M_R_W03_M2 Podstawowe własności funkcji
4. Miejsce zerowe funkcji
Czy miejsce zerowe funkcji jest punktem?
Ile miejsc zerowych może posiadać funkcja?
Czy każda funkcja posiada miejsce zerowe?
W jaki sposób możemy wyznaczyć miejsce zerowe funkcji opisanej za pomocą grafu, tabelki, zbioru par uporządkowanych, wzoru lub wykresu?
Czy funkcja przedstawiona za pomocą opisu słownego też może posiadać miejsce zerowe?
Odpowiedzi na te pytania uzyskasz, analizując poniższy materiał.
Wyznaczysz miejsce zerowe funkcji opisanej różnymi sposobami.
Sprawdzisz, czy dana liczba jest miejscem zerowym funkcji.
Udowodnisz, że dana liczba jest miejscem zerowym funkcji.
Miejscem zerowym funkcji nazywamy argument, dla którego wartość funkcji jest równa .
Zbiorem miejsc zerowych funkcji nazywamy zbiór wszystkich argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartość .
Wiemy, że funkcję możemy opisywać różnymi sposobami. Poznamy sposoby wyznaczania miejsca zerowego funkcji w zależności od sposobu jej opisu. Pomogą nam w tym poniższe przykłady.
Funkcja opisana jest za pomocą grafu.

Wyznaczymy jej miejsce zerowe.
Rozwiązanie
Wśród wartości funkcji , które są umieszczone w prawej części grafu oznaczonej literą , szukamy liczby .
W następnym kroku przesuwamy się wzdłuż strzałki do lewej części grafu oznaczonej literą .
Liczba połączona jest z liczbą .
Stąd możemy zapisać, że miejscem zerowym funkcji jest liczba . Często miejsce zerowe oznaczamy . Możemy więc zapisać, że .
Funkcja opisana jest za pomocą tabelki.
Wyznaczymy jej miejsce zerowe.
Rozwiązanie
W drugim wierszu, oznaczonym symbolem , szukamy liczby .
Następnie w wierszu pierwszym, oznaczonym symbolem , szukamy odpowiedniego argumentu.
Jest nim liczba .
Stąd możemy zapisać, że miejscem zerowym funkcji jest liczba .
Zapisujemy to symbolicznie .
Funkcja przedstawiona jest za pomocą opisu słownego. Funkcja każdej liczbie rzeczywistej , takiej, że przyporządkowuje różnicę wartości bezwzględnej liczby i liczby .
Wyznaczymy jej miejsce zerowe.
Rozwiązanie
Przykład ten możemy rozwiązać dwoma sposobami.
Sposób pierwszy
Ponieważ do dziedziny należy tylko siedem liczb, to możemy wykonać tabelkę i z tabelki odczytać miejsce zerowe.
Zauważamy, że miejscem zerowym funkcji jest liczba .
Zapisujemy symbolicznie .
Sposób drugi
Zapiszemy funkcję za pomocą wzoru.
, gdy .
Rozwiążemy równanie .
lub .
Równanie jest spełnione przez dwie liczby i .
Sprawdzamy, która z liczb spełniających równanie, należy do dziedziny funkcji.
Do dziedziny funkcji należy liczba .
Stąd miejscem zerowym funkcji jest liczba .
Zapisujemy symbolicznie .
Funkcja opisana jest za pomocą zbioru par uporządkowanych.
Wyznaczymy miejsce zerowe funkcjimiejsce zerowe funkcji .
Rozwiązanie
Para uporządkowana jest postaci , tzn., że na pierwszym miejscu w każdej parze znajduje się element należący do dziedziny funkcji, a na drugim odpowiadająca temu elementowi wartość funkcji.
Wśród elementów zbioru par uporządkowanych wybieramy tę parę, w której na drugim miejscu jest .
Jest to para to para .
Stąd miejscem zerowym funkcji jest liczba .
Zapisujemy symbolicznie .
Ile miejsc zerowych może posiadać funkcja liczbowa?
Odpowiedź na to pytanie uzyskamy analizując kolejne przykłady.
Poniższe przykłady przybliżą nam sposób wyznaczania miejsc zerowych funkcji , korzystając z wykresu tej funkcji.
