M_R_W13_M1 Twierdzenie sinusów i cosinusów
1. Twierdzenie sinusów
Trudno powiedzieć, dlaczego wszyscy adepci szkolnej matematyki znają postać Pitagorasa, a przynajmniej potrafią tę postać związać z najsłynniejszym bodaj twierdzeniem planimetrii, liczni posługują się wzorami Bernoulliego, dwumianem Newtona, wzorami Viete’a, a prawie nikomu nie kojarzy się postać Snelliusa, a przecież jest ona związana z podstawowym narzędziem używanym przy badaniu związków miarowych na płaszczyźnie, doskonale znanym pod nazwą twierdzenia sinusów.
Przyjmuje się, że holenderski matematyk i astronom Willebrord Snell van Royen zwany krótko Snelliusem jest ojcem współczesnej triangulacji. W publikacji „Eratosthenes batavus, de terrae ambitus vera quantitate” w latach – napisał o triangulacji, czyli o sposobie wyznaczania współrzędnych punktów położonych na dużych obszarach, opierającym się na pomiarze w terenie układu trójkątów. Wprawdzie idea ta pojawiła się wcześniej, ale przyjmuje się, że praca Snelliusa była przełomowa. Czterysta lat temu Snellius wyznaczył obwód Ziemi, przy czym jego wynik różnił się od znanego dziś obwodu zaledwie o .

Zbadasz zależności między bokami i kątami w trójkącie i poznasz twierdzenie sinusów.
Udowodnisz twierdzenie sinusów.
Zastosujesz twierdzenie sinusów do rozwiązywania trójkątów w sytuacjach problemowych.
Zastosujesz twierdzenie sinusów do wyznaczenia zależności miarowych w trójkącie.
Rozwiązywanie trójkątów. Przez rozwiązywanie trójkąta będziemy rozumieli wyznaczanie długości wszystkich jego boków i miar wszystkich jego kątów.
Rozważmy trójkąt, w którym jeden z kątów ma miarę , a bok leżący naprzeciw tego kąta ma długość , zaś drugi z kątów ma miarę . Wyznaczymy miarę trzeciego kąta tego trójkąta i długości jego dwóch pozostałych boków.
Oczywiście miarę trzeciego kąta tego trójkąta wyznaczymy korzystając z bilansu kątów:
, a do wyznaczenia długości jego boków posłużymy się definicjami odpowiednich funkcji trygonometrycznych w trójkątach prostokątnych, jakie powstaną, gdy poprowadzimy odpowiednio wysokości.
Przyjmijmy oznaczenia takie, jak na rysunku.
Wtedy mamy oczywiście , a stąd . Podobnie , a stąd . Zatem oraz , czyli . Możemy już teraz podstawić wartości liczbowe: i wyznaczyć, że .
Zauważmy, że równość możemy zapisać w postaci proporcji: Dokonamy teraz pewnych modyfikacji naszego rysunku poprzez dorysowanie wysokości poprowadzonej z wierzchołka kąta o mierze i usunięcie wysokości .
Teraz mamy oczywiście oraz . Stąd oraz , czyli . Zatem . Pozostaje odczytać z tablic wartość sinusa kąta i podać przybliżony wynik, albo skorzystać z dokładnej wartości (odpowiedni wzór można znaleźć w dostępnych źródłach) i zapisać, że .
Podobnie jak wcześniej, równość możemy zapisać w postaci proporcji:
Ponieważ ,
więc wcześniejszą proporcję można zapisać, jako:
Ponieważ oraz , więc
Otrzymana w naszym przykładzie zależność oznacza, że stosunek długości boku trójkąta do sinusa kąta leżącego naprzeciw tego boku jest wielkością stałą.
Pozostaje zbadać, czy zależność ta jest prawdziwa dla dowolnego trójkąta, a jeśli tak, to czym jest ta stała wielkość, będąca ilorazem długości boku i sinusa odpowiedniego kąta w danym trójkącie.
