Zwróć uwagę, o jakim etapie dżumy mowa w podanym fragmencie. Zastanów się, co jest najważniejsze dla ludzi, których chroni „egoizm miłości”.

Przykładowa odpowiedź: „Egoizm miłości” podkreśla stan, w którym bohaterowie myśleli o swoich ukochanych i skupiali się na ewentualnej rozłące z nimi. Dzięki temu nie doświadczali silnego strachu przed dżumą, która przynosi nagłą śmierć.

Rozważ np. następujące kwestie: 

• kogo dotyczy samotność,

• jak jest przeżywana, 

• z czego wynika,

• jakie inne uczucia i wydarzenia jej towarzyszą.

W ustaleniu, czy odpowiedź jest poprawna, pomogą ci słowa‑klucze dobrane do każdego cytatu:

1. samotność chorego, pułapka, samotność w tłumie

2. Cottard, nieufność, przemiana

3. Paneloux, surowość, przemiana, Bóg

4. samotność pośród ludzi, rozpad i spłycenie relacji

5. rozpad relacji, brak porozumienia, samotność wśród ludzi

6. Rambert, opuszczenie, bezsilność, apatia

7. pozorne wsparcie, opuszczenie, niemożność prawdziwego zrozumienia, samotność miasta

Zwróć szczególną uwagę na różnice między postawami bohaterów.

Sprawdź, czy w twojej odpowiedzi zostały zawarte następujące wnioski:

Bernard Rieux – jest świadomy bezcelowości swych działań, wie, że w ostatecznym rachunku są skazane na porażkę, ale walczy z zarazą mimo wszystko. Jest niezłomny i skrajnie altruistyczny. Nie jest idealistą, cechuje go pragmatyzm, wytrwałość i systematyczność, a jego walka z dżumą to symbol niezgody na absurd świata.

Jean Tarrou – walkę z dżumą traktuje jako walkę o świętość (w jej świeckim wymiarze). Przyjmuje aktywną postawę i angażuje się w pomoc lekarzom. Dżuma jest dla niego okazją dającą możliwość dążenia do doskonałości moralnej w skrajnych warunkach.

Cottard – cieszy się z powodu epidemii, która jest dla niego okazją do uniknięcia konsekwencji popełnionego przestępstwa. Chce, by dżuma trwała jak najdłużej, a oznaki zakończenia epidemii przyjmuje z paniką. Zaraza jest dla niego okazją do przeżycia strachu wraz z innymi ludźmi i doświadczenia wspólnoty.

Raymond Rambert – na początku epidemii próbuje wyjechać z miasta. Ostatecznie, gdy ma taką możliwość, rezygnuje i angażuje się w pomoc sanitarną. Epidemia staje się dla niego okazją przezwyciężenia egoizmu i nauką poświęcenia się dla drugiego człowieka. Rezygnuje z jednostkowego szczęścia na rzecz budowania wspólnoty z innymi.

Sprawdź, czy w twojej odpowiedzi zostały zawarte następujące wnioski:

Bernard Rieux – Jest introwertykiem, niełatwo przychodzi mu wchodzenie w relacje z ludźmi. Wszystkie siły poświęca na samotną, heroiczną walkę z chorobą.
Jean Tarrou – Nie jest mieszkańcem Oranu - jest obcy, a mimo wszystko z całych sił angażuje się w walkę z epidemią. Samotność wobec dżumy przeżywa, stawiając czoła walce z chorobą. 
Joseph Grand – Utracił najbliższą osobę, czuje się przytłoczony samotnością.
Cottard – Czuje się wyizolowany ze społeczeństwa, jednak podczas epidemii staje się „człowiekiem, który rośnie” (określenie Jeane’a Tarrou).
Ojciec Paneloux – Całą swą nadzieję pokłada w Bogu, więc nie przywiązuje aż tak dużej wagi do relacji z ludźmi – jest wobec nich surowy. Dopiero widok śmierci niewinnego dziecka wpływa na zmianę jego nastawienia.
Raymond Rambert – Został uwięziony w Oranie z dala od ukochanej. Swoją samotność przeżywa dość egocentrycznie – jest skupiony na poszukiwaniu jednostkowego szczęścia. Jego postawa zmienia się wraz z postępem epidemii.

Przykładowa odpowiedź: Samotność Cottarda była spowodowana strachem. Popełnił on przestępstwo i obawiał się aresztowania, co przyczyniło się do jego nieudanej próby samobójczej. W trakcie trwania zarazy, gdy wyzwolił się z lęku przed schwytaniem, rozkwitł i zbliżył się do ludzi. Wciąż jednak towarzyszył mu strach przed wyjściem prawdy na jaw. Dlatego nie był w stanie zbudować szczerych, opartych na zaufaniu relacji z innymi.

Możesz skorzystać z fragmentów powieści i pracy naukowej zamieszczonych w bloku tekstowym.

Sprawdź, czy w twojej odpowiedzi znalazły się następujące kwestie: samotność w obliczu choroby i straty, samotność wynikająca z izolacji, niezrozumienia, bezradności; odpowiedzialność człowieka przed drugim człowiekiem, wolny wybór, wolność, wzajemne wsparcie w sytuacji kryzysowej, poczucie wspólnoty dające siłę.

Możesz skorzystać z fragmentów powieści i pracy naukowej zamieszczonych w bloku tekstowym oraz filmu zamieszczonego w multimediach.

W swojej odpowiedzi możesz uwzględnić następujące zagadnienia: samotność wynikająca z izolacji, tęsknota za bliskimi, wewnętrzny ból a praca na rzecz innych, wzajemne wsparcie budujące więzi, przyjaźń w sytuacji kryzysu, poczucie sensu życia we wspólnocie.

Poszukaj podobieństw i różnic pomiędzy tymi dwiema sytuacjami.

W swojej odpowiedzi możesz zwrócić uwagę na:

• chorobę, która stanowi zagrożenie życia;

• sytuację zamknięcia i ograniczenia ludzi z tym związane;

• skutki tych ograniczeń;

• emocje, które towarzyszą ludziom w tej sytuacji.