do sztuki i myśli starożytnej. Znasz przykłady artystów, którzy szczególnie wyraźnie inspirowali się antykiem, na przykład Botticellego, który chętnie sięgał po tematy mitologiczne, Rafaela, który wykorzystywał antyczne zasady harmonii i proporcji, oraz Michała Anioła i Leonarda da Vinci, którzy studiowali budowę ludzkiego ciała w duchu starożytnych wzorców.
Masz również świadomość, że w XVIII wieku doszło do ważnych odkryć archeologicznych, takich jak odsłonięcie Herkulanum i Pompejów. Wiesz, że te znaleziska pozwoliły zobaczyć antyczną architekturę, dekoracje i układy przestrzenne w wyjątkowo dobrze zachowanej formie. Potrafisz wskazać, że właśnie dzięki nim artyści i architekci otrzymali bezpośredni dostęp do autentycznych przykładów sztuki starożytnej, co stało się jednym z głównych impulsów rozwoju klasycyzmu.
Rozumiesz także, że różne środowiska artystyczne Europy wypracowały własne sposoby przedstawiania natury i że artyści posługiwali się zróżnicowanymi środkami wyrazu plastycznego, aby budować przestrzeń, nastrój i charakter obrazu.
wyjaśniać, czym jest barok klasycyzujący i wskazywać jego główne założenia;
omawiać wybrane dzieła Poussina i Lorraina, odnosząc się do kompozycji, narracji i sposobu przedstawiania przestrzeni;
wskazywać inspiracje antyczne obecne w twórczości artystów oraz wyjaśniać, jak reinterpretowali tradycję klasyczną;
odczytywać temat dzieła i sposób jego realizacji, analizując relacje między postaciami, przestrzenią i światłem;
rozpoznawać wskazane na obrazach postacie mitologiczne, biblijne lub historyczne;
porównywać dzieła baroku klasycyzującego z malarstwem innych epok i środowisk;
charakteryzować rolę pejzażu w twórczości Lorraina i określać środki wyrazu plastycznego, którymi się posługuje;
wskazywać miejsca, w których znajdują się najważniejsze dzieła Poussina i Lorraina;
dokonywać analizy formalnej i ikonograficznej dzieł obu malarzy.