termin używany od 1966 na określenie stylu dekoracyjnego, którego szczytowy rozwój przypada na lata 20. (Międzynarodowa Wystawa Sztuk Dekoracyjnych i Przemysłu Współczesnego w Paryżu, 1925), a pewne formy trwają w niektórych dziedzinach plastyki do lat 40., styl ten rozwinął się także w Stanach Zjednoczonych w drugiej połowie lat 20. i w latach 30. Art Deco odwoływał się do idei odrodzenia rzemiosła, głoszonej przez Arts and Crafts, rozwijał zasady syntezy sztuk, realizowane przez secesję, postulował też ścisły związek sztuki z przemysłem, podobnie jak na przykład Bauhaus. Czerpał inspirację z różnych źródeł: kultur egzotycznych (nurt orientalny), tradycji antycznych (nurt klasycyzujący), kierunków sztuki awangardowej - fowizmu, kubizmu, neoplastycyzmu, konstruktywizmu (nurt geometryczny), sięgał do folkloru i tradycji lokalnych (nurty narodowe). Podstawowe środki wyrazu stylu to: syntetyzowanie i upraszczanie form, prostolinijność, symetria, płaszczyznowość, kontrastowość kolorystyki, mutiplikacja wzorów geometrycznych oraz geometryzowanie motywów roślinnych i zoomorficznych - służyły podkreśleniu walorów dekoracyjnych obiektów, zawsze jednak zdobnictwo podporządkowane było funkcji i tworzywu (często kosztownemu). Art Deco przejawił się głównie w rzemiośle artystycznym, związanym z wyposażeniem wnętrz, ale obejmował także architekturę, rzeźbę i grafikę, modę damską i biżuterię, znalazł swoje odbicie w malarstwie, przeniknął do scenografii teatralnej i filmowej oraz produkcji przemysłowej.

wskazówki i objaśnienia autora dotyczące sposobu wystawienia dramatu, umieszczone w tekście.

rzygacz, plwacz, ozdobne zakończenie rynny dachowej, z którego woda deszczowa swobodnie spada daleko od lica muru. Szczególnie ozdobne formy rzeźbiarskiej (fantastyczne zwierzęta, ptaki, demony, potwory, postacie ludzkie) wytworzyła gotycka architektura francuska za której przykładem rozpowszechniły się w całej Europie, stosowane zarówno w budowlach sakralnych, jak i świeckich. Rzeźby wykonywano początkowo najczęściej w kamieniu; w czasach nowożytnych - zwykle z blachy.

odmiana secesji w Niemczech, kierunek w sztuce ostatniego dziesięciolecia XIX i pierwszej dekady dwudziesteg wieku, wywodzący swą nazwę od typowego dlań oderwania się od akademickich i historyzujących tendencji sztuki XIX wieku. Dzieła secesji cechowało zamiłowanie do asymetrii, atektoniczności, wertykalizmu, płaszczyznowości, linearyzmu, skomplikowanych układów kompozycyjnych i dekoracyjności. Głównymi środkiem wyrazu były: giętka, długa, ruchliwa linia, płaska plama, subtelna, jasna kolorystyka, barwy przechodzące jedna w drugą, efekty połysku. Głoszony przez secesję zwrot do świata natury przejawił się w wyborze motywów, odznaczających się wymienionymi wyżej cechami: żywiołów ognia i wody, strzelistych lub wijących się roślin (trzciny, lilie, powoje), kwiatów o symbolicznej wymowie (mlecz, oset, róża) bądź przejętych ze sztuki japońskiej (irysy, chryzantemy, nenufary); ze świata zwierząt wybierano pawie, łabędzie, węże, ważki i motyle. Często przedstawiano także stwory fantastyczno‑baśniowe (chimery, fauny, nimfy, smoki) oraz smukłe postacie kobiet o długich, rozwianych włosach.

(z języka francuskiego: costume – ubiór, strój) specjalnie projektowany przez scenografa lub kostiumologa strój aktorki bądź aktora charakteryzujący graną przez nich postać i będący istotnym elementem wizualnej strony widowiska filmowego lub telewizyjnego.

(z języka włoskiego: libretto - książeczka) zwięzłe streszczenie działa operowego lub filmowego, równie ważne jak muzyka, było na ogół drukowane i sprzedawane przed przedstawieniem wraz ze świecą do czytania.

przyporządkowywanie zasobów systemowych do innych, zwykle wirtualnych; tworzenie schematu czegoś, na przykład jakiegoś zjawiska.

(oficjalna nazwa Academy Award of Merit) przyznawana od 1927 roku, obecnie w dwudziestu czterech podstawowych kategoriach, nie licząc Oscarów specjalnych i za osiągnięcia w dziedzinie techniki filmowej, nagroda hollywoodzkiej Akademii Filmowej, najbardziej prestiżowe trofeum w świecie filmu. Zaprojektowana przez znanego amerykańskiego scenografa Cedrica Gibbsona, statuetka Oscara przedstawia powstać rycerza‑strażnika trzymającego oburącz zwrócony ostrzem w dół miecz, stojącego na cokole, który stanowi rolka z taśmą filmową.

