M_R_W06_M4 Ortocentrum i środek ciężkości w trójkącie
2. Wysokości w trójkącie
W szkolnej matematyce jest coraz mniej miejsca na „klasyczną” geometrię, w szczególności na zagadnienia związane chociażby z tzw. punktami szczególnymi trójkąta, np. punktami przecięcia się dwusiecznych kątów trójkąta, symetralnych jego boków, czy środkowych. Narzędziem, które jest niezwykle przydatne do badania istnienia takich punktów jest twierdzenie Cevy, które głosi, że jeżeli punkty , , należą odpowiednio do boków , , trójkąta , jak na rysunku, to proste , , przecinają się w jednym punkcie wtedy i tylko wtedy, gdy

I choć istnienie ortocentrum wykażemy w inny sposób, to rozwiązując ćwiczenia, zaproponowane w poniższej lekcji, będziemy korzystać z tego użytecznego twierdzenia.
Usystematyzujesz wiadomości o wysokościach w trójkącie.
Skonstruujesz trójkąt o danych wysokościach.
Zbadasz zależności między bokami i wysokościami w trójkącie.
Udowodnisz twierdzenie, wysokości przecinają się w jednym punkcie.
Poznasz pojęcie trójkąta ortycznego i zbadasz jego własności.
Zastosujesz poznane zależności w sytuacjach typowych i problemowych.
Jeśli nie będzie to zasygnalizowane inaczej, to punkty , , będą spodkami wysokości poprowadzonych odpowiednio na bok , oraz .
Niech będzie wierzchołkiem trójkąta . Najkrótszy z odcinków łączących wierzchołek trójkąta z prostą zawierającą przeciwległy bok nazywamy wysokością trójkąta poprowadzoną z tego wierzchołka.

Niech będzie punktem wspólnym wysokości poprowadzonej z wierzchołka i prostej . Wówczas punkt będziemy nazywać spodkiem wysokości poprowadzonej z wierzchołka .

Przyjmijmy następującą definicję.
Punkt przecięcia się trzech prostych zawierających odpowiednio wysokości trójkąta będziemy nazywać ortocentrum tego trójkąta.



Zauważmy, że w trójkącie ostrokątnym czy prostokątnym ortocentrum jest punktem przecięcia się wysokości (odcinków), a w trójkącie rozwartokątnym jest punktem przecięcia się przedłużeń tych wysokości. Przyjęcie w definicji warunku przecinania się prostych jest ogólniejsze, co nie zmienia faktu, iż często o ortocentrum, także w przypadku trójkąta rozwartokątnego, mówi się, jako o punkcie przecinania się wysokości, a nie odpowiednich prostych i nie jest to traktowane jako błąd.
W definicji ortocentrum pojawia się warunek istnienia jednego punktu, w którym przetną się wszystkie trzy wysokości. Poniższe twierdzenie i jego dowód pokazują, że warunek ten jest spełniony dla dowolnego trójkąta.
Proste zawierające wysokości trójkątawysokości trójkąta przecinają się w jednym punkcie.
Rozważmy dowolny trójkąt i poprowadźmy przez każdy z jego wierzchołków prostą równoległą do przeciwległego boku, aż do przecięcia odpowiednio w punktach , , , jak na rysunku.

Zauważmy, że czworokąt jest równoległobokiem, a odcinek jest jego przekątną, stąd w szczególności trójkąty oraz są przystające.
Podobnie, korzystając z własności równoległoboków oraz stwierdzamy, że trójkąty oraz i oraz są także przystające.
Stąd wynika, że punkty , , są środkami odpowiednich boków trójkąta , a proste , oraz są symetralnymi odpowiednich boków trójkąta .
Korzystając ze znanej własności, że symetralne przecinają się w jednym punkcie otrzymujemy tezę twierdzenia.
Rzadziej przywoływaną własnością ortocentrum jest ta, o której mówi poniższe twierdzenie.
Niech punkt , różny od każdego z wierzchołków trójkąta , będzie jego ortocentrum. Wtedy każdy z wierzchołków , , jest ortocentrum w trójkącie, którego wierzchołkami są punkt i pozostałe wierzchołki tego trójkąta.
Zauważmy, że punkt będzie różny od każdego z wierzchołków trójkąta , tylko wtedy, gdy trójkąt ten nie będzie prostokątny.
Rozważmy trójkąt , jak na rysunku.

