R1bRbpEjgeIhk
Grafika przedstawia planszę do gry. Jest ona podzielona na prostokąty, w których znajdują się liczby. Na planszy leżą żetony do gry.

M_R_W02_M4 Potęgi

Źródło: 10741031 z Pixabay, domena publiczna.

5. Dowodzenie twierdzeń związanych z potęgowaniem

W tej lekcji szczególną uwagę zwrócimy na dowodzenie własności liczb, ale naszym głównym celem będzie zastosowanie własności potęg. Zasygnalizujemy też inne ważne zagadnienia, np. wzory skróconego mnożenia. W przykładach i zadaniach najważniejsze będzie rozumowanie (często nieschematyczne) i argumentowanie przytaczanych faktów i obserwacji.

Twoje cele
  • Udowodnisz, że dana liczba jest kwadratem liczby całkowitej.

  • Udowodnisz podzielność jednej liczby przez inną.

  • Udowodnisz nierówność między potęgami.

Często popełnianym błędem (również w życiu codziennym) jest mylenie przyczyny ze skutkiem, czyli mówiąc językiem matematyki: odwracanie wynikania.

Jako przykład rozważmy zdania: jeśli wschodzi słońce, to kogut pieje oraz jeśli kogut pieje, to słońce wschodzi. Osoby mieszkające w sąsiedztwie kogutów zauważyły zapewne, że codziennie około wschodu słońca te ptaki dają o sobie znać głośnym “kukuryku”. Pierwsze zdanie możemy empirycznie uznać za prawdziwe. Trudno jednak oczekiwać, że za każdym razem, kiedy kogut zapieje, wzejdzie jakieś słońce.  Oba zdania są przykładem implikacjiimplikacjaimplikacji (wynikania). Jeśli pierwsze z nich nazwiemy implikacją prostą (twierdzeniem prostym), to drugie będzie implikacją odwrotnąimplikacja odwrotna do danejimplikacją odwrotną (twierdzeniem odwrotnym). W tym przypadku implikacja prosta jest prawdziwa, ale implikacja odwrotna już nie.

W matematyce jest podobnie. Implikacja jeśli liczba całkowita jest podzielna przez 4, to jest podzielna przez 2 jest prawdziwa, ale implikacja do niej odwrotna (jeśli liczba całkowita jest podzielna przez 2, to jest podzielna przez 4) prawdziwa już nie jest (liczba 6 jest podzielna przez 2, ale nie dzieli się przez 4).

W tej lekcji skupimy się na dowodzeniu faktów wykorzystując własności potęg. Przeanalizuj poniższe przykłady. Zwróć szczególną uwagę, co jest założeniem a co tezą w każdym przypadku.

Przykład 1

Wykażemy, że liczba 810+416+3168 jest podzielna przez 17.

Rozwiązanie

Aby wykazać, że podana liczba dzieli się przez 17, wystarczy przedstawić ją w postaci iloczynu liczby 17 i liczby całkowitej. Przekształcimy podane wyrażenie korzystając z własności działań na potęgach. Ponieważ każda z liczb 8, 416 jest potęgą liczby 2, zachodzą następujące równości:

810+416+3168=

=2310+2216+3248=

=2310+2216+3248=

=230+232+3232=

=230+23022+323022=

=2301+22+322=23017.

Ponieważ 230 jest liczbą naturalną, więc 23017 jest podzielna przez 17.

Przykład 2

Wykażemy, że 6316<1824.

Rozwiązanie

Skorzystamy z umiejętności porównywania potęg o takich samych wykładnikach.

I sposób

Zauważmy, że 6316<6416=4316=4316=448=4224=4224=1624<1824.

II sposób

Zauważmy, że 6316=6328=6328=39698 oraz 1824=1838=1838=58328.

Ponieważ 39698<58328, więc nierówność 6316<1824 jest prawdziwa.

Przykład 3

Uzasadnimy, że nie istnieje liczba całkowita x, która spełnia równanie xx+1=20212020.

