Kulturowy obraz dawnej Rzeczypospolitej w malarstwie barokowym
Znane treści, nowe cele
Wiesz już, że w uropie Zachodniej dominował portret reprezentacyjny, pełen przepychu i teatralności. Władcy, tacy jak Ludwik XIV, pozowali w otoczeniu symboli potęgi - kolumn, tronów, insygniów. Znasz też portret dworski, elegancki i idealizowany, który rozwijał się na dworach Francji, Anglii czy Habsburgów. W Holandii i Flandrii popularność zdobył portret mieszczański, bardziej powściągliwy, ale niezwykle realistyczny, ukazujący bogatych kupców i uczonych. Włochy natomiast pielęgnowały portret psychologiczny, w którym liczył się charakter i wewnętrzne życie modela.
Potrafisz wskazać artystów, którzy ukształtowali te gatunki. Wiesz, że Anthony van Dyck stworzył wzorzec arystokratycznego portretu dworskiego, Diego Velázquez nadał portretowi królewskiemu niezwykłą godność i prawdę psychologiczną, a Rembrandt uczynił z portretu narzędzie głębokiej introspekcji. Znasz także twórców włoskich, jak Bernini, który w rzeźbie portretowej potrafił uchwycić ruch i emocję.
Dzięki temu rozumiesz, że barokowy portret europejski był różnorodny, ale zawsze podporządkowany jednemu celowi: ukazaniu człowieka w całej jego złożoności – od majestatu po intymność.
Przedstaw tematykę, którą podejmował Rembrandt w swojej twórczości, odwołując się do wybranych przykładów jego dzieł.
wskazywać wpływy europejskie na malarstwo barokowe w Polsce;
wyjaśnić rolę kontrreformacji w kształtowaniu tematyki religijnej;
scharakteryzować główne nurty malarstwa XVII–XVIII wieku (religijne, batalistyczne, portretowe);
rozpoznać i wyjaśnić motywy vanitas oraz tańca śmierci;
rozróżnić typy portretów barokowych, wśród nich omawiać cechy portretu trumiennego.