R1KKGT45PF4ZC
Na zdjęciu przedstawiono glinianą starożytną tablicę zapisaną sumeryjskim pismem klinowym.

Zastosowanie układów równań liniowych

Źródło: Egor Myznik, dostępny w internecie: https://unsplash.com/, domena publiczna.

1. Zadania tekstowe prowadzące do układów równań liniowych

Pierwsze przykłady układów równań zapisanych na glinianych tabliczkach pismem klinowym pochodzą sprzed 3000 lat ze starożytnej Babilonii. Zapisane są pismem klinowym, które nie przypomina współczesnego zapisu. Jednak metody rozwiązania nie odbiegają od współczesnych.

Gdy rozwiązanie zadania tekstowego wymaga użycia układu równań, często okazuje się, że najtrudniejsze nie jest wcale rozwiązanie układu równań, a rozpoznanie niewiadomych i zapisanie zależności pomiędzy nimi. W tym materiale zaprezentujemy różne przykłady zadań tekstowych, które można rozwiązać przy pomocy układów równań.

Twoje cele
  • Określisz  niewiadome występujące w zadaniu tekstowym.

  • Zapiszesz  zależności pomiędzy niewiadomymi w postaci równań.

  • Rozwiążesz  zadania tekstowe prowadzące do układów równań.

Zacznijmy od prostych przykładów zadań tekstowych prowadzących do układów równań.

Przykład 1

Na podwórku bawią się kury i koty. W sumie jest 21 zwierząt, które razem mają 54 nogi. Ile kotów bawi się na podwórku?

Rozwiązanie

Przystępując do rozwiązania zadania tekstowego, najpierw zastanawiamy się, czego nie wiemy. W naszym przykładzie końcowe pytanie wskazuje na pierwszą niewiadomą: ile kotów bawi się na podwórku? Oznaczmy więc przez x liczbę kotów. Skoro liczba kotów jest pierwszą niewiadomą, to drugą niewiadomą jest liczba kur. Oznaczmy ją przez y.

Pierwsza informacja płynąca z treści zadania, to że łączna liczba zwierząt jest równa 21. Możemy więc ułożyć pierwszą zależność:

x+y=21.

Druga informacja dotyczy łącznej liczby nóg, liczba ta jest równa 54.

Każdy kot ma cztery łapy, więc koty mają w sumie 4x „nóg”, a każda kura biega na dwóch nogach, więc kury mają w sumie 2y nóg.

Teraz możemy już zapisać drugą zależność:

4x+2y=54.

Pozostało już tylko zapisać układ równańukład dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymiukład równań i go rozwiązać.

x+y=214x+2y=54

Użyjemy metody przeciwnych współczynników i pomnożymy pierwsze równanie stronami przez -2.

x+y=21 |·-24x+2y=54

-2x-2y=-424x+2y=54

Gdy dodamy do siebie pierwsze i drugie równanie, to wyeliminujemy zmienną y i otrzymamy równanie z jedną niewiadomą:

2x=12,

którego rozwiązaniem jest x=6. Teraz podstawiamy do pierwszego równania w miejsce x liczbę 6 i otrzymamy równanie 6+y=21, którego rozwiązaniem jest y=15.

Sprawdźmy nasz wynik: 6 kotów i 15 kur to łącznie 21 zwierząt, które mają 6·4+15·2=24+30=54 nogi. Wszystko się zgadza, więc możemy już sformułować odpowiedź:

Na podwórku bawi się 6 kotów i 15 kur.

Wzorując się na powyższym przykładzie, rozwiązując zadnie tekstowe możemy postępować według schematu:

  1. Ustalamy, które wielkości wymienione w treści zadania nie są znane. Może nam w tym pomóc pytanie na końcu zadania.

  1. Oznaczamy nieznane wielkości – niewiadome – małymi literami alfabetu, np. x, y, z, a, b, ...

  1. Próbujemy przedstawione w zadaniu informacje zapisane „słownie” przedstawić w postaci wyrażeń algebraicznych zawierających nazwy niewiadomych z poprzedniego kroku.

  1. Z wyrażeń algebraicznych ułożonych w poprzednim kroku tworzymy  układ równań.

  1. Rozwiązujemy układ równań jedną ze znanych metod, np. metodą podstawianiametoda podstawianiametodą podstawiania lub przeciwnych współczynników.

