Na przełomie XIX i XX wieku rozwój cywilizacyjny sprawił, że Polacy zaczęli podróżować coraz częściej i chętniej – zarówno w granicach własnego kraju, pomiędzy zaborami, jak i na Zachód Europy. Chłopi ruszali do miast w poszukiwaniu pracy, urzędnicy przemieszczali się służbowo, turyści odkrywali nowe miejsca, młodzież wyjeżdżała na studia, artyści – po inspirację, a pisarze – w poszukiwaniu tematów. Wśród nich był także Stefan Żeromski, uważny obserwator swojej epoki, który odbywał liczne podróże i przenosił ich doświadczenia na karty swoich utworów. Z tych wędrówek i refleksji narodziła się postać Tomasza Judyma – jednego z jego najbardziej wyrazistych bohaterów, wiecznego tułacza, człowieka o wielkim sercu i tragicznego idealisty, rozdartego między chęcią niesienia pomocy a potrzebą osobistego spełnienia.