W dowolnym trójkącie na płaszczyźnie stosunki długości boków do sinusów przeciwległych kątów są równe średnicy okręgu opisanego na tym trójkącie:
Rozważmy najpierw trójkąt prostokątny i przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.
Bezpośrednio z definicji funkcji sinus kąta w trójkącie prostokątnymsinus kąta w trójkącie prostokątnym mamy: , czyli . Analogicznie możemy postąpić z drugą przyprostokątną. Pamiętając, że oraz przyjmując oznaczenie , możemy zapisać, że . Co kończy dowód w przypadku trójkąta prostokątnego.
Rozważmy teraz dowolny trójkąt ostrokątny i przyjmijmy oznaczenia takie, jak na rysunku.
Odcinek jest średnicą okręgu (trójkąt jest prostokątny).
Pokażemy, że . Zauważmy, że kąty i są kątami wpisanymi w dany okrąg i są oparte na tym samym łuku, zatem są równe. Stąd . Ale , więc , co należało wykazać.
Analogicznie, dorysowując odpowiednio średnice i cięciwy poprowadzone z pozostałych wierzchołków, można udowodnić, że stosunek długości każdego z pozostałych boków do sinusa kąta leżacego naprzeciwko danego boku jest równy średnicy okręgu opisanego na danym trójkącie.
Dowód w przypadku trójkąta rozwartokątnego jest treścią Ćwiczenia .
Uruchom aplet. Zauważ, że dla danego trójkąta stosunek długości każdego z jego boków do sinusa kąta leżącego naprzeciw tego boku jest taki sam. Zmień wskaźnikiem położenie któregoś z wierzchołków. Zaobserwuj jak zmieniają się odpowiednie ilorazy. Czy zależy to od wybranego wierzchołka? Sformułuj hipotezę dotyczącą stosunku długości boku i sinusa kąta leżącego naprzeciw tego boku w dowolnym trójkącie.
Zapoznaj się z opisem apletu.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D85LXMPCQ
Uruchom aplet. Zaznacz przycisk OKRĄG OPISANY. Zmieniając położenie wierzchołka obserwuj, jak zmieniają się poszczególne ilorazy i długość promienia okręgu opisanego. Zapisz na kartce obok siebie wartości ilorazów i długości promienia okręgu oraz jego średnicy. Sformułuj hipotezę dotyczącą zależności między obserwowanymi wielkościami w dowolnym trójkącie.
Dany jest trójkąt , którego podstawa ma długość , bok długość , natomiast bok ma długość . Przy wierzchołkach znajdują się odpowiednio kąty: , , . Długość boku wynosi , kąt oraz kąt wynoszą . Korzystając z twierdzenia Snelliusa, oblicz długość pozostałych boków.
Zauważ, że przy niektórych położeniach wierzchołków trójkąta, iloraz długości boku i sinusa kąta leżącego naprzeciw tego boku nie jest równy średnicy okręgu opisanego na tym trójkącie. Wyjaśnij przyczynę występujących różnic.
Dany jest trójkąt , którego podstawa ma długość , bok długość , natomiast bok ma długość . Przy wierzchołkach , , znajdują się odpowiednio kąty: , , . Długość boku wynosi , bok oraz . Korzystając z twierdzenia Snelliusa, oblicz, ile wynosi kąt .
Najdłuższy bok trójkąta ma długość , a dwa kąty tego trójkąta mają miary oraz . Oblicz promień okręgu opisanego na tym trójkącie.
Rozwiązanie
Mamy długość boku i kąt, a nawet dwa kąty w trójkącie. By zastosować twierdzenie sinusów potrzebujemy długości boku i kąta, ale pamiętajmy, że to musi być bok i kąt leżący naprzeciw tego boku. Oczywiście najdłuższy bok leży naprzeciw największego kąta, a ten nie jest jeszcze podany – jego miara jest równa
Teraz możemy już zapisać odpowiednią równość
Ponieważ
więc

Krzysiek przyczepił sznurek o długości do korkowej tablicy. Następnie bawił się wbijając szpilkę w tablicę korkową i mierząc kąty powstałego trójkąta .