  1. Sprawdzamy, czy nasze rozwiązanie odpowiada treści zadania.

  1. Formułujemy odpowiedź do zadania.

Często w ułożeniu zależności pomiędzy niewiadomymi przydatny jest rysunek pomocniczy. Zapoznajmy się z kolejnym przykładem.

Przykład 2

Ola i Kuba znaleźli na strychu stary cylinder. Gdy Kuba założył cylinder, to był o 36 cm wyższy od Oli. Gdy Ola włożyła cylinder, była wyższa od Kuby o 8 cm. Ile centymetrów wysokości miał znaleziony przez nich cylinder?

Rozwiązanie

  1. Po przeczytaniu pytania końcowego, wiemy już na pewno, że jedną z niewiadomych jest wysokość cylindra. Nie znamy także wzrostu Oli i Kuby.

  1. Oznaczmy przez x wysokość cylindra, przez y wzrost Kuby, a przez z wzrost Oli.

  1. Szukamy informacji w treści zadania, analizując zdanie po zdaniu:

    • Ola i Kuba znaleźli na strychu stary cylinder. Ta informacja nie przyda nam się przy rozwiązaniu.

    • Gdy Kuba założył cylinder, to był o 36 cm wyższy od Oli. To zdanie zawiera pierwszą informację, którą możemy zapisać w formie równania:
      y+x=z+36.

    • Gdy Ola włożyła cylinder, była wyższa od Kuby o 8 cm. Druga informacja, z której możemy ułożyć równanie:
      z+x=y+8.

    • Ile centymetrów wysokości miał znaleziony przez nich cylinder? To już jest tylko pytanie, które nie zawiera żadnej informacji.

      W tej chwili mamy trzy niewiadome, a tylko dwa równania. Zastanówmy się, czy wszystkie niewiadome są nam potrzebne. Zróbmy rysunek pomocniczy i spróbujmy coś zauważyć.

      R3KM6OCPUPPA1

      Analizując powyższy rysunek, zwróćmy uwagę na fakt, że tak naprawdę nie musimy znać wzrostu Oli i Kuby. Wystarczy, że będziemy wiedzieć, o ile centymetrów  Kuba jest wyższy od Oli. Więc wracamy do Punktu 2 i oznaczamy przez y różnicę wzrostu Kuby i Oli.

    1. Oznaczmy przez x wysokość cylindra, przez y różnicę wzrostu Kuby i Oli.

      Teraz musimy zapisać nowe równania w punkcie trzecim.

    2. Zamiast y+x=z+36, będzie x+y=36. Kuba jest wyższy od Oli o y cm plus dodatkowe x cm cylindra.

      Zamiast z+x=y+8, będzie x-y=8. Ola w cylindrze jest tylko o 8 cm wyższa od Kuby, więc wysokość cylindra przewyższa różnicę wzrostu pomiędzy Olą i Kubą o 8 cm.

  1. Zapiszmy układ równań:
    x+y=36x-y=8

  1. Sam układ jest bardzo prosty do rozwiązania. Wystarczy, że dodamy do siebie równania stronami i otrzymamy
    2x=44, a stąd x=22.
    Potem podstawmy x=22 do pierwszego równania, a otrzymamy
    22+y=36, więc y=14.

  1. Policzyliśmy, że Kuba jest o 14 cm wyższy od Oli, a cylinder ma 22 cm wysokości. W takim razie Kuba w cylindrze jest o 36 cm wyższy od Oli, a Ola w cylindrze jest o 8 cm wyższa od Kuby.

  1. Możemy już napisać ostateczną odpowiedź:
    Cylinder ma 22 cm wysokości.

Przykład 3

Tata jest o 28 lat starszy od swojego syna Kuby. Sześć lat temu tata był osiem razy starszy od syna. Ile lat ma tata?

Rozwiązanie

Oznaczmy przez x obecny wiek Kuby, a przez y obecny wiek taty. Sześć lat temu Kuba miał x-6, a tata y-6 lat. Zapiszmy układ równań:

y=x+28y-6=8·x-6

Zastosujemy metodę podstawiania i do drugiego równania w miejsce y wstawimy x+28.

y=x+28x+28-6=8·x-6

y=x+28x+22=8x-48 |-8x

y=x+28-7x+22=-48 |-22

y=x+28-7x=-70 |:-10

y=38x=10

Odpowiedź:

Kuba ma 10 lat, a tata 38.