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Wyznaczymy jej miejsce zerowe.
Rozwiązanie
Wykres funkcji przecina oś w trzech punktach: , , .
Funkcja ta ma trzy miejsca zerowe: , , .
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Wyznaczymy jej miejsca zerowe.
Rozwiązanie
W celu wyznaczenia miejsc zerowych funkcjimiejsc zerowych funkcji odczytajmy z wykresu współrzędne punktów przecięcia wykresu z osią .
Są to punkty: , , .
Miejscami zerowymi funkcji są pierwsze współrzędne punktów wspólnych wykresu funkcji i osi .
Są nimi liczby: , , .
Funkcja ma więc trzy miejsca zerowe: , , .
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu, którego fragment przedstawiony jest na rysunku.

Na podstawie wykresu określimy jej miejsca zerowe.
Rozwiązanie
Odczytajmy z wykresu funkcji współrzędne punktów przecięcia wykresu z osią .
Są to punkty o współrzędnych: , , , .
Miejscami zerowymi funkcjiMiejscami zerowymi funkcji są pierwsze współrzędne punktów wspólnych wykresu funkcji i osi .
Funkcja ma cztery miejsca zerowe: , , , .
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Sprawdzimy, czy funkcja posiada miejsca zerowe.
Rozwiązanie
Wykres funkcji nie ma punktów wspólnych z osią .
Funkcja nie posiada miejsc zerowych.
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Ile miejsc zerowych posiada funkcja ?
Rozwiązanie
Część wykresu funkcji pokrywa się z osią .
Stąd wniosek, że dla każdego argumentu , takiego, że funkcja ma wartość równą .
Czyli każda liczba należąca do przedziału obustronnie domkniętego jest miejscem zerowym funkcji .
Funkcja ma nieskończenie wiele miejsc zerowych.
.
Podsumowując, jeżeli funkcja opisana jest za pomocą wykresu, to:
funkcja posiada miejsca zerowe wtedy, gdy wykres funkcji ma punkty wspólne z osią ,
funkcja nie posiada miejsc zerowych wtedy, gdy wykres funkcji nie ma punktów wspólnych z osią .
Przeanalizuj uważnie przykłady przedstawione w prezentacji multimedialnej. Wykonaj wszystkie wskazane w niej polecenia.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/DD3RFQNGU
Slajd pierwszy zawiera przykład pierwszy. Funkcja f opisana jest za pomocą wykresu, który znajduje się na płaszczyźnie układu współrzędnych z poziomą osią x od minus sześciu do sześciu i pionową osią y od minus dwóch do dziewięciu. Kształt wykresu jest następujący: półprosta pojawiająca się w drugiej ćwiartce układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 3, 10, zamknięcie nawiasu biegnie do punktu początek nawiasu, minus 1, 5, zamknięcie nawiasu, stąd linia biegnie równolegle do osi x aż do punktu początek nawiasu, 3, 5, zamknięcie nawiasu. Z tego miejsca rozpoczyna się kolejna półprosta, która wychodzi poza płaszczyznę układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 5, 10, zamknięcie nawiasu. Funkcja jest podpisana y równa się f od x. Pod wykresem znajduje się pytanie: Ile miejsc zerowych ma funkcja f?
Slajd drugi zawiera kontynuację przykładu pierwszego. Na tym slajdzie znajduje się odpowiedź na zadane wcześniej pytanie, mianowicie: Wykres funkcji znajduje się w pierwszej i drugiej ćwiartce układu współrzędnych. Nie ma punktów wspólnych z osią x. Funkcja f nie posiada miejsc zerowych.
Slajd trzeci zawiera przykład drugi. Funkcja f opisana jest za pomocą wykresu, który znajduje się na płaszczyźnie układu współrzędnych z poziomą osią x od minus pięciu do pięciu i pionową osią y od minus sześciu do pięciu. Kształt wykresu jest następujący: wykres pojawia się w drugiej ćwiartce układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 2, 5, zamknięcie nawiasu biegnie po łuku do punktu początek nawiasu, 0, minus 1, zamknięcie nawiasu, po drodze przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, minus 1, 0, zamknięcie nawiasu. Z punktu początek nawiasu, 0, minus 1, zamknięcie nawiasu, linia biegnie przez punkt początek nawiasu, 1, minus 2, zamknięcie nawiasu i wychodzi poza płaszczyznę układu w okolicach początek nawiasu, 2, minus 6, zamknięcie nawiasu. Funkcja jest podpisana y równa się f od x. Pod wykresem znajduje się pytanie: Ile miejsc zerowych ma funkcja f?