(z języka łacińskiego: requisitus - poszukiwany) przedmiot potrzebny w danym przedstawieniu teatralnym, widowisku filmowym lub telewizyjnym, związanym z przebiegiem akcji lub tworzącym tło.

(z języka angielskiego: screenplay, również script) literacki projekt struktury dzieła filmowego, tekst będący podstawą pracy nad filmem, w swej rozwiniętej formie (zwanej niekiedy pełnym scenariuszem) prezentujący: fabułę, charakterystykę postaci, przebieg akcji wraz z opisem czasu i miejsca oraz dialogi.

plan realizacji filmu sporządzony na podstawie scenariusza przez reżysera i operatora, zawierający szczegółowy opis kolejnych ujęć

myśliwiec Incom T‑65, popularnie zwany X‑wingiem, to jeden z najczęściej pojawiających się typów statków kosmicznych świata Gwiezdnych Wojen. Został zaprojektowany przed Bitwą o Yavin w zakładach Incom na bazie republikańskich myśliwców typu Z‑95. Ponieważ pracownicy zespołu projektowo‑konstrukcyjnego przeszli na stronę Rebelii, to ona uzyskała projekty pojazdu i rozpoczęła jego produkcję. X‑wingi są uzbrojone w cztery działka laserowe umieszczone na końcach rozkładanych skrzydeł, oraz dwie wyrzutnie torped protonowych, mogące pomieścić w sumie 6 takich pocisków. Standardowo pilotowi pomaga w nawigacji droid astromechaniczny (najczęściej stosowane typy to Industrial Automaton R2 i R4), który może też przeprowadzać w czasie lotu pomniejsze naprawy.

publiczna sprzedaż obiektów w formie zorganizowanej, w której nabywcą zostaje ta osoba, która zaoferuje najwyższą cenę. Przedmiotem aukcji są dzieła sztuki lub obiekty kolekcjonerskie, które można wcześniej oglądać na wystawie przedaukcyjnej. Aukcję prowadzi aukcjoner, który odpowiada za przestrzeganie ustalonego regulaminu sprzedaży. Aukcja jest prowadzona w języku polskim, jednak na specjalne życzenie uczestnika aukcji niektóre spośród licytacji mogą być równolegle prowadzone w jeżykach angielskim i niemieckim.

1) zapisywanie ruchów tanecznych za pomocą systemu znaków (ob. kinetografia) oraz opis tańców i ich wykonania; 2) sztuka kompozycji rysunku i ruchu w tańcu i balecie; odtwarza muzykę i treść fabularną (w baletach z wątkiem lit.), tworząc równocześnie formę ruchową tańca w kształcie niepowtarzalnym, zależnym od osobowości artystycznej choreografa; 3) określenie używane wymiennie z pojęciami balet, taniec, stosowane swobodnie przez krytyków w XIX w.

1. osoba zastępująca aktora w scenach wymagających specjalnych umiejętności; 2. aktor grający jakąś rolę na zmianę z innym aktorem lub zamiast niego.

przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum lub na wystawie.

zbiór przedmiotów w muzeum, galerii lub na wystawie.

instytucja dysponująca stałym zespołem instrumentalistów i śpiewaków, organizująca koncerty muzyki poważnej; też: budynek, w którym odbywają się te koncerty.

uroczyste zakończenie i podsumowanie wystawy dzieł sztuki.

1. ludowa twórczość artystyczna; 2. cechy charakterystyczne dla jakiegoś środowiska, miejsca.

1. kolekcja dzieł sztuki istniejąca jako samodzielna instytucja lub stanowiąca dział w muzeum; 2. salon wystawowy, w którym sprzedaje się dzieła sztuki.

1. impreza artystyczna wypełniona programem muzycznym; 2. instrumentalny utwór muzyczny przeznaczony do wykonania przez solistę i orkiestrę symfoniczną; 3. wykonanie czegoś w sposób mistrzowski.

publiczna sprzedaż ruchomości lub nieruchomości, w której nabywcą zostaje ten, kto oferuje najwyższą cenę.

instytucja gromadząca, przechowująca i konserwująca zbiory z różnych dziedzin kultury, sztuki, nauki lub techniki i udostępniająca je publiczności w formie wystaw.

pierwszy publiczny pokaz sztuki teatralnej, opery, filmu itp.

opracowanie plastycznej i architektonicznej oprawy widowiska, filmu itp.; też: oświetlenie, dekoracje, kostiumy i rekwizyty stanowiące taką opraw.

przedstawienie teatralne, operowe lub baletowe.

osoba w teatrze, która w trakcie przedstawienia podpowiada (w razie potrzeby) aktorom tekst granej roli.

uroczyste otwarcie wystawy dzieł sztuki.

wystawiony na pokaz zbiór dzieł sztuki lub innych wartościowych przedmiotów.