Przykład 4

Gdy Maciek miał tyle lat, co Artur ma teraz, to był od niego o połowę starszy. Gdy Artur będzie miał tyle lat, co Maciek teraz, to Maciek będzie miał 40 lat. Jaka jest różnica wieku pomiędzy Maćkiem, a Arturem?

Rozwiązanie

Oznaczmy przez x obecny wiek Maćka, a przez y obecny wiek Artura. Gdy Maciek miał y lat, to był o połowę starszy od Artura, a więc Artur miał 23y lat. Uporządkujmy dane w tabeli:

osoba

przeszłość

teraźniejszość

przyszłość

Maciek

y

x

40

Artur

23y

y

x

Zauważmy, że w każdym okresie różnica wieku pomiędzy chłopcami zawsze jest taka sama, a więc równa x-y. Zapiszmy układ równańukład dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymiukład równań:

y-23y=x-y40-x=x-y

x-y=13y2x-y=40

x-43y=02x-y=40

Zastosujemy metodę przeciwnych współczynnikówmetoda przeciwnych współczynnikówprzeciwnych współczynników i pomnóżmy pierwsze równanie stronami przez -2:

-2x+83y=02x-y=40

Po dodaniu do siebie równań stronami, otrzymamy:

53y=40 |·35

y=24, x=43y=32.

Odpowiedź:

Maciek ma 32 lata, a Artur 24, więc Maciek jest o 8 lat starszy od Artura.

Przykład 5

Ile kilogramów roztworów solnych o stężeniach odpowiednio  10%15% należy zmieszać, aby otrzymać 10 kg roztworu solnego o stężeniu 12%?

Rozwiązanie

Oznaczmy przez x ilość roztworu o stężeniu 10%, a przez y – ilość roztworu o stężeniu 15%. W mieszaninie będzie 0,1x plus 0,15y soli, w sumie 1,2 kg (tyle soli zawiera dziesięciokilowy roztwór o stężeniu 12%). Zapiszmy i rozwiążmy odpowiedni układ równań:

x+y=10 |·-10,1x+0,15y=1,2 |·10

-x-y=-10x+1,5y=12

Gdy dodamy do siebie równania stronami otrzymamy: 0,5y=2, a stąd y=4x=6.

Więc aby otrzymać 10 kg roztworu solnego o stężeniu 12% należy zmieszać 6 kg roztworu dziesięcioprocentowego i 4 kg roztworu piętnastoprocentowego.

Przykład 6

Wyznaczymy wzór funkcji liniowej, jeżeli wiadomo, że do prostej, będącej wykresem tej funkcji należy punkt o współrzędnych 5,-1, a funkcja przyjmuje wartości dodatnie tylko dla argumentów większych od 10.

Rozwiązanie:

Jeżeli funkcja przyjmuje wartości dodatnie dla argumentów większych od 10, to do wykresu tej funkcji należy punkt o współrzędnych 10,0.

Funkcję liniową określamy wzorem fx=ax+b, zatem do wyznaczenia wartości współczynników ab rozwiązujemy układ równań:

-1=a·5+b0=a·10+b

Po rozwiązaniu układu równań otrzymujemy, że a=15 oraz b=-2 .

Funkcja jest określona wzorem f ( x ) = 1 5 x 2.

Przykład 7

Wyznaczymy wzór funkcji liniowej, jeżeli wiadomo, że do wykresu tej funkcji należy punkt o współrzędnych 5,-2, a prosta, będąca wykresem tej funkcji przecina oś X w punkcie o odciętej równej 3.

Rozwiązanie:

Jeżeli prosta, będąca wykresem funkcji liniowej przecina oś X w punkcie o odciętej równej 3, to do wykresu tej funkcji należy punkt o współrzędnych 3,0.

Funkcję liniową określamy wzorem fx=ax+b, zatem do wyznaczenia ab rozwiązujemy układ równań:

-2=a·5+b0=a·3+b

Po rozwiązaniu układu równań otrzymujemy, że a=-1 oraz b=3.

Wobec tego funkcja liniowa wyraża się wzorem fx=-x+3.