Slajd czwarty zawiera kontynuację przykładu drugiego. Znajduje się na nim odpowiedź na zadane wcześniej pytanie. Wykres funkcji f przecina oś x w punkcie o współrzędnych początek nawiasu, minus 1, 0, zamknięcie nawiasu. Funkcja f posiada jedno miejsce zerowe. Miejscem zerowym funkcji jest pierwsza współrzędna punktu przecięcia wykresu z osią x.
Slajd piąty zawiera przykład trzeci. Funkcja f opisana jest za pomocą wykresu, który znajduje się na płaszczyźnie układu współrzędnych z poziomą osią x od minus pięciu do pięciu i pionową osią y od minus pięciu do sześciu. Wykres ma kształt paraboli o ramionach skierowanych do góry. Wykres pojawia się w drugiej ćwiartce układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 3, 7, zamknięcie nawiasu biegnie po łuku do wierzchołka o współrzędnych początek nawiasu, 0, minus 4, zamknięcie nawiasu, po drodze przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, minus 2, 0, zamknięcie nawiasu. Z wierzchołka krzywa biegnie przez punkt początek nawiasu, 2, 0, zamknięcie nawiasu i wychodzi poza płaszczyznę układu w okolicach początek nawiasu, 3, 7, zamknięcie nawiasu. Funkcja jest podpisana y równa się f od x. Pod wykresem znajduje się pytanie: Ile miejsc zerowych ma funkcja f?
Slajd szósty zawiera kontynuację przykładu trzeciego. Znajduje się na nim odpowiedź na zadane wcześniej pytanie. Wykres funkcji f przecina oś x w dwóch punktach o współrzędnych początek nawiasu, minus 2, 0, zamknięcie nawiasu oraz początek nawiasu, 2, 0, zamknięcie nawiasu. Funkcja f posiada dwa miejsca zerowe. Miejscami zerowymi są pierwsze współrzędne punktów przecięcia wykresu z osią x. Czyli x zero jeden równa się minus dwa oraz x zero dwa równa się dwa.
Slajd siódmy zawiera przykład czwarty. Funkcja f opisana jest za pomocą wykresu, który znajduje się na płaszczyźnie układu współrzędnych z poziomą osią x od minus pięciu do pięciu i pionową osią y od minus pięciu do sześciu. Wykres ma następujący kształt: półprosta pojawia się w trzeciej ćwiartce układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 4, minus 5, zamknięcie nawiasu biegnie punktu początek nawiasu, minus 2, 0, zamknięcie nawiasu. Stąd linia biegnie równolegle do osi x do punktu początek nawiasu, 2, 0, zamknięcie nawiasu. Z tego punktu biegnie półprosta, która wychodzi poza płaszczyznę układu w okolicach punktu początek nawiasu, 4, 6, zamknięcie nawiasu. Funkcja jest podpisana y równa się f od x. Pod wykresem znajduje się pytanie: Ile miejsc zerowych ma funkcja f?
Slajd ósmy zawiera kontynuację przykładu czwartego. Znajduje się tutaj odpowiedź na zadane wcześniej pytanie. Część wykresu pokrywa się z osią x. Każdy punkt tej części wykresu funkcji, która pokrywa się z osią x ma drugą współrzędną równą zero. Czyli pierwsza współrzędna tych punktów jest miejscem zerowym funkcji f. Funkcja f ma nieskończenie wiele miejsc zerowych. Zatem x zero należy do przedziału obustronnie domkniętego od minus dwóch do dwóch.