W pewnym momencie Krzysiek zauważył, że kąty trójkąta są w stosunku . Znajdź długości boków trójkąta . Rozpatrz dwa przypadki.
Rozwiązanie
Niech będą kątami trójkąta . Wówczas , oraz dla pewnego . Zatem , więc . Zatem kąty mają miary: , , .
Rozpatrzmy trzy przypadki:

Z treści zadania wiemy, że (długość sznurka).
Przypadek I
Zatem , więc oraz
Pozostaje znaleźć długość trzeciego boku trójkąta . Ponownie korzystmy z twierdzenia sinusów. Wykorzystamy dokładną wartość funkcji (spróbuj uzasadnić tę równość wykorzystując wzory redukcyjne oraz wzór na sinus sumy).
.
Zatem długości boków trójkąta to: , i .
Przypadek i pozostawimy jako ćwiczenie. Podamy jedynie wyniki:
Przypadek : , ,
Przypadek : , ,
Zapoznaj się z animacją przedstawiającą zastosowanie twierdzenia sinusów.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/REA9FbIkqQVx8
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącego obliczania długości odcinków w wielokątach z wykorzystaniem twierdzenia sinusów.
Rozważ problem analogiczny do przedstawionego w animacji, gdy , , a miary kątów nie uległy zmianie. Wyznacz odległość punktów i .
Rozważ problem analogiczny do przedstawionego w animacji. Zbuduj układ równań z niewiadomymi i dla następujących danych: i , , , . Znajdź w internecie aplikację, która pozwoli rozwiązać ten układ i wyznaczyć miary kątów i .
Dany jest trójkąt, którego boki mają długości: , , . Naszym zadaniem będzie wyznaczenie miar kątów tego trójkąta. Na początek przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.

Korzystając z twierdzenia Pitagorasa odpowiednio dla trójkątów i mamy oraz . Wiemy także, że . Z pierwszych dwóch równań, eliminując niewiadomą , otrzymujemy, że . Podstawiając teraz, że , mamy . Upraszczając ostatnie równanie dostajemy, że . Stąd: , , . Zatem oraz . Przybliżone miary kątów są równe: , oraz .
Rozważmy trójkąt, którego dwa boki mają długości: , , a kąt leżący między tymi bokami ma miarę . Te informacje w sposób jednoznaczny wyznaczają trójkąt, o czym mówi cecha przystawania trójkątów. Przypuśćmy jednak, że znamy także długość trzeciego boku tego trójkąta i jest ona równa . Naszym zadaniem jest wyznaczenie miar pozostałych kątów tego trójkąta.
Na wstępie zauważmy, że mając trzy dane boki trójkąta, moglibyśmy postąpić analogicznie do sposobu zastosowanego w Przykładzie 4., czyli rozwiązać układ trzech równań z trzema niewiadomymi, w którym dwa równania są stopnia drugiego. Znów uniknęlibyśmy stosowania twierdzenia sinusów, ale byłoby to nieracjonalne, bo jak za moment zobaczymy, twierdzenie sinusów „od razu” rozwiązuje nasz problem. Mamy bowiem . Stąd i oraz i . Tym samym rozwiązanie problemu sprowadziło się do podstawienia wielkości do wzoru Snelliusa, krótko i elegancko.
Punkt jest ortocentrum trójkąta ostrokątnego , w którym , , . Na trójkącie opisano okrąg. Odcinek jest krótszą podstawą trapezu wpisanego w okrąg. Oblicz miary kątów tego trapezu.
Rozwiązanie
Przyjmijmy oznaczenia takie, jak na rysunku. Punkty i są spodkami odpowiednich wysokości.