Schemat interaktywny

R8rw5pMJCutbg1
Schemat interaktywny przedstawia sposób określania wzoru funkcji liniowej na podstawie podanych dwóch punktów A, równa się, nawias, x indeks dolny, A, koniec indeksu dolnego, przecinek, y indeks dolny, A, koniec indeksu dolnego, zamknięcie nawiasu i B, równa się, nawias, x indeks dolny, B, koniec indeksu dolnego, przecinek, y indeks dolny, B, koniec indeksu dolnego, zamknięcie nawiasu. Przypomnijmy, że funkcja liniowa wyraża się wzorem: f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, a x, plus, b. Ustawiając współrzędne punktu A równe nawias jeden średnik minus dwa zamknięcie nawiasu i współrzędne punktu B równe nawias dwa średnik minus jeden zamknięcie nawiasu. Algorytm rozpoczyna się blokiem z napisem start, następnie strzałka prowadzi do bloku wprowadzania danych z zapisem A, równa się, nawias, jeden, średnik, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, B, równa się, nawias, dwa, średnik, minus, jeden, zamknięcie nawiasu. Kolejna strzałka z podpisem NIE prowadzi do bloku wykonywania działań. Znajduje się tam zapis: Do wyznaczania liczb a i b rozwiązujemy układ równań: nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, macierz, element, jeden jeden, minus, dwa, element, dwa jeden, równa się, jeden, razy, a, plus, b, koniec równania, drugie równanie, macierz, element, jeden jeden, minus, jeden, element, dwa jeden, równa się, dwa, razy, a, plus, b, koniec równania, koniec układu równań. Kolejna strzałka prowadzi do bloku wykonywania działań z zapisem: Zatem wartości współczynników a i b: a, równa się, jeden, b, równa się, minus, trzy. W kolejnym bloku wykonywania działań znajduje się zapis: Funkcja liniowa wyraża się wzorem: f nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, jeden, razy, x, minus, trzy. Ostatnia strzałka prowadzi do bloku z napisem KONIEC. Ustawiając współrzędne punktu A równe nawias dwa średnik minus jeden zamknięcie nawiasu i współrzędne punktu B równe nawias dwa średnik minus jeden zamknięcie nawiasu. Algorytm rozpoczyna się blokiem z napisem start, następnie strzałka prowadzi do bloku wprowadzania danych z zapisem A, równa się, minus, nawias dwa, średnik, minus, jeden zamknięcie nawiasu, B, równa się, nawias, dwa, średnik, minus, jeden, zamknięcie nawiasu. Kolejna strzałka z podpisem TAK prowadzi do bloku wykonywania działań. Znajduje się tam zapis: Pierwsze współrzędne punktów A i B muszą być różne. Ostatnia strzałka prowadzi do bloku z napisem KONIEC.
Polecenie 1

Wyznacz wzór funkcji liniowej, której wykres  przedstawiono na poniższym rysunku.