Rozwiązanie

Założenie: x.

Teza: równanie xx+1=20212020 nie ma rozwiązania.

Zauważmy, że dla liczby całkowitej x wyrażenie xx+1 jest iloczynem dwóch kolejnych liczb całkowitych, więc jedna z nich jest parzysta, zatem iloczyn dzieli się przez 2.

Liczba 2021 jest nieparzysta, więc liczba 20212020 również jest nieparzysta. Ponieważ nie istnieje liczba, która jest jednocześnie parzysta i nieparzysta, więc wyrażenie xx+1 nie równa się 20212020 dla żadnej liczby całkowitej x.

Przykład 4

Wykażemy, że liczba 22n32n+1+9 jest kwadratem liczby całkowitej dla dowolnej liczby całkowitej dodatniej n.

Rozwiązanie

Założenie: n, n0.

Teza: 22n32n+1+9 jest kwadratem liczby całkowitej.

Przekształćmy rozważane wyrażenie:

22n32n+1+9=

=22n232n+9=

=2n2n32n32n+9=

=2n2n332n3=

=2n32n3=

=2n32.

Ponieważ n jest liczbą całkowitą dodatnią, więc 2n jest liczbą naturalną, zaś liczba 2n-3 jest całkowita.

Przykład 5

Wykażemy, że liczba 3n5+3n4+3n3 jest podzielna przez 13 dla dowolnej liczby naturalnej n większej od 4.

Rozwiązanie

Założenie: n, n>4.

Teza: 133n5+3n4+3n3.

Zauważmy, że

3n5+3n4+3n3=

=3n5+3n53+3n532=

=3n51+3+32=

=3n513.

Ponieważ n jest większe od 4, więc liczba 3n5 jest naturalna, co oznacza, że jej iloczyn przez liczbę 13 jest wielokrotnością liczby 13, co dowodzi tezy.

Przykład 6

Wykażemy, że liczba 3n+3+2n+3+3n+1+2n+2 jest podzielna przez 6 dla dowolnej liczby naturalnej.

Rozwiązanie

Założenie: n.

Teza: 63n+3+2n+3+3n+1+2n+2.

Przekształćmy rozważaną sumę:

3n+3+2n+3+3n+1+2n+2=

=3n+3+3n+1+2n+2+2n+3=

=3n33+3n3+2n+12+2n+122=

=3n33+3+2n+12+22=

=3n30+2n+16=

=63n5+2n+1.

Ponieważ liczby 3n2n+1 są naturalne oraz iloczyn i suma liczb naturalnych są liczbami naturalnymi, więc liczba 3n5+2n+1 też jest naturalna. Zatem rozważana liczba jest podzielna przez 6, co kończy dowód.

Przykład 7

Wykażemy, że dla dowolnych liczb rzeczywistych a, b prawdziwy jest wzór a+b2=a2+2ab+b2.

Rozwiązanie

Założenie: a, b.

Teza: a+b2=a2+2ab+b2

Na mocy definicji potęgowania możemy zauważyć, że

a+b2=a+ba+b.

Korzystając z rozdzielności mnożenia względem dodawania, otrzymujemy

a+ba+b=aa+b+ba+b=a2+ab+ba+b2.

Wystarczy wykonać redukcję wyrazów podobnych, aby otrzymać prawą stronę dowodzonej tożsamości

a2+ab+ba+b2=a2+ab+ab+b2=a2+2ab+b2.

Przykład 8

Wykażemy, że jeśli 9x+9x=14 dla pewnej liczby rzeczywistej x, to 3x+3x=4.

Rozwiązanie

Założenie: 9x+9x=14.

Teza: 3x+3x=4.

Przekształcimy najpierw wyrażenie 3x+3x2 korzystając ze wzoru udowodnionego w poprzednim przykładzie:

3x+3x2=3x2+23x3x+3x2=32x+23x+x+32x=

=32x+230+32x=9x+2+9x.