Oznaczmy kąty przy wierzchołkach , , odpowiednio przez , , . Wtedy . Stąd . Oznacza to, że . Z bilansu kątów w trójkącie otrzymujemy, że . Pozostaje zauważyć, że przy przyjętych oznaczeniach, kąt ma miarę i jest to kąt rozwarty trapezu równoramiennego (co wynika z faktu, że jest on wpisany w okrąg). Zatem kąt rozwarty ma miarę w przybliżeniu równą , a kąt ostry tego trapezu ma miarę .
Zapoznaj się z infografiką porządkującą schematy rozwiązywania trójkątów.
nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, h indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, p indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, koniec równania, drugie równanie, h indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, q indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, koniec równania, koniec układu równań.
Odejmując równania stronami oraz korzystając z równości:
c, równa się, p, plus, q
otrzymujemy, że
p, minus, q, równa się, początek ułamka, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, mianownik, c, koniec ułamka, a stąd p, równa się, początek ułamka, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, c indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, mianownik, dwa c, koniec ułamka.
Znając p, możemy wyznaczyć sinus kąta alfa:
sinus alfa, równa się, początek ułamka, h, mianownik, b, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, pierwiastek kwadratowy z b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, p indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, mianownik, b, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, pierwiastek kwadratowy z b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, nawias, początek ułamka, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, c indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, mianownik, dwa c, koniec ułamka, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, mianownik, b, koniec ułamka.
Z twierdzenia sinusów wynika, że:
sinus BETA, równa się, początek ułamka, b, razy, sinus alfa, mianownik, a, koniec ułamka, sinus GAMMA, równa się, początek ułamka, c, razy, sinus alfa, mianownik, a, koniec ułamka.
Znajomość wartości funkcji trygonometrycznych pozwala wyznaczyć miarę kątów., 2. Twierdzenie Carnota i Snelliusa {audio}Korzystając z twierdzenia cosinusów mamy:
kosinus alfa, równa się, początek ułamka, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, c indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, mianownik, dwa b c, koniec ułamka.
Wtedy z jedynki trygonometrycznej wynika, że:
sinus alfa, równa się, pierwiastek kwadratowy z jeden, minus, nawias, początek ułamka, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, c indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, mianownik, dwa b c, koniec ułamka, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka.
Z twierdzenia sinusów wynika, że:
sinus BETA, równa się, początek ułamka, b, razy, sinus alfa, mianownik, a, koniec ułamka, sinus GAMMA, równa się, początek ułamka, c, razy, sinus alfa, mianownik, a, koniec ułamka.
Znajomość wartości funkcji trygonometrycznych pozwala wyznaczyć miarę kątów., 3. Twierdzenie Snelliusa {audio}Spodek wysokości h dzieli bok A B na dwa odcinki p i q. Wtedy:
h, równa się, b, razy, sinus alfa oraz p, równa się, b, razy, kosinus alfa.
Równość tangens BETA, równa się, początek ułamka, h, mianownik, q, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, b, razy, sinus alfa, mianownik, c, minus, b, razy, kosinus alfa, koniec ułamka pozwala wyznaczyć miarę kąta BETA.
Z bilansu kątów w trójkącie mamy:
GAMMA, równa się, sto osiemdziesiąt stopni, minus, alfa, minus, BETA,
a z twierdzenia sinusów otrzymujemy:
a, równa się, początek ułamka, b, razy, sinus alfa, mianownik, sinus BETA, koniec ułamka., 4. Twierdzenie Carnota i Snelliusa {audio}Korzystając z twierdzenia cosinusów mamy:
a, równa się, pierwiastek kwadratowy z b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, c indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa b c, razy, kosinus alfa koniec pierwiastka.
Wtedy, z twierdzenia sinusów wynika, że:
sinus BETA, równa się, początek ułamka, b, razy, sinus alfa, mianownik, a, koniec ułamka, sinus GAMMA, równa się, początek ułamka, c, razy, sinus alfa, mianownik, a, koniec ułamka.
