Barokowa architektura w Polsce – synteza europejskich nurtów

Materiał ukazuje rozwój architektury barokowej w Polsce jako zjawisko wynikające z przenikania się różnych wpływów europejskich, zwłaszcza włoskich i francuskich. Przedstawia kolejne etapy kształtowania się stylu barokowego – od wczesnego, związanego z kontrreformacją, po dojrzały i późny barok. Szczególną uwagę poświęca architekturze jezuickiej oraz jej rzymskim wzorcom, takim jak kościół Il Gesù, ukazując ich adaptację na ziemiach polskich na przykładzie świątyń w Nieświeżu i Krakowie. Materiał pozwala również dostrzec znaczenie lokalnych tradycji oraz różnice w rozwiązaniach architektonicznych i proporcjach budowli. Został wzbogacony o treści analityczne i porównawcze, które pomagają zrozumieć podobieństwa i różnice między wzorcami zagranicznymi a realizacjami polskimi oraz ukazują sposób przekształcania form architektonicznych w zależności od kontekstu kulturowego. Zawiera także zadania i polecenia z podpowiedziami i odpowiedziami. Materiał pomaga w przygotowaniu do egzaminu maturalnego, ponieważ rozwija umiejętność analizy i porównywania dzieł architektury, rozpoznawania cech stylowych oraz formułowania logicznych i pogłębionych wypowiedzi interpretacyjnych.