Kropliste, czyli o znaczeniu środków stylistycznych w utworze

Zwróć uwagę na formę zaimka występującego w piątej strofie.

Podmiotem lirycznym jest osoba wyrażająca radosny stosunek do przyrody, jej obfitości i piękna, np. „W zapach, w perły i dreszcze! / Rwijcie, nieście mi jeszcze!”. W drugiej, trzeciej i czwartej strofie wypowiada ona się o ptaku, który znalazł się wśród gałęzi bzu, np. „I ptak się gdzieś zawieruszył”, „To się narwany więzień / Wtrzepotał, wplątał w gałęzie”, „A on, zieleń śpiewając, / Zarośla ćwierkiem zrosił”.

Nastrój to atmosfera utworu wpływająca na uczucia i wrażenia czytelnika. Nastrój może być smutny, pogodny, podniosły, tajemniczy itp.

Wiersz ma nastrój radosny, pogodny. Wiersz wzbudza zachwyt nad pięknem przyrody, wprawia w stan wewnętrznej pogody, daje poczucie spokoju i błogości.

Zwróć uwagę na głoski naśladujące naturalne dźwięki występujące w przyrodzie.

W utworze występuje nagromadzenie głosek: „r”, „sz”, „s'”, „l'”. Są to onomatopeje (wyrazy dźwiękonaśladowcze), które podkreślają dynamizm sytuacji oraz ułatwiają wyobrażenie sobie przedstawionej sceny.

Zwróć uwagę na wieloznaczność wyrazu. Zastanów się, do czego odnosi się słowo narwany w tych wyrażeniach.

Słowo narwany ma w wierszu dwa znaczenia. Wyrażenie narwany bez odnosi się do zerwanego kwiatu. Natomiast w przypadku określenia narwany więzień słowo narwany określa ptaka, który jest szybki i nieprzewidywalny.

W razie wątpliwości skorzystaj ze słownika języka polskiego.

Wyraz „kropliste” to forma liczby mnogiej od słowa „kroplisty”, które oznacza 'mający postać kropel'. Przykładowy epitet - kropliste przedpołudnie.