Zauważmy wówczas, że prosta zawiera wysokość , prosta zawiera wysokość , a prosta zawiera wysokość trójkąta . Co oznacza, że punkt jest ortocentrum trójkąta .
Dany jest trójkąt , który nie jest prostokątny. Trójkąt , którego wierzchołkami są spodki wysokości danego trójkąta nazywamy trójkątem ortycznym albo spodkowym.


Problemem Fagnana nazywa się problem optymalizacyjny związany z wyznaczeniem trójkąta o najmniejszym obwodzie, którego każdy z wierzchołków leży na innym z trzech boków danego trójkąta ostrokątnego. Problem ten został postawiony przez włoskiego matematyka i duchownego Giovanniego Fagnana w roku. Okazuje się, że jego rozwiązaniem jest trójkąt ortycznytrójkąt ortyczny.
Rozważmy trójkąt równoramienny o podstawie długości i ramieniu . Wyznaczymy obwód trójkąta ortycznego oraz odległość ortocentrum trójkąta od jego podstawy.
Przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.

Wtedy , oraz .
Stąd .
Ponieważ , więc .
Ponadto oraz .
Stąd oraz .
Zatem .
Szukany obwód jest więc równy .
Ponieważ trójkąty i są podobne w skali oraz , więc .
Stąd .
Warto wspomnieć o ciekawej własności ortocentrum – jej dowód pominiemy, ale dociekliwy uczeń może podjąć samodzielną próbę uzasadnienia.
Obraz ortocentrum trójkąta w symetrii względem dowolnej prostej zawierającej bok tego trójkąta leży na okręgu opisanym na tym trójkącie.

Uruchom symulację interaktywną. Ustal położenie wierzchołków trójkąta, a następie wybierz polecenie „Ortocentrum”. Obserwuj położenie punktu wspólnego wysokości danego trójkąta w zależności od miar kątów wewnętrznych trójkąta. Następnie wybierz polecenie „Trójkąt ortyczny”. Zmieniaj położenie wierzchołków trójkąta i obserwuj jak zmienia się jego obwód. Kliknij przycisk „Koniec”, by porównać obwód trójkąta i trójkąta ortycznego.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D8ZXTU8V5
Ustal położenie wierzchołków, aby trójkąt był rozwartokątny. Następnie znajdź takie położenie punktów , , , przy którym – twoim zdaniem – obwód jest najmniejszy. Oblicz błąd względny otrzymanego obwodu w stosunku do obwodu trójkąta ortycznego. Rozstrzygnij, czy w zagadnieniu Fagnana założenie o tym, że trójkąt jest ostrokątny jest konieczne.
Ustal położenie wierzchołków, aby trójkąt był ostrokątny. Następnie znajdź takie położenie punktów , , , przy którym – twoim zdaniem – obwód jest najmniejszy. Oblicz błąd względny otrzymanego obwodu w stosunku do obwodu trójkąta ortycznego.
Konstrukcja trójkąta o danych wysokościach
Przypuśćmy, że mamy dane trzy odcinki o długościach , , takie, że .
Naszym zadaniem jest opis konstrukcji trójkąta, którego wysokości są równe danym odcinkom. Z wcześniejszych rozważań wynika, że warunkiem istnienia takiego trójkąta jest spełnienie warunku .
Niech , , oznaczają długości odpowiednich boków trójkąta. Wtedy mamy w szczególności, że .
Stąd . Analogicznie oraz .
Opis konstrukcji:
Weźmy dowolny niezerowy odcinek o długości .
Konstruujemy odcinek taki, że , jak na rysunku.
R1cBqnN95sxDG
Konstrukcja boku trójkąta o danych wysokościachAnalogicznie konstruujemy odcinki , takie, że oraz .
Konstruujemy trójkąt o bokach długości , , . Ponieważ , oraz , więc , oraz . Oznacza to, że trójkąt o bokach długości , , jest podobny do szukanego trójkąta.
Pozostaje na półprostej zawierającej jedną z wysokości trójkąta , , odłożyć odpowiednią wysokość szukanego trójkąta. Bez zmniejszenia ogólności możne to być wysokość poprowadzona na bok – wówczas na półprostej odkładamy odcinek w taki sposób, że jeden z jej końców pokrywa się z wierzchołkiem trójkąta , , – będzie to wierzchołek szukanego trójkąta. Przez drugi koniec tej wysokości prowadzimy prostą równoległą do , aż do przecięcia z przedłużeniami boków i , a otrzymane punkty przecięcia są wierzchołkami , szukanego trójkąta.
REJuAyeBvCODm
Konstrukcja trójkąta o danych wysokościach
Uruchom aplet. Ustal położenie wierzchołków trójkąta tak, aby trójkąt był ostrokątny, prostokątny lub rozwartokątny. Zastanów się, gdzie leżą spodki wysokości trójkąta. Wybierz polecenie „wysokości” i sprawdź swoje przypuszczenia. Następnie określ położenie punktu wspólnego wysokości danego trójkąta w zależności od miar kątów wewnętrznych trójkąta. Wybierz polecenie „ortocentrum” i sprawdź swoje przypuszczenia.
Zapoznaj się z poniższym opisem apletu dotyczącym wysokości w trójkącie.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D8ZXTU8V5
Znajdź takie położenie wierzchołków trójkąta, dla których wysokości mają długości odpowiednio równe , .
Znajdź możliwie najdokładniejsze oszacowanie długości, jaką może osiągać trzecia wysokość trójkąta, jeżeli dwie pozostałe są odpowiednio równe: , .
Wyznacz możliwie najdokładniejsze oszacowanie długości, jaką może osiągać trzecia wysokość trójkąta, jeżeli dwie pozostałe są odpowiednio równe: , .
Punkty , , są spodkami wysokości w trójkącie , jak na rysunku.