Slajd dziewiąty zawiera przykład piąty. Funkcja f opisana jest za pomocą wykresu, który znajduje się na płaszczyźnie układu współrzędnych z poziomą osią x od minus pięciu do pięciu i pionową osią y od minus pięciu do sześciu. Wykres znajdujący się na płaszczyźnie składa się z krzywych , a występujące wierzchołki są zaokrąglone. Wykres ma następujący przebieg: wykres zaczyna się w trzeciej ćwiartce układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 2, minus 5, zamknięcie nawiasu biegnie do pierwszego wierzchołka w punkcie początek nawiasu, minus 1,5, 3,5, zamknięcie nawiasu przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, minus 2, 0, zamknięcie nawiasu. Z pierwszego wierzchołka krzywa biegnie do kolejnego wierzchołka w punkcie początek nawiasu, minus 0,5, minus 4, zamknięcie nawiasu przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, minus 1, 0, zamknięcie nawiasu. Z drugiego wierzchołka krzywa biegnie do trzeciego wierzchołka w punkcie początek nawiasu, 1,5, 1, zamknięcie nawiasu, przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, 1, 0, zamknięcie nawiasu. Z trzeciego wierzchołka krzywa biegnie do ostatniego czwartego wierzchołka znajdującego się w punkcie początek nawiasu, 2,5, minus 2, zamknięcie nawiasu po drodze przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, 2, 0, zamknięcie nawiasu. Z czwartego wierzchołka przez punkt początek nawiasu, 3, 0, zamknięcie nawiasu krzywa wybiega w pierwszej ćwiartce poza płaszczyznę układu współrzędnych. Funkcja jest podpisana y równa się f od x. Pod wykresem znajduje się napis: posługując się wykresem odczytajmy miejsca zerowe funkcji f.
Slajd dziesiąty zawiera kontynuację przykładu piątego. Znajduje się tutaj odpowiedź na rozważania zawarte na slajdzie dziewiątym. Wykres funkcji f ma pięć punktów wspólnych z osią x o współrzędnych początek nawiasu, minus 2, 0, zamknięcie nawiasu, początek nawiasu, minus 1, 0, zamknięcie nawiasu, początek nawiasu, 1, 0, zamknięcie nawiasu, początek nawiasu, 2, 0, zamknięcie nawiasu oraz początek nawiasu, 3, 0, zamknięcie nawiasu. Miejscami zerowymi funkcji są pierwsze współrzędne tych punktów. Czyli x zero należy do zbioru pięcioelementowego składającego się z liczb: minus 2, minus 1, 1, 2, 3.
Po przeanalizowaniu przykładów przedstawionych w prezentacji multimedialnej wykonaj poniższe polecenia.
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Wyznacz jej miejsca zerowe (o ile istnieją).
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Sprawdź, czy liczba jest jej miejscem zerowym.
Przeanalizuj uważnie przykłady przedstawione w animacji. Spróbuj samodzielnie rozwiązać wskazane zadania, następnie porównaj swoje rozwiązania z tymi, które przedstawione są w animacji.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/ROGhnmls5mSC6
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącego miejsca zerowego funkcji.
Po przeanalizowaniu przykładów przedstawionych w animacji, wykonaj poniższe polecenia.
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
, gdy .
Wyznacz jej miejsce zerowe.
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Wyznacz jej miejsce zerowe.
W poniższych przykładach wyznaczymy miejsca zerowe funkcji danych wzorami.
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
, gdy .
Wyznaczymy jej miejsce zerowe.
Rozwiązanie
Aby wyznaczyć miejsce zerowe funkcjimiejsce zerowe funkcji należy rozwiązać równanie i sprawdzić, czy otrzymane pierwiastki równania należą do dziedziny funkcji.
Otrzymaliśmy dwie liczby, które spełniają równanie .
Sprawdzamy, która z liczb należy do dziedziny funkcji .
Dziedziną funkcji jest przedział .
Zarówno liczba , jak i liczba należą do dziedziny funkcji.
Stąd wniosek, że funkcja ma dwa miejsca zerowe: i .
Zapisujemy to symbolicznie , .
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
a) , gdy ,
b) , gdy .
Wyznaczymy miejsca zerowe (o ile istnieją) funkcji .
