R1PZH9A4149VC
Zdjęcie przedstawia leżącą na wznak, młodą kobietę. Kobieta patrzy się w górę, trzyma prawą dłoń na swoim czole. Na kobietę pada światło przez żaluzje.

Granice społecznego porządku – diagnoza świata przedstawionego w Granicy Zofii Nałkowskiej (Kopia)

Zdjęcie leżącej kobiety 
Źródło: Pixabay, domena publiczna.

Obraz bohaterów książki „Granica” Nałkowskiej — Zenona, Elżbiety i Justyny — ukazuje konkretne ludzkie dramaty na tle społecznej panoramy miasta lat 30. Autorka zestawia losy jednostek z szerokim tłem społecznym, tworząc narrację o granicach:  społecznych, moralnych, psychologicznych, filozoficznych. Z powyższych relacji wynika diagnoza: dawne podziały klasowe i kulturowe nie dają się przekroczyć, a jednostki próbujące je łamać — jak Zenon — często muszą ponieść osobistą katastrofę. Poprzez ich losy pisarka obnaża determinizm społeczny — urodzenie i pochodzenie decydują nie tylko o pozycjach, ale i możliwościach życiowych czy moralnych wyborach.

Twoje cele
  • Przeanalizujesz obraz i diagnozę społeczeństwa II RP przedstawione w Granicy Zofii Nałkowskiej.

  • Rozpoznasz antynomie i kontrasty w literackim przedstawieniu relacji społecznych w powieści.

  • Przeanalizujesz językowe przejawy nierówności społecznej na przykładzie wybranych scen z powieści.

  • Uporządkujesz literacką biografię Justyny Bogutówny.

  • Odczytasz różne znaczenia metafory granicy w powieści Nałkowskiej.

  • Zapoznasz się z rodzajem granic, jakie odczytać można w powieści.