Zatem

3x+3x2=9x+2+9x.

Z założenia wiemy, że 9x+9x=14, zatem

3x+3x2=2+14

3x+3x2=16.

Powyższe równanie oznacza, że 3x+3x=4 lub 3x+3x=4. Zauważmy ponadto, że dowolna potęga liczby dodatniej jest dodatnia, więc liczba 3x i liczba 3x są dodatnie, więc i liczba 3x+3x jest dodatnia. Stąd 3x+3x=4.

Polecenie 1

Przeanalizuj przykłady zawarte w animacji. Na ich podstawie rozwiąż polecenia zamieszczone poniżej.

RYCMU0zAddVY5
Film nawiązujący do treści lekcji dotyczącej dowodzenia twierdzeń związanych z potęgowaniem.
Polecenie 2

Udowodnij, że liczba 617618+619 jest podzielna przez 31.

Polecenie 3

Ile dzielników ma liczba 617618+619?

1
Ćwiczenie 1

Wykaż, że liczba 97+313+5274 jest podzielna przez 17.

R1M1FwTRrwMhZ1
Ćwiczenie 2
Wykaż, że dwa indeks górny, osiemset sześćdziesiąt jeden, większy niż, pięć indeks górny, trzysta sześćdziesiąt dziewięć. Przeciągnij i upuść podane wyrażenia w odpowiednie miejsca, aby otrzymać dowód powyższego faktu. dwa indeks górny, osiemset sześćdziesiąt jeden, równa się1. pięć indeks górny, trzy, razy, sto dwadzieścia trzy, 2. dwa indeks górny, siedem, razy, sto dwadzieścia trzy, 3. nawias, pięć indeks górny, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 4. sto dwadzieścia pięć indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 5. sto dwadzieścia osiem indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 6. nawias, dwa indeks górny, siedem, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy równa się1. pięć indeks górny, trzy, razy, sto dwadzieścia trzy, 2. dwa indeks górny, siedem, razy, sto dwadzieścia trzy, 3. nawias, pięć indeks górny, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 4. sto dwadzieścia pięć indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 5. sto dwadzieścia osiem indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 6. nawias, dwa indeks górny, siedem, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy równa się1. pięć indeks górny, trzy, razy, sto dwadzieścia trzy, 2. dwa indeks górny, siedem, razy, sto dwadzieścia trzy, 3. nawias, pięć indeks górny, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 4. sto dwadzieścia pięć indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 5. sto dwadzieścia osiem indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 6. nawias, dwa indeks górny, siedem, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy większy niż1. pięć indeks górny, trzy, razy, sto dwadzieścia trzy, 2. dwa indeks górny, siedem, razy, sto dwadzieścia trzy, 3. nawias, pięć indeks górny, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 4. sto dwadzieścia pięć indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 5. sto dwadzieścia osiem indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 6. nawias, dwa indeks górny, siedem, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy równa się1. pięć indeks górny, trzy, razy, sto dwadzieścia trzy, 2. dwa indeks górny, siedem, razy, sto dwadzieścia trzy, 3. nawias, pięć indeks górny, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 4. sto dwadzieścia pięć indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 5. sto dwadzieścia osiem indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 6. nawias, dwa indeks górny, siedem, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy równa się1. pięć indeks górny, trzy, razy, sto dwadzieścia trzy, 2. dwa indeks górny, siedem, razy, sto dwadzieścia trzy, 3. nawias, pięć indeks górny, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 4. sto dwadzieścia pięć indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 5. sto dwadzieścia osiem indeks górny, sto dwadzieścia trzy, 6. nawias, dwa indeks górny, siedem, zamknięcie nawiasu, indeks górny, sto dwadzieścia trzy równa się, pięć indeks górny, trzysta sześćdziesiąt dziewięć
RCOS9JnQEfh6G21
Ćwiczenie 3
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
RE2Ovl31j6G9T2
Ćwiczenie 4
Wskaż poprawne odpowiedzi.
Rozwiązaniem równania x nawias, x, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, równa się, tysiąc czterysta sześć jest liczba: Możliwe odpowiedzi: 1. x, równa się, trzydzieści siedem, 2. x, równa się, minus, trzydzieści osiem, 3. x, równa się, minus, trzydzieści siedem, 4. x, równa się, trzydzieści osiem
R1cpZFMkoxjtm21
Ćwiczenie 5
Łączenie par. Rozwiąż test. Wskaż wszystkie poprawne odpowiedzi.. Potęga o wykładniku naturalnym liczby nieparzystej jest liczbą nieparzystą. Możliwe odpowiedzi: . A. Możliwe odpowiedzi:
2
Ćwiczenie 6

