M_R_W19_M1 Granica funkcji
3. Granica jednostronna funkcji w punkcie
Znamy już pojęcie granicy funkcji w punkcie. Zauważmy, że w poznanych definicjach nie miało znaczenia z której strony tego punktu się znajdujemy. Co w przypadku gdy np. chcielibyśmy policzyć granicę funkcji na skończonym krańcu jej dziedziny? W takiej sytuacji z pomocą przychodzą granice jednostronne funkcji, czyli granica lewo- oraz prawostronna, o których powiemy w tym temacie.
Granice jednostronne funkcji w punkcie (tj. granica lewostronna oraz granica prawostronna) mogą posłużyć do sformułowania warunku równoważnego definicji granicy funkcji w punkcie.
Dowiesz się czym są granice jednostronne funkcji w punkcie.
Obliczysz granicę lewo- i prawostronną wybranych funkcji.
Obliczysz granicę funkcji na skończonych krańcach jej dziedziny.
Dowiesz się o związku granic jednostronnych funkcji z granicą funkcji w punkcie.
Sprawdzisz, wykorzystując granice jednostronne, czy funkcja posiada granicę w punkcie.
Granice jednostronne według Heinego
Aby zobrazować ideę granic jednostronnych, spójrzmy na następujący przykład.
Rozważmy funkcję daną wzorem
Dziedziną tej funkcji jest zbiór . Dziedzinę możemy też zapisać jako sumę przedziałów . Sprawdzimy czy funkcja posiada granicę w punkcie . Na początek zapiszemy wzór funkcji w innej postaci. Wykorzystamy w tym celu definicję wartości bezwzględnejwartości bezwzględnej. Rozważmy przypadki
Jeśli , to wówczas oraz
Jeśli , to wówczas oraz
Zatem wzór funkcji możemy zapisać następująco
Zauważmy, że funkcja przyjmuje inną wartość na lewo oraz inną na prawo od punktu . Poniżej znajduje się wykres funkcji .

Chcąc wykorzystać definicję Heinego definicji funkcji w punkcie, rozsądne wydaje się rozważyć oddzielnie ciągi, których wszystkie wyrazy leżą tylko na lewo lub tylko na prawo od punktu , tzn. takie, które zawierają się w lewo- lub prawostronnym sąsiedztwie tego punktu. Rozważmy zatem przypadki.
Niech będzie ciągiem argumentów funkcji zawartym w lewostronnym sąsiedztwie punktu , tzn. dla każdego oraz zbieżnym do liczby . Wówczas ciąg wartości funkcji jest ciągiem stałym równym , tzn. dla każdego . Zatem jego granica jest też równa .
Niech będzie ciągiem argumentów funkcji zawartym w prawostronnym sąsiedztwie punktu , tzn. dla każdego oraz zbieżnym do liczby . Wówczas ciąg wartości funkcji jest ciągiem stałym równym , tzn. dla każdego . Zatem jego granica jest też równa .
Powyższy przykład pokazuje, że ciąg wartości funkcji może mieć inną granicę gdy ciąg argumentów zawarty jest lewostronnym sąsiedztwie punktu a inną, gdy ciąg argumentów zawarty jest prawostronnym sąsiedztwie tego punktu. Obserwacja ta daje motywację do wprowadzenia pojęcia granic jednostronnych funkcji w punkcie. Rozróżniamy dwa rodzaje granic jednostronnych: lewostronną oraz prawostronną. Formalna definicja, oparta o definicję granicy funkcji w punkcie według Heinego, jest następująca
Powiemy, że liczba jest granicą lewostronną funkcji w punkcie , jeśli dla dowolnego ciągu argumentów funkcji , który jest zwarty w pewnym lewostronnym sąsiedztwie punktu (tzn. dla pewnej liczby oraz dla każdego ) ciąg wartości jest zbieżny do liczby . Fakt ten zapisujemy następująco
Analogicznie możemy zdefiniować granicę prawostronną.
