Zwróć uwagę, w jaki sposób człowiek postrzega samego siebie.

W liryku ukazany problem dotyczy odczuwania własnego istnienia. Poruszane kwestie odnoszą się do konfrontacji z innymi i z samym sobą. Człowiek musi wykonać pewien wysiłek, żeby ujrzeć samego siebie z dystansu, tak jak widzi innych i tak jak inni widzą jego. Paradoksalne jest to, że człowiek najsłabiej kojarzy swoją własną twarz, bo patrzy na innych, a nie ciągle na siebie. Podmiot liryczny rozważa też zagadnienie zajmowania określonego miejsca w przestrzeni, które jest zmienne, bo człowiek znajduje się w ruchu. Wypełnia przestrzeń swoim ciałem w sposób dynamiczny, więc trudno określić granice jego cielesnej formy. To zagadnienie o charakterze filozoficznym. W dwóch ostatnich wersach autor odwołuje się do filozofii Kartezjusza i słynnego: 'Myślę, więc jestem'.

Autoportret to własny portret, samodzielnie namalowany.

Artysta, który tworzy swój wizerunek, utrwala wygląd samego siebie. Czyni coś trwałego. Takim przedstawieniom postaci towarzyszą atrybuty i symbole, które łatwo rozpoznać. Dlatego autoportret nie może być odczuwany, gdyż odczucia odnoszą się do przeżyć uczuciowych, doznań, czyli tego co nietrwałe, nieobiektywne, łatwe do podważenia i nie do zweryfikowania.

Dyskomfort to uczucie psychicznej lub fizycznej niewygody.

Dyskomfort podmiotu lirycznego wynika ze świadomości, że słabo pamięta swoją własną twarz. Niepokój wywołują u niego płynność, nietrwałość, niepełność istnienia, które trudno mu zidentyfikować, chociaż przecież należy ono właśnie do niego.

Zwróć uwagę na to, jak człowiek postrzega sam siebie.

Pojawia się paradoks, ponieważ człowiek nigdy nie rozstaje się ze swoją twarzą, nawet kiedy najmniej ją widzi. W związku z tym ktoś, kto rzadko patrzy w lustro, może zwątpić, czy w ogóle posiada twarz. Wszystkie inne części swojego ciała może zobaczyć, a tym samym potwierdzić ich istnienie. Jest to nawiązanie do filozofii George`a Berkeleya [czyt. dżordża berkleja], który twierdził, że jeśli zamykamy oczy, to świat znika.

Zwróć uwagę, czym powinien kierować się podmiot liryczny w swoim życiu.

Człowiek zajmuje pewne miejsce w świecie, o które powinien dbać, aby istnieć. Musi też kierować się określonymi zasadami w życiu, które pozwalają mu rozpoznać swoją egzystencję.

Zastanów się nad podobieństwem między myśleniem i wątpieniem.

Białoszewski nie zaprzecza francuskiemu filozofowi, ale mówi to, samo, co on. Wątpienie to rodzaj myślenia. Jeśli zachodzi myślenie, to musi być też podmiot myślący.