W polskiej kulturze za wzór rycerza uchodzi żyjący na przełomie XIV i XV wieku Zawisza Czarny z Garbowa – uczestnik bitwy pod Grunwaldem, zwycięzca wielu turniejów rycerskich w całej Europie. Być może na to, jakim był rycerzem, mieli wpływ bohaterowie Pieśni o Rolandzie i Pieśni o Nibelungach, których przedstawiono jako wojowników postępujących zgodnie z etosem rycerskim.

Średniowiecze to epoka, której trwanie przypada na wieki od V do XV. Sztuka tego okresu uczyła między innymi, jak postępować w życiu doczesnym, aby zasłużyć na wieczną sławę oraz na niebo. Sięgano po podstawowe wzorce osobowe (czyli takie modele postępowania, które w danym czasie uznawano za warte naśladowania). Dawały one wyraźne zalecenia, co robić, by być dobrym władcą, rycerzem lub świętym. Pierwsze dwa wzorce prezentuje jedno z najważniejszych dzieł powstałych w tamtych czasach, czyli francuska Pieśń o Rolandzie.