Punkty i dzielą boki trójkąta w taki sposób, że oraz . Wyznacz stosunek długości odcinków, na jakie punkt dzieli bok .
Rozważmy trójkąt równoramienny o podstawie długości . Wysokości poprowadzone do ramion trójkąta mają długości . Wyznaczymy obwód trójkąta ortycznego.
- W trójkącie A B C z wierzchołka A upuszczono wysokość A E, z wierzchołka B wysokość B F, natomiast z wierzchołka C wysokość C D. Wszystkie trzy wysokości przecinają się w punkcie H. Odcinek A F ma długość pięć, odcinek F C ma długość cztery, odcinek A D ma długość cztery x odjąć jeden, odcinek D B ma długość siedem x, odcinek B E ma długość siedem, natomiast odcinek C E ma długość trzy.
Wtedy x, równa się1. jeden, 2. cztery, 3. trzy, 4. sześć, 5. dwa, 6. pięć. - W trójkącie A B C z wierzchołka A upuszczono wysokość A E, z wierzchołka B wysokość B F, natomiast z wierzchołka C wysokość C D. Wszystkie trzy wysokości przecinają się w punkcie H. Odcinek A F ma długość cztery, odcinek F C ma długość cztery, odcinek A D ma długość cztery, odcinek D B ma długość pięć drugich x, odcinek B E ma długość dwa x odjąć jeden, natomiast odcinek C E ma długość dwa.
Wtedy x, równa się1. jeden, 2. cztery, 3. trzy, 4. sześć, 5. dwa, 6. pięć. - W trójkącie A B C z wierzchołka A upuszczono wysokość A E, z wierzchołka B wysokość B F, natomiast z wierzchołka C wysokość C D. Wszystkie trzy wysokości przecinają się w punkcie H. Odcinek A F ma długość cztery, odcinek F C ma długość dwa x dodać jeden, odcinek A D ma długość cztery x, odcinek D B ma długość dziewięć, odcinek B E ma długość sześć, natomiast odcinek C E ma długość dwa.
Wtedy x, równa się1. jeden, 2. cztery, 3. trzy, 4. sześć, 5. dwa, 6. pięć.
Ułóż w kolejności etapy dowodu.
Dowód: Elementy do uszeregowania: 1. Ponieważ P indeks dolny, A B C, koniec indeksu dolnego, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, razy, h indeks dolny, c, koniec indeksu dolnego, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, długość odcinka, A C, koniec długości odcinka, razy, h indeks dolny, b, koniec indeksu dolnego, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, długość odcinka, B C, koniec długości odcinka, razy, h indeks dolny, a, koniec indeksu dolnego, więc długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, równa się, początek ułamka, dwa P indeks dolny, A B C, koniec indeksu dolnego, mianownik, h indeks dolny, c, koniec indeksu dolnego, koniec ułamka, długość odcinka, A C, koniec długości odcinka, równa się, początek ułamka, dwa P indeks dolny, A B C, koniec indeksu dolnego, mianownik, h indeks dolny, b, koniec indeksu dolnego, koniec ułamka oraz długość odcinka, B C, koniec długości odcinka, równa się, początek ułamka, dwa P indeks dolny, A B C, koniec indeksu dolnego, mianownik, h indeks dolny, a, koniec indeksu dolnego, koniec ułamka., 2. Analogicznie P indeks dolny, C H A, koniec indeksu dolnego, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, długość odcinka, A C, koniec długości odcinka, razy, d indeks dolny, b, koniec indeksu dolnego oraz P indeks dolny, A H B, koniec indeksu dolnego, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, razy, d indeks dolny, c, koniec indeksu dolnego., 3. Odcinek d indeks dolny, a, koniec indeksu dolnego jest wysokością w trójkącie B H C, dlatego pole tego trójkąta można wyrazić, jako P indeks dolny, B H C, koniec indeksu dolnego, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, długość odcinka, B C, koniec długości odcinka, razy, d indeks dolny, a, koniec indeksu dolnego., 4. Stąd P indeks dolny, A B C, koniec indeksu dolnego, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, razy, d indeks dolny, c, koniec indeksu dolnego, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, długość odcinka, A C, koniec długości odcinka, razy, d indeks dolny, b, koniec indeksu dolnego, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, długość odcinka, B C, koniec długości odcinka, razy, d indeks dolny, a, koniec indeksu dolnego., 5. Możemy zatem zapisać równość