Przypomnij sobie, czemu służą poszczególne wypowiedzi bohaterów w kontekście wymowy utworu, przynależności gatunkowej itd.

Przykład komizmu słownego: „Biedaczek!”, znaczenie w utworze: Orgon zwraca się w ten sposób do Tartuffe'a, ale czytelnik wie, że świętoszek nie jest ofiarą, a wyrachowanym, sprytnym bohaterem, który dąży do swojego zysku;

Przykład komizmu sytuacyjnego: „Nie przeszkodzi nam tutaj obecność niczyja,/ Całe mieszkanie puste i moment radosny...”, znaczenie w utworze: scena ta poprzedza punkt zwrotny, czyli odkrycie przez Orgona prawdziwej natury Tartuffe'a. Świętoszek mówi o pustym mieszkaniu i nieobecności innych, nie wiedząc, że obok stoi Orgon, co potęguje wydźwięk sceny;

Przykład indywidualizacji języka: „Tak łotrze, dziś wieczorem, a zaś wy ze złości możecie/ pęknąć wszyscy!”, znaczenie w utworze: indywidualizacja wypowiedzi Orgona świadczy o jego charakterze, porywczości, oddaniu wobec Tartuffe'a, stanowczości, jaką reprezentuje w utworze;

Zakończenie: „Zatem śpieszmy wśród wesela/ Wielbić tego, co łaski swe dziś nam rozdziela!”, znaczenie w utworze: konwencjonalny happy end, jakim jest zapowiedź ślubu bohaterów, jest z jednej strony klamrą kompozycyjną, ślub ten był bowiem zapowiadany na początku utworu, a z drugiej stanowi kontrast wobec aresztowania Tartuffe'a; happy end świadczy o przynależności gatunkowej komedii.