R124gPItOjGYh

Zestaw ćwiczeń interaktywnych

1
Pokaż ćwiczenia:
RJPQ9A11U42H51
Ćwiczenie 1
Jacek ma same czwórki i piątki z matematyki. W sumie otrzymał piętnaście ocen, których średnia jest równa cztery przecinek osiem. Ile piątek z matematyki ma Jacek?
Wskaż układ równań, który może prowadzić do rozwiązania tego zadania. Tylko jedna odpowiedź jest prawidłowa. Możliwe odpowiedzi: 1. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, piętnaście, koniec równania, drugie równanie, początek ułamka, x, plus, y, mianownik, dwa, koniec ułamka, równa się, cztery przecinek osiem, koniec równania, koniec układu równań, 2. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, piętnaście, koniec równania, drugie równanie, początek ułamka, cztery x, plus, pięć y, mianownik, piętnaście, koniec ułamka, równa się, cztery przecinek osiem, koniec równania, koniec układu równań, 3. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, piętnaście, koniec równania, drugie równanie, początek ułamka, cztery x, plus, pięć y, mianownik, dwa, koniec ułamka, równa się, cztery przecinek osiem, koniec równania, koniec układu równań, 4. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, piętnaście, koniec równania, drugie równanie, początek ułamka, x, plus, y, mianownik, piętnaście, koniec ułamka, równa się, cztery przecinek osiem, koniec równania, koniec układu równań
R1L8RQRADXA6Z1
Ćwiczenie 2
Pan Krzysztof ma w portfelu pięćdziesiąt pięć zł w monetach dwu– i pięciozłotowych. Ile ma dwuzłotówek, jeśli wiadomo, że w portfelu pana Krzysztofa jest dwadzieścia monet?
Który z układów równań może prowadzić do rozwiązania powyższego zadania? Wskaż wszystkie poprawne odpowiedzi. Możliwe odpowiedzi: 1. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, pięćdziesiąt pięć, koniec równania, drugie równanie, dwa x, plus, pięć y, równa się, dwadzieścia, koniec równania, koniec układu równań, 2. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, dwadzieścia, koniec równania, drugie równanie, pięć x, plus, dwa y, równa się, pięćdziesiąt pięć, koniec równania, koniec układu równań, 3. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, dwadzieścia, koniec równania, drugie równanie, dwa x, plus, pięć y, równa się, pięćdziesiąt pięć, koniec równania, koniec układu równań, 4. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, y, równa się, dwadzieścia, minus, x, koniec równania, drugie równanie, y, równa się, początek ułamka, pięćdziesiąt pięć, minus, dwa x, mianownik, pięć, koniec ułamka, koniec równania, koniec układu równań
3
Ćwiczenie 3
R1YhdJugn1exL3
W ogródku babci Marysi rosną róże i tulipany, razem pięćdziesiąt kwiatów. W kolorze czerwonym jest dwadzieścia % róż i czterdzieści % tulipanów. Ile róż i ile tulipanów rośnie w ogródku babci Marysi, jeżeli czerwonych kwiatów jest dwanaście? Wpisz prawidłowe liczby w puste pola.
Odpowiedź: Jest Tu uzupełnij róż i Tu uzupełnij tulipanów.
Źródło: Zespół autorski Politechniki Łódzkiej, licencja: CC BY 3.0.
R1GDF2FK69BFF1
Ćwiczenie 4
Do podanych zdań przyporządkuj wyrażenia algebraiczne, które je opisują. Za dwa długopisy i cztery zeszyty zapłacono sześć przecinek pięć zero zł. Możliwe odpowiedzi: 1. x, plus, trzy, równa się, pięć nawias, y, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, 2. jeden przecinek jeden x, równa się, dwa y, 3. początek ułamka, x, mianownik, sześć, koniec ułamka, plus, początek ułamka, y, mianownik, cztery, koniec ułamka, równa się, dziesięć, 4. cztery x, plus, dwa y, równa się, sześć przecinek pięć zero Gdy podniesiono cenę spódnicy o dziesięć %, to nowa cena spódnicy okazała się dwukrotnie wyższa niż cena bluzki. Możliwe odpowiedzi: 1. x, plus, trzy, równa się, pięć nawias, y, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, 2. jeden przecinek jeden x, równa się, dwa y, 3. początek ułamka, x, mianownik, sześć, koniec ułamka, plus, początek ułamka, y, mianownik, cztery, koniec ułamka, równa się, dziesięć, 4. cztery x, plus, dwa y, równa się, sześć przecinek pięć zero Utworzono dziesięć zespołów: sześcioosobowe zespoły żeńskie i czteroosobowe zespoły męskie. Możliwe odpowiedzi: 1. x, plus, trzy, równa się, pięć nawias, y, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, 2. jeden przecinek jeden x, równa się, dwa y, 3. początek ułamka, x, mianownik, sześć, koniec ułamka, plus, początek ułamka, y, mianownik, cztery, koniec ułamka, równa się, dziesięć, 4. cztery x, plus, dwa y, równa się, sześć przecinek pięć zero Ania za trzy lata będzie pięć razy starsza od swojej siostry Hani. Możliwe odpowiedzi: 1. x, plus, trzy, równa się, pięć nawias, y, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, 2. jeden przecinek jeden x, równa się, dwa y, 3. początek ułamka, x, mianownik, sześć, koniec ułamka, plus, początek ułamka, y, mianownik, cztery, koniec ułamka, równa się, dziesięć, 4. cztery x, plus, dwa y, równa się, sześć przecinek pięć zero
2
Ćwiczenie 5

Gdy wlano pewną ilość wody do metalowego zbiornika, to tak napełniony zbiornik był o 13 kg cięższy od pustego zbiornika plastikowego. Gdyby tą samą ilość wody wlano do plastikowego zbiornika, to byłby on o 5 kg lżejszy od pustego zbiornika metalowego. Ile ważyła woda wlana do metalowego zbiornika?