P indeks dolny, A B C, koniec indeksu dolnego, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, początek ułamka, dwa P indeks dolny, A B C, koniec indeksu dolnego, mianownik, h indeks dolny, c, koniec indeksu dolnego, koniec ułamka, razy, d indeks dolny, c, koniec indeksu dolnego, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, początek ułamka, dwa P indeks dolny, A B C, koniec indeksu dolnego, mianownik, h indeks dolny, b, koniec indeksu dolnego, koniec ułamka, razy, d indeks dolny, b, koniec indeksu dolnego, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, razy, początek ułamka, dwa P indeks dolny, A B C, koniec indeksu dolnego, mianownik, h indeks dolny, a, koniec indeksu dolnego, koniec ułamka, razy, d indeks dolny, a, koniec indeksu dolnego., 6. Skracając ułamki i dzieląc stronami otrzymaną równość przez P indeks dolny, A B C, koniec indeksu dolnego otrzymujemy jeden, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, h indeks dolny, c, koniec indeksu dolnego, koniec ułamka, razy, d indeks dolny, c, koniec indeksu dolnego, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, h indeks dolny, b, koniec indeksu dolnego, koniec ułamka, razy, d indeks dolny, b, koniec indeksu dolnego, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, h indeks dolny, a, koniec indeksu dolnego, koniec ułamka, razy, d indeks dolny, a, koniec indeksu dolnego. Co było do udowodnienia., 7. Zauważmy, że odcinki A H, B H, C H dzielą trójkąt A B C na trzy trójkąty: A H B, B H C, C H A., 8. Zatem P indeks dolny, A B C, koniec indeksu dolnego, równa się, P indeks dolny, A H B, koniec indeksu dolnego, plus, P indeks dolny, B H C, koniec indeksu dolnego, plus, P indeks dolny, C H A, koniec indeksu dolnego.
Wyznacz konstrukcyjnie ortocentrum mając dane: podstawę oraz wysokości oraz .
W trójkącie prostokątnym, w którym mamy dane: , . Wyznacz długość wysokości tego trójkąta.
W trójkącie prostokątnym, wysokość poprowadzona na przeciwprostokątną ma długość , a jedna z pozostałych wysokości ma długość . Oblicz długość trzeciej wysokości tego trójkąta.
Dopasuj miarę kąta do odpowiedniego rysunku. alfa, równa się, piętnaście stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Na ilustracji przedstawiono trójkąt ostrokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E, znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F, znajdującym się na boku A B. Zaznaczono kąt równy 2 alfa minus 12 stopni, między wysokością B E, a bokiem B C, oraz kąt alfa plus 18 stopni między wysokością A D, a bokiem A C., 2. Na ilustracji przedstawiono trójkąt rozwartokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na przedłużeniu boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F znajdującym się na przedłużeniu boku A B. Zaznaczono kąt równy alfa między bokiem A B C, a wysokością A D trójkąta, oraz kąt dwa alfa, minus, trzydzieści cztery stopnie, między bokiem B C, a wysokością C F trójkąta., 3. Na ilustracji przedstawiono trójkąt rozwartokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na przedłużeniu boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F znajdującym się na przedłużeniu boku A B. Zaznaczono kąt równy cztery alfa między bokiem A B , a wysokością B E trójkąta, oraz kąt dwa alfa, plus, pięć stopni, między bokiem B C, a wysokością C F trójkąta., 4. Na ilustracji przedstawiono trójkąt ostrokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E, znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F, znajdującym się na boku A B. Zaznaczono kąt równy 2 alfa minus 8 stopni, między wysokością A D, a bokiem A B, oraz kąt alfa plus 8 stopni między wysokością F C, a bokiem A C. alfa, równa się, trzydzieści cztery stopnie Możliwe odpowiedzi: 1. Na ilustracji przedstawiono trójkąt ostrokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E, znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F, znajdującym się na boku A B. Zaznaczono kąt równy 2 alfa minus 12 stopni, między wysokością B E, a bokiem B C, oraz kąt alfa plus 18 