Powiemy, że liczba jest granicą prawostronną funkcji w punkcie , jeśli dla dowolnego ciągu argumentów funkcji , który jest zwarty w pewnym prawostronnym sąsiedztwie punktu (tzn. dla pewnej liczby oraz dla każdego ) ciąg wartości jest zbieżny do liczby . Fakt ten zapisujemy następująco
Powracając do pierwszego przykładu widzimy, że zdefiniowana tam funkcja posiada granice jednostronne w punkcie oraz
Spójrzmy na kolejny przykład.
Obliczymy granice jednostronne w punkcie funkcji danej wzorem
Dziedziną funkcji jest zbiór . Skorzystamy z definicji wartości bezwzględnejwartości bezwzględnej aby pozbyć się modułu z mianownika. Rozważmy przypadki
Jeśli , to
Jeśli , to
Wzór funkcji możemy zapisać w następujący sposób.
Biorąc teraz dowolny ciąg argumentów funkcji taki, że dla każdego oraz widzimy, że oraz
Zatem
Z drugiej strony biorąc dowolny ciąg argumentów funkcji taki, że dla każdego oraz widzimy, że oraz
Zatem
Powyższy przykład ma następującą interpretację graficzną.

Granice jednostronne według Cauchy'ego
Granice jednostronne możemy też zdefiniować w oparciu o definicję Cauchy'ego.
Powiemy, że liczba jest granicą lewostronną funkcji w punkcie , jeśli dla dowolnej liczby istnieje liczba taka, że dla każdego jeśli , to .
Powiemy, że liczba jest granicą prawostronną funkcji w punkcie , jeśli dla dowolnej liczby istnieje liczba taka, że dla każdego jeśli , to .
Wyznaczymy granice jednostronne funkcji na krańcach jej dziedziny.
Ponieważ pierwiastek kwadratowy jest określony tylko dla liczb nieujemnych, więc funkcja jest poprawnie określona jeśli . Zatem .
Ze względu na dziedzinę funkcji w punkcie istnieje jedynie granica prawostronna (funkcja jest określona tylko na prawo od ). Wykażemy, że granica ta jest równa . Wykorzystamy definicję Cauchy'ego. Weźmy w tym celu dowolną liczbę . Niech . Weźmy dowolny taki, że . Wynika stąd, że
oraz
Stąd otrzymujemy
Z definicji Cauchy'ego granicy prawostronnej wynika zatem, że
W punkcie z kolei istnieje jedynie granica lewostronna, gdyż funkcja jest określona tylko na lewo od . Analogicznie jak powyżej można wykazać, że
Zapoznaj się z przykładami obliczania granic jednostronnych zawartych w poniższej animacji a następnie wykonaj zamieszczone poniżej polecenia.
Dana jest funkcja
o dziedzinie
Oblicz
Oblicz
Związek granic jednostronnych z granicą funkcji w punkcie
Poniższe twierdzenie podaje związek pomiędzy granicami jednostronnymi funkcji w punkcie oraz granicą funkcji w punkcie.
Jeśli : posiada w punkcie granicę lewo – oraz prawostronną oraz granice te są równe, to wówczas posiada ona także granicę w tym punkcie oraz
Prawdziwe jest też twierdzenie odwrotne, tzn. jeśli funkcja posiada granicę w pewnym punkcie, to posiada w tym punkcie również granice jednostronne. Ponadto granice te są sobie równe i dodatkowo równe wartości granicy funkcji w tym punkcie.
Sprawdzimy czy funkcja dana wzorem
posiada granicę w punkcie . Obliczymy w tym celu granice jednostronne funkcji w tym punkcie. Weźmy najpierw dowolny ciąg argumentów funkcji taki, że dla każdego oraz . Wówczas . Stąd oraz z twierdzeń o arytmetyce granic ciągów zbieżnych otrzymujemy
Zatem
Niech teraz ciąg argumentów będzie taki, że dla każdego oraz . Wówczas . Stąd oraz z twierdzeń o arytmetyce granic ciągów zbieżnych otrzymujemy
Zatem również w tym przypadku
Ponieważ granice jednostronne funkcji w punkcie są takie same i równe , więc funkcja posiada granicę w tym punkcie oraz
Niech funkcja : dana będzie wzorem
Sprawdzimy czy dana funkcja posiada granicę w punkcie . W tym celu weźmy ciąg argumentów funkcji taki, że oraz . Wówczas i z twierdzenia o arytmetyce granic ciągów zbieżnych dostajemy
Wynika stąd, że
Niech teraz ciąg argumentów funkcji będzie taki, że oraz . Wówczas . Stąd oraz z twierdzenia o arytmetyce granic ciągów zbieżnych dostajemy
Oznacza to, że
Jak widzimy granice jednostronne funkcji w punkcie są różne. Wnioskujemy stąd, że funkcja nie posiada w tym punkcie granicy.