2
Ćwiczenie 6

W pewnej firmie jest 49 pracowników. Stosunek liczby mężczyzn do liczby kobiet zatrudnionych w tej firmie wynosi 5:2. Ile kobiet pracuje w tej firmie?

3
Ćwiczenie 7
Rx5ujCaqmDPHt3
Firmy A i B zainwestowały pewne sumy pieniędzy, łącznie dwieście mln zł. Firma A zakładała, że z inwestycji osiągnie dwanaście % zysku, a firma B, że osiągnie osiem % zysku. Gdyby firma B zainwestowała o pięćdziesiąt mln zł więcej, to zysk osiągnięty przez każdą z firm byłby taki sam. Jaką kwotę zainwestowała każda z firm? Zaznacz prawidłową odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: 1. Obie firmy zainwestowały po sto mln zł., 2. Firma A zainwestowała sto pięćdziesiąt mln zł, a firma B - pięćdziesiąt mln zł., 3. Firma A zainwestowała sto dwadzieścia mln zł, a firma B - osiemdziesiąt mln zł., 4. Firma A zainwestowała sto dziesięć mln zł, a firma B - dziewięćdziesiąt mln zł., 5. Firma A zainwestowała dziewięćdziesiąt mln zł, a firma B - sto dziesięć mln zł.
Źródło: Zespół autorski Politechniki Łódzkiej, licencja: CC BY 3.0.
3
Ćwiczenie 8
RLO35sDFZqtyJ3
Tabliczka czekolady z bakaliami ważąca sto g, kosztuje cztery zł. Ile waży czekolada zawarta w tej tabliczce, jeżeli sto g tej czekolady kosztuje pięć zł, a sto g bakalii kosztuje dwa przecinek pięć zero zł? Wpisz prawidłowe liczby w puste pola.
Odpowiedź: Tabliczka czekolady ma Tu uzupełnij g czekolady i Tu uzupełnij g bakalii.
Źródło: Zespół autorski Politechniki Łódzkiej, licencja: CC BY 3.0.
2
Ćwiczenie 9
RdcIKf8oXbZzB
Uzupełnij tekst odpowiednimi liczbami. Jeżeli wykres funkcji liniowej określonej wzorem f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, a x, plus, b przecina odpowiednio osie X i Y układu współrzędnych w punktach o współrzędnych:
  • nawias, początek ułamka, pięć, mianownik, cztery, koniec ułamka, przecinek, zero, zamknięcie nawiasu oraz nawias, zero przecinek pięć, zamknięcie nawiasu, to: a, równa sięTu uzupełnij b, równa sięTu uzupełnij
  • nawias, minus, początek ułamka, dziewięć, mianownik, dwa, koniec ułamka, przecinek, zero, zamknięcie nawiasu oraz nawias, zero przecinek dziewięć, zamknięcie nawiasu, to: a, równa sięTu uzupełnij b, równa sięTu uzupełnij
3
Ćwiczenie 10

Do wykresu funkcji liniowej należą punkty o współrzędnych 5,-1 oraz -5,3. Wyznacz wzór tej funkcji.

Słownik

układ dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi
układ dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi

układem dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi x, y  nazywamy każdy układ równań, który da się doprowadzić do postaci:

a1x+b1y=c1a2x+b2y=c2
metoda podstawiania
metoda podstawiania

nazywamy tak metodę rozwiązywania układów dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi, w której z jednego z równań wyznaczamy jedną z niewiadomych i podstawiamy do drugiego równania wyznaczone wyrażenie  (w miejsce tej zmiennej).  Otrzymane w ten sposób drugie równanie jest  równaniem z jedną niewiadomą.

metoda przeciwnych współczynników
metoda przeciwnych współczynników

nazywamy tak metodę rozwiązywania układów dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi, w której mnożymy obydwa (lub jedno z równań) stronami przez takie liczby, aby przy jednej z niewiadomych otrzymać przeciwne współczynniki; wówczas po dodaniu do siebie  równań stronami jedna ze zmiennych się redukuje, a do rozwiązania pozostaje równanie z jedną niewiadomą