Rozwiązanie:
Funkcja , w obu podpunktach, opisana jest za pomocą takiego samego wzoru. Różne są tylko dziedziny funkcji.
Wyznaczymy miejsca zerowe funkcji rozwiązując równanie
.
Skorzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów .
Iloczyn jest równy zero wtedy, gdy co najmniej jeden z czynników jest równy zero.
lub
Stąd , .
Ad. a). Funkcja nie posiada miejsc zerowych, ponieważ dziedziną funkcji jest zbiór liczb wymiernych.
Ad. b). Funkcja ma dwa miejsca zerowe, ponieważ dziedziną funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych.
Są nimi liczby: , .
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
, gdy .
Wyznaczymy miejsca zerowe (o ile istnieją) funkcji .
Rozwiązanie:
W celu wyznaczenia miejsc zerowych funkcjimiejsc zerowych funkcji rozwiążemy równanie
.
Iloczyn jest równy zero wtedy, gdy co najmniej jeden z czynników jest równy zero.
lub lub
Stąd , , .
Dziedziną funkcji jest zbiór liczb całkowitych, czyli funkcja posiada dwa miejsca zerowe.
Są nimi liczby: , .
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
, gdy .
Wykażemy, że funkcja posiada nieskończenie wiele miejsc zerowych.
Rozwiązanie:
Przekształcimy tożsamościowo wzór opisujący funkcję .
Zastosujemy wzór skróconego mnożenia na kwadrat sumy .
Opuszczamy nawias pamiętając o zmianie znaków jednomianów.
Przeprowadzamy redukcję wyrazów podobnych.
Po zastosowaniu wzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumy oraz przeprowadzeniu redukcji wyrazów podobnych otrzymaliśmy
.
Funkcja dla każdej liczby rzeczywistej przyjmuje wartość .
Stąd wniosek, że każda liczba należąca do dziedziny funkcji jest jej miejscem zerowym.
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
Wyznaczymy dziedzinę tej funkcji oraz sprawdzimy, która z liczb: czy jest jej miejscem zerowym.
Rozwiązanie:
Wyznaczmy dziedzinę funkcji . Pamiętamy, że mianownik ułamka musi być liczbą różną od zera.
Mianownik ułamka musi być liczbą różną od zera. Rozwiązujemy równanie, które jest zapisane w mianowniku.
Wyłączamy wspólny czynnik przed nawias.
Obie strony równania podzieliliśmy przez .
Stosujemy wzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratów .
Iloczyn jest równy zero wtedy, gdy co najmniej jeden z czynników jest równy zero. Zatem, aby mianownik był różny od zera, każdy z czynników musi być różny od zera.
Otrzymaliśmy dwa rozwiązania.
Wyznaczyliśmy dziedzinę funkcji .
W celu wyznaczenia miejsc zerowych rozwiążemy równanie .
Ułamek jest równy wtedy, gdy licznik tego ułamka jest równy .
Iloczyn jest równy wtedy, gdy co najmniej jeden z czynników jest równy .
Otrzymaliśmy dwa rozwiązania równania. Sprawdzamy, która z otrzymanych liczb należy do dziedziny funkcji .
Do dziedziny funkcji należy liczba , a nie należy liczba .
Możemy zapisać, że funkcja ma tylko jedno miejsce zerowe. Jest nim liczba .
Odpowiedź:
Tylko liczba jest miejscem zerowym funkcji .
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
, gdy .
Wykażemy, że funkcja nie ma miejsc zerowych.
Rozwiązanie:
Przekształcimy tożsamościowo wzór opisujący funkcję .
Zastosujemy wzór skróconego mnożenia na kwadrat sumy .
Wykonamy mnożenie jednomianu przez sumę algebraiczną.
Przeprowadzimy redukcję wyrazów podobnych.
Po zastosowaniu wzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumy oraz przeprowadzeniu redukcji wyrazów podobnych otrzymaliśmy
.
Funkcja dla każdej liczby rzeczywistej przyjmuje wartość .
Stąd wniosek, że funkcja nie posiada miejsc zerowych.
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
, gdy .
Wyznaczymy tak, aby miejscem zerowym funkcji była liczba .
Rozwiązanie:
Rozwiążemy równanie .