Sprawdzimy czy funkcja dana wzorem
posiada granicę w punkcie . Korzystając z definicji wartości bezwzględnejwartości bezwzględnej możemy rozpatrzeć przypadki
Jeśli , to wówczas oraz
Jeśli , to wówczas oraz
Wzór funkcji możemy zatem zapisać w postaci
Weźmy teraz dowolny ciąg argumentówciąg argumentów funkcji taki, że dla każdego oraz . Wówczas . Z twierdzenia o arytmetyce granic ciągów zbieżnych wynika zatem, że
Stąd . Z drugiej strony biorąc dowolny ciąg argumentówciąg argumentów funkcji taki, że dla każdego oraz , otrzymujemy . Z twierdzenia o arytmetyce granic ciągów zbieżnych wynika tym razem, że
Stąd . Ponieważ granice jednostronne funkcji w punkcie są różne, więc funkcja ta nie posiada granicy w tym punkcie.
Sprawdzimy czy funkcja dana wzorem
posiada granicę w punkcie . Zauważmy, że dziedziną funkcji jest cały zbiór liczb rzeczywistych, tzn. . Na początek zapiszemy powyższy wzór bez użycia wartości bezwzględnejwartości bezwzględnej. Rozważmy przypadki
Jeśli , to wówczas
Jeśli , to wówczas
Zatem wzór funkcji możemy zapisać w postaci
Wyznaczymy granice jednostronne funkcji w punkcie . Niech najpierw będzie dowolnym ciągiem argumentówciągiem argumentów funkcji takim, że dla każdego oraz . Wówczas korzystając z twierdzenia o arytmetyce granic ciągów zbieżnych otrzymujemy
Stąd .
Niech teraz będzie dowolnym ciągiem argumentówciągiem argumentów funkcji takim, że dla każdego oraz . Wówczas korzystając z twierdzenia o arytmetyce granic ciągów zbieżnych otrzymujemy
Stąd . Ponieważ granica lewostronna funkcji w punkcie jest równa granicy prawostronnej funkcji w tym punkcie więc funkcja ta posiada granicę w punkcie oraz
W poniższej galerii przedstawiono sposób na sprawdzenie, czy funkcja dana dwoma różnymi wzorami na dwóch różnych przedziałach posiada w danym punkcie granicę. Zapoznaj się z przedstawioną metodą, a następnie wykonaj zamieszczone poniżej polecenia.
Dana jest funkcja
Oblicz granicę lewostronną funkcji w punkcie .
Oblicz granicę prawostronną funkcji w punkcie . Czy funkcja posiada granicę w tym punkcie?
Funkcja ta 1. limes, x, strzałka, dwa indeks górny, plus, koniec indeksu górnego, f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, jeden, 2. limes, x, strzałka, dwa indeks górny, minus, koniec indeksu górnego, f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, jeden, 3. nie ma granicy, 4. ma granicę w punkcie x indeks dolny, zero, koniec indeksu dolnego, równa się, dwa, ponieważ 1. limes, x, strzałka, dwa indeks górny, plus, koniec indeksu górnego, f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, jeden, 2. limes, x, strzałka, dwa indeks górny, minus, koniec indeksu górnego, f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, jeden, 3. nie ma granicy, 4. ma granicę.
Słownik
wartość bezwzględną (moduł) liczby definiujemy następująco
wartość bezwzględną (moduł) liczby definiujemy następująco
ciąg którego wszystkie wyrazy należą do dziedziny funkcji , tzn. ciąg spełniający warunek
