Ludzie, którzy szli Tadeusza Borowskiego i inne świadectwa Holocaustu. Obraz człowieka zlagrowanego (Kopia)
Doświadczenie obozu koncentracyjnego to rzeczywistość skrajna, w której załamują się dotychczasowe kategorie moralne, wyobrażenia o człowieczeństwie i granice ludzkiej wrażliwości. W Ludziach, którzy szli Borowski pokazuje tę rzeczywistość poprzez narrację behawioralną – rejestruje tylko zewnętrzne zachowania, gesty i sceny, bez komentarza emocjonalnego, jakby „kamera” śledziła obóz. W takim świecie rodzi się figura „człowieka zlagrowanego” – więźnia, który dla przetrwania przyjmuje logikę lagru, obojętnieje na cudzą śmierć i uczy się funkcjonować w systemie opartym na przemocy i selekcji.
Poznasz opowiadanie Tadeusza Borowskiego Ludzie, którzy szli.
Nauczysz się analizować narrację behawioralną w prozie Tadeusza Borowskiego i wskazywać jej cechy charakterystyczne.
Poznasz mechanizmy powstawania figury „człowieka zlagrowanego” i nauczysz się wyjaśniać, w jaki sposób doświadczenie obozu koncentracyjnego wpływa na moralność i psychikę człowieka.
Poznasz tematykę wiersza Słonimskiego „Elegia miasteczek żydowskich”, dotyczącego nieistniejących już żydowskich miasteczek, i nauczysz się interpretować jego przesłanie o pamięci i stracie.
Porównasz sposób przedstawienia Zagłady w „Elegii miasteczek żydowskich” Antoniego Słonimskiego i w „Ludziach, którzy szli” Tadeusza Borowskiego.