Obie strony równania mnożymy przez .
Obie strony równania dzielimy przez liczbę .
Odpowiedź:
Liczba jest miejscem zerowym funkcji wtedy, gdy .
Aby wyznaczyć miejsce zerowe funkcjimiejsce zerowe funkcji opisanej za pomocą wzoru należy rozwiązać równanie .
Przeanalizuj przykłady przedstawione w animacji. Spróbuj je rozwiązać samodzielnie, a następnie porównaj je z tymi, które są podane w animacji.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RBmCpxEzL4acQ
Film nawiązujący do treści lekcji dotyczącej wyznaczania miejsca zerowego funkcji.
Po przeanalizowaniu animacji wykonaj poniższe polecenia.
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
Wyznacz jej dziedzinę oraz oblicz jej miejsca zerowe (o ile istnieją).
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
.
Wyznacz tak, aby miejscem zerowym funkcji była liczba .
Poniżej zajmiemy się wyznaczaniem miejsca zerowego funkcji (o ile funkcja takowe posiada) opisanej wzorem wyrażonym różnymi wyrażeniami w różnych przedziałach.
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
Wyznaczymy miejsca zerowe funkcji (o ile istnieją).
Rozwiązanie:
W celu wyznaczenia miejsca zerowego funkcji musimy rozwiązać równanie . Funkcja opisana jest za pomocą dwóch różnych wyrażeń w różnych przedziałach. Rozwiążemy równanie w każdym z podanych przedziałów.
.
Liczba . Stąd liczba jest miejscem zerowym funkcji ..
Liczba . Stąd liczba jest miejscem zerowym funkcji .
Funkcja posiada dwa miejsca zerowe: , .
Możemy to zapisać: , .
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
Wyznaczymy miejsca zerowe funkcji (o ile istnieją).
Rozwiązanie:
W celu wyznaczenia miejsca zerowego funkcji musimy rozwiązać równanie .
Funkcja opisana jest za pomocą dwóch różnych wzorów w różnych przedziałach. Rozwiążemy równanie w każdym z podanych przedziałów.
.
Liczba , liczba . Stąd liczba jest miejscem zerowym funkcji ..
Liczba . Stąd liczba jest miejscem zerowym funkcji .
Funkcja posiada dwa miejsca zerowe: , .
Możemy to zapisać: , .
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
Sprawdzimy, która z liczb: , , jest miejscem zerowym funkcji .
Rozwiązanie:
Zadanie rozwiążemy dwoma sposobami.
Sposób 1:
Wyznaczymy miejsca zerowe funkcji metodą algebraiczną. Rozwiążemy równanie .
Funkcja opisana jest trzema wzorami w trzech różnych przedziałach. Rozwiążemy równanie
w każdym z podanych przedziałów.
.
Liczba . Stąd liczba nie jest miejscem zerowym funkcji ..
Liczba . Stąd liczba nie jest miejscem zerowym funkcji ..
Liczba . Stąd liczba nie jest miejscem zerowym funkcji .
Liczba . Stąd liczba nie jest miejscem zerowym funkcji .
Stąd wniosek – funkcja nie posiada miejsc zerowych, czyli żadna z podanych liczb nie może być miejscem zerowym funkcji .
Sposób 2:
Obliczamy wartość funkcji dla każdego z podanych argumentów.
Liczba . Jeżeli liczba jest miejscem zerowym funkcji , to wartość funkcji dla tego argumentu musi być równa zero.
Podstawiamy liczbę do drugiej części wzoru.
Otrzymaliśmy wartość funkcji różną od zera. Stąd wniosek, że liczba nie jest miejscem zerowym funkcji .
Liczba . Jeżeli liczba jest miejscem zerowym funkcji , to wartość funkcji dla tego argumentu musi być równa zero. Podstawiamy liczbę do drugiej części wzoru.
Otrzymaliśmy wartość funkcji różną od zera. Stąd wniosek, że liczba nie jest miejscem zerowym funkcji .
Liczba . Jeżeli liczba jest miejscem zerowym funkcji , to wartość funkcji dla tego argumentu musi być równa zero.
Podstawiamy liczbę do trzeciej części wzoru.
