Na rysunku jest układ współrzędnych, na którego poziomej osi odłożono długość fali, a na osi pionowej natężenie promieniowania rentgenowskiego. Wykres zaczyna się w punkcie leżącym na osi poziomej. Wykres początkowo wznosi się ukośnie w górę. Gdy wykres osiągnie wartość maksymalną natężenia, zaczyna opadać i asymptotycznie zbliża się do osi poziomej. Na opadającej części widma znajdują się 3 wąskie maksima oznaczone literami od lewej: wielkie K, wielkie L i wielkie M. Na osi poziomej zaznaczone są 4 wartości długości fali.
1. Wartość oznaczona grecką literą lambda z indeksem dolnym 1 znajduje się w punkcie przecięcia wykresu z osią poziomą.
2. Wartość oznaczona grecką literą lambda z indeksem dolnym 2 znajduje się tuż za maksimum widma ciągłego, a przed pierwszym maksimum liniowym wielkie K.
3. Wartość oznaczona grecką literą lambda z indeksem dolnym 3 znajduje się na początku wąskiego maksimum wielkie L.
4. Wartość oznaczona grecką literą lambda z indeksem dolnym 4 znajduje się na końcu wąskiego maksimum wielkie L.

Ilustracja przedstawia typowe widmo rentgenowskie złożone z widma ciągłego i trzech maksimów widma liniowego. Środkowe maksimum liniowe jest najwyższe.