Udowodnij, że dla dowolnych liczb rzeczywistych a, b zachodzi wzór ab2=a22ab+b2.

RvQvKrdRK6B0D2
Ćwiczenie 7
Wykaż, że dla dowolnej liczby rzeczywistej x prawdziwa jest nierówność x indeks górny, cztery, plus, pięć, większy równy, x indeks górny, dwa, plus, cztery x. Ułóż poniższe wypowiedzi we właściwej kolejności, aby otrzymać dowód twierdzenia. Elementy do uszeregowania: 1. Korzystając z przemienności i łączności dodawania możemy zapisać: x indeks górny, cztery, plus, pięć, minus, x indeks górny, dwa, minus, cztery x, równa się, x indeks górny, cztery, minus, x indeks górny, dwa, minus, cztery x, plus, pięć, 2. Zauważmy, że minus, x indeks górny, dwa, równa się, minus, dwa x indeks górny, dwa, plus, x indeks górny, dwa oraz pięć, równa się, jeden, plus, cztery, 3. Powyższa nierówność jest równoważna nierówności x indeks górny, cztery, plus, pięć, większy równy, x indeks górny, dwa, plus, cztery x, co kończy dowód, 4. Rozważmy wyrażenie x indeks górny, cztery, plus, pięć, minus, x indeks górny, dwa, minus, cztery x, 5. Zatem x indeks górny, cztery, plus, pięć, minus, x indeks górny, dwa, minus, cztery x, równa się, nawias, x indeks górny, dwa, minus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, plus, nawias, x, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, 6. Ponieważ suma kwadratów liczb rzeczywistych jest nieujemna, zatem pokazaliśmy, że x indeks górny, cztery, plus, pięć, minus, x indeks górny, dwa, minus, cztery x, większy równy, zero, 7. Na mocy powyższej obserwacji możemy przedstawić wyrażenie x indeks górny, cztery, minus, x indeks górny, dwa, minus, cztery x, plus, pięć w postaci x indeks górny, cztery, minus, dwa x indeks górny, dwa, plus, jeden, plus, x indeks górny, dwa, minus, cztery x, plus, cztery
3
Ćwiczenie 8

Wykaż, że dla dowolnej liczby naturalnej większej niż 1 liczba 3n2+3n1+3n+5n+5n+2 jest podzielna przez 13.

3
Ćwiczenie 9

Wiadomo, że 4x+4x=2. Wykaż, że 2x+2x=2.

Słownik

implikacja
implikacja

zdanie logiczne powstałe przez połączenie dwóch zdań pq spójnikiem implikacji, czyli pq, co czytamy jeśli p, to q. Zdanie p nazywamy poprzednikiem implikacji, zaś zdanie q - następnikiem

implikacja odwrotna do danej
implikacja odwrotna do danej

implikacja, która powstaje z implikacji danej poprzez zamienienie jej poprzednika i następnika miejscami (poprzednik implikacji prostej staje się następnikiem implikacji odwrotnej, zaś następnik implikacji prostej staje się poprzednikiem implikacji odwrotnej). Implikacją odwrotną do pq jest qp