Otrzymaliśmy wartość funkcji różną od zera. Stąd wniosek, że liczba nie jest miejscem zerowym funkcji .
Sprawdziliśmy, że żadna z podanych liczb nie jest miejscem zerowym funkcji .
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
Wyznaczymy miejsca zerowe funkcji (o ile istnieją).
Rozwiązanie:
W celu wyznaczenia miejsca zerowego funkcji musimy rozwiązać równanie .
Funkcja opisana jest za pomocą trzech różnych wyrażeń w różnych przedziałach.
Rozwiążemy równanie w każdym z podanych przedziałów.
.
Liczba . Stąd liczba jest miejscem zerowym funkcji .
.
Liczba oraz liczba . Stąd żadna z tych liczb nie jest miejscem zerowym funkcji .
.
Liczba . Stąd liczba nie jest miejscem zerowym funkcji .
Liczba . Stąd liczba jest miejscem zerowym funkcji .
Funkcja ma dwa miejsca zerowe: , .
Możemy to zapisać: , .
Aby wyznaczyć miejsce zerowe funkcjimiejsce zerowe funkcji opisanej za pomocą wzoru wyrażonego różnymi wyrażeniami w różnych przedziałach należy, w każdym z przedziałów rozwiązać równanie .
Jeżeli rozwiązanie równania należy do danego przedziału, to otrzymana liczba jest miejscem zerowym funkcji .
Jeżeli rozwiązanie równania nie należy do danego przedziału, to otrzymana liczba nie jest miejscem zerowym funkcji .
Przeanalizuj uważnie przykłady przedstawione w filmie. Spróbuj najpierw samodzielnie rozwiązać podane przykłady, następnie porównaj swoje rozwiązania z tymi, które są przedstawione w filmie.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RvTH2TIKrclGy
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącej wyznaczania miejsca zerowego funkcji opisanej za pomocą różnych wzorów w różnych przedziałach.
Po przeanalizowaniu materiału przedstawionego w filmie wykonaj samodzielnie poniższe polecenia.
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
Wyznacz jej miejsca zerowe.
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
Wyznacz tak, aby miejscem zerowym funkcji była liczba .
Podsumujmy nasze wiadomości
Jeżeli funkcja opisana jest za pomocą grafu, to miejscem zerowym funkcji jest argument, należący do zbioru oznaczonego literą , który jest połączony strzałką z liczbą znajdującą się w zbiorze .
Jeżeli funkcja opisana jest za pomocą tabelki, to miejscem zerowym funkcji jest argument, zapisany w wierszu pierwszym, oznaczonym symbolem , któremu odpowiada wartość funkcji równa .
Jeżeli funkcja opisana jest za pomocą wzoru, to miejscem zerowym funkcjimiejscem zerowym funkcji jest pierwiastek równania wtedy, gdy należy on do dziedziny funkcji .
Jeżeli funkcja opisana jest za pomocą wykresu, to miejscem zerowym funkcji jest pierwsza współrzędna wykresu funkcji i osi .
Jeżeli funkcja opisana jest za pomocą zbioru par uporządkowanych, to miejscem zerowym funkcji jest liczba, zapisana na pierwszym miejscu w tej parze, w której na drugim miejscu znajduje się .
nawias klamrowy nawias, minus, siedem przecinek zero zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias, minus, cztery, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias, minus, dwa przecinek jeden zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias jeden przecinek zero zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias dwa, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias trzy przecinek zero zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias cztery przecinek cztery zamknięcie nawiasu klamrowego zamknięcie nawiasu. Możliwe odpowiedzi: jeden, cztery, minus, cztery, trzy, dwa, minus, siedem, minus, dwa
f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, minus, dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, x, plus, dwa, przecinek, x, należy do, liczby rzeczywiste? Możliwe odpowiedzi: minus, trzy,jeden, minus, jeden,zero, trzy, minus, dwa, dwa
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Rysunek przedstawia wykres funkcji .
Rysunek przedstawia wykres funkcji .
Rysunek przedstawia wykres funkcji .
Rysunek przedstawia wykres funkcji .
Rysunek przedstawia wykres funkcji .
