Jest to zjawisko o największym znaczeniu dla sztuki najnowszej. Określa się je również jako sztukę pojęciową lub rzeźbę myśli. Terminy te wskazują na zasadnicze cechy prądu- rezygnację z materialnej postaci dzieł oraz skupienie się na sferze idei. Dzięki temu możliwe było zlikwidowanie rozdźwięku pomiędzy wizją dzieła w umyśle artysty a efektem pracy twórczej. Odpowiednia definicja dzieła wystarczy by określić obiekt. Zjawisko pojawia się ok. 1960 r. Twórcy, m.in: Joseph Kossuth, Sol LeWitt.