Znajomość wartości funkcji trygonometrycznych pozwala wyznaczyć miarę kątów.
Wyznacz miary kątów trójkąta mając dane długości trzech jego boków: , , .
Wyznacz miary kątów trójkąta mając dane długości dwóch jego boków i miarę kąta między tymi bokami: , , .
Niech będzie kątem rozwartym w trójkącie wpisanym w okrąg o promieniu , gdzie jest średnicą tego okręgu (jak na rysunku).
Udowodnij, że .
Ułóż w odpowiedniej kolejności elementy dowodu.
Najdłuższy bok trójkąta ma długość dwa pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka , a kąty mają miary dwadzieścia stopni, czterdzieści stopni, sto dwadzieścia stopni. Promień okręgu opisanego na tym trójkącie jest równy: 1. pierwiastek kwadratowy z pięć koniec pierwiastka, 2. dwa pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 3. dwa, 4. dwa pierwiastek kwadratowy z pięć koniec pierwiastka, 5. pięć pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, 6. pięć, 7. dziesięć, 8. pięć pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 9. dziesięć pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, 10. jeden.
Najdłuższy bok trójkąta ma długość pierwiastek kwadratowy z dwadzieścia koniec pierwiastka, a dwa jego kąty mają miary trzydzieści pięć stopni i pięćdziesiąt pięć stopni. Promień okręgu opisanego na tym trójkącie jest równy: 1. pierwiastek kwadratowy z pięć koniec pierwiastka, 2. dwa pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 3. dwa, 4. dwa pierwiastek kwadratowy z pięć koniec pierwiastka, 5. pięć pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, 6. pięć, 7. dziesięć, 8. pięć pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 9. dziesięć pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, 10. jeden.
Dwa kąty trójkąta mają w sumie miarę . Uzasadnij, że jeden z boków tego trójkąta ma długość równą promieniowi okręgu opisanego na tym trójkącie.
W trójkącie o bokach , kąt , leżący naprzeciw boku , ma miarę . Korzystając z twierdzenia sinusów uzasadnij, że istnieją dwa trójkąty o takich własnościach.
Uzasadnij, korzystając z twierdzenia sinusów, że istnieje tylko jeden trójkąt, którego boki miałyby długości: , i w którym kąt , leżący naprzeciw boku , miałby miarę .
Dwa kąty ostre trójkąta mają miary oraz . Uzasadnij, że długości dwóch krótszych boków tego trójkąta nie mogą być jednocześnie liczbami wymiernymi.
W trapezie o dłuższej podstawie , przekątna ma długość i dzieli kąt rozwarty tego trapezu na kąty o miarach oraz . Oblicz promień okręgu opisanego na tym trapezie.
W deltoidzie wpisanym w okrąg, krótsza przekątna , ma długość , a jeden z kątów ma miarę . Oblicz pole tego deltoidu.
Trapez jest wpisany w okrąg o promieniu . Kąt ostry trapezu ma miarę , a przekątna tworzy z dłuższą podstawą kąt o mierze . Oblicz wysokość trapezu.
Dany jest trapez , w którym . Jego przekątna ma długość dwa razy krótszą niż każdy z promieni okręgów opisanych na trójkątach i . Wyznacz miary kątów trapezu.
Punkt jest środkiem boku prostokąta . Bok ma długość . Promień okręgu opisanego na trójkącie jest równy , a środek tego okręgu leży na zewnątrz tego prostokąta. Wyznacz przybliżoną miarę kąta, pod jakim przecinają się przekątne prostokąta.
Dwusieczna kąta prostego w trójkącie prostokątnym podzieliła jego przeciwprostokątną na odcinki o długości i . Oblicz, z dokładnością do , miary kątów ostrych tego trójkąta.
Słownik
stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw tego kąta do długości przeciwprostokątnej w tym trójkącie