Rysunek przedstawia wykres funkcji .
f nawias x zamknięcie nawiasu, równa się nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, minus, dwa, minus, wartość bezwzględna z, x indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, trzy x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwa, koniec wartości bezwzględnej, przecinek, koniec równania, pierwsze równanie, jeśli x, należy do, nawias, minus, nieskończoność, przecinek, pięć zamknięcie nawiasu, koniec równania, drugie równanie, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, cztery x, przecinek, koniec równania, drugie równanie, jeśli x, należy do, nawias ostry pięć, przecinek, plus, nieskończoność zamknięcie nawiasu, koniec równania, koniec układu równań. Możliwe odpowiedzi: 1. minus, dwa, 2. minus, jeden, 3. zero, 4. dwa, 5. trzy
f nawias x zamknięcie nawiasu, równa się nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, pierwiastek kwadratowy z dwa, minus, x koniec pierwiastka, minus, jeden, przecinek, koniec równania, pierwsze równanie, jeśli x, należy do, nawias, minus, nieskończoność, przecinek, dwa zamknięcie nawiasu ostrego, koniec równania, drugie równanie, trzy x, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, przecinek, koniec równania, drugie równanie, jeśli x, należy do, nawias dwa, przecinek, plus, nieskończoność zamknięcie nawiasu, koniec równania, koniec układu równań. Możliwe odpowiedzi: 1. minus, jeden, 2. zero, 3. jeden, 4. dwa, 5. trzy
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru .
Zaznacz, czy zdanie jest prawdziwe czy fałszywe.
Funkcja
f nawias x zamknięcie nawiasu, równa się nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, trzy, minus, wartość bezwzględna z, x, koniec wartości bezwzględnej, przecinek, koniec równania, pierwsze równanie, jeśli x, należy do, nawias, minus, nieskończoność, przecinek, jeden zamknięcie nawiasu ostrego, koniec równania, drugie równanie, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, a x, przecinek, koniec równania, drugie równanie, jeśli x, należy do, nawias jeden, przecinek, plus, nieskończoność zamknięcie nawiasu, koniec równania, koniec układu równań. ma dwa miejsca zerowe dla wartości parametru luka do uzupełnienia .
f nawias x zamknięcie nawiasu, równa się nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, nawias x, minus, a, minus, jeden zamknięcie nawiasu nawias x, minus, a, plus, jeden zamknięcie nawiasu, przecinek, koniec równania, pierwsze równanie, jeśli x, należy do, nawias, minus, nieskończoność, przecinek, zero zamknięcie nawiasu, koniec równania, drugie równanie, a x, plus, dwa, przecinek, koniec równania, drugie równanie, jeśli x, należy do, nawias ostry zero, przecinek, plus, nieskończoność zamknięcie nawiasu, koniec równania, koniec układu równań
ma dokładnie dwa miejsca zerowe? Możliwe odpowiedzi: 1. a, należy do, nawias ostry, minus, jeden przecinek zero zamknięcie nawiasu, 2. a, należy do, nawias zero przecinek jeden zamknięcie nawiasu, 3. a, należy do, nawias, minus, nieskończoność, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu, 4. a, równa się, dwa
f nawias x zamknięcie nawiasu, równa się nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, dwa a x, minus, trzy, przecinek, koniec równania, pierwsze równanie, jeśli x, należy do, nawias, minus, nieskończoność, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu ostrego, koniec równania, drugie równanie, minus, a x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, b x, minus, pięć, przecinek, koniec równania, drugie równanie, jeśli x, należy do, nawias, minus, jeden, przecinek, plus, nieskończoność zamknięcie nawiasu, koniec równania, koniec układu równań
są liczby nawias, minus, trzy, zamknięcie nawiasu i dwa? Możliwe odpowiedzi: 1. a, równa się, minus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, i b, równa się, początek ułamka, trzy, mianownik, dwa, koniec ułamka, 2. a, równa się, minus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, i b, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, 3. a, równa się, początek ułamka, trzy, mianownik, dwa, koniec ułamka, i b, równa się, minus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, 4. a, równa się, jeden i b, równa się, minus, dwa
Słownik
argument, dla którego wartość funkcji jest równa zero