stopni między wysokością A D, a bokiem A C., 2. Na ilustracji przedstawiono trójkąt rozwartokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na przedłużeniu boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F znajdującym się na przedłużeniu boku A B. Zaznaczono kąt równy alfa między bokiem A B C, a wysokością A D trójkąta, oraz kąt dwa alfa, minus, trzydzieści cztery stopnie, między bokiem B C, a wysokością C F trójkąta., 3. Na ilustracji przedstawiono trójkąt rozwartokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na przedłużeniu boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F znajdującym się na przedłużeniu boku A B. Zaznaczono kąt równy cztery alfa między bokiem A B , a wysokością B E trójkąta, oraz kąt dwa alfa, plus, pięć stopni, między bokiem B C, a wysokością C F trójkąta., 4. Na ilustracji przedstawiono trójkąt ostrokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E, znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F, znajdującym się na boku A B. Zaznaczono kąt równy 2 alfa minus 8 stopni, między wysokością A D, a bokiem A B, oraz kąt alfa plus 8 stopni między wysokością F C, a bokiem A C. alfa, równa się, trzydzieści stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Na ilustracji przedstawiono trójkąt ostrokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E, znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F, znajdującym się na boku A B. Zaznaczono kąt równy 2 alfa minus 12 stopni, między wysokością B E, a bokiem B C, oraz kąt alfa plus 18 stopni między wysokością A D, a bokiem A C., 2. Na ilustracji przedstawiono trójkąt rozwartokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na przedłużeniu boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F znajdującym się na przedłużeniu boku A B. Zaznaczono kąt równy alfa między bokiem A B C, a wysokością A D trójkąta, oraz kąt dwa alfa, minus, trzydzieści cztery stopnie, między bokiem B C, a wysokością C F trójkąta., 3. Na ilustracji przedstawiono trójkąt rozwartokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na przedłużeniu boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F znajdującym się na przedłużeniu boku A B. Zaznaczono kąt równy cztery alfa między bokiem A B , a wysokością B E trójkąta, oraz kąt dwa alfa, plus, pięć stopni, między bokiem B C, a wysokością C F trójkąta., 4. Na ilustracji przedstawiono trójkąt ostrokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E, znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F, znajdującym się na boku A B. Zaznaczono kąt równy 2 alfa minus 8 stopni, między wysokością A D, a bokiem A B, oraz kąt alfa plus 8 stopni między wysokością F C, a bokiem A C. alfa, równa się, szesnaście stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Na ilustracji przedstawiono trójkąt ostrokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E, znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F, znajdującym się na boku A B. Zaznaczono kąt równy 2 alfa minus 12 stopni, między wysokością B E, a bokiem B C, oraz kąt alfa plus 18 stopni między wysokością A D, a bokiem A C., 2. Na ilustracji przedstawiono trójkąt rozwartokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na przedłużeniu boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F znajdującym się na przedłużeniu boku A B. Zaznaczono kąt równy alfa między bokiem A B C, a wysokością A D trójkąta, oraz kąt dwa alfa, minus, trzydzieści cztery stopnie, między bokiem B C, a wysokością C F trójkąta., 3. Na ilustracji przedstawiono trójkąt rozwartokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na przedłużeniu boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F znajdującym się na przedłużeniu boku A B. Zaznaczono kąt równy cztery alfa między bokiem A B , a wysokością B E trójkąta, oraz kąt dwa alfa, plus, pięć stopni, między bokiem B C, a wysokością C F trójkąta., 4. Na ilustracji przedstawiono trójkąt ostrokątny A B C. Z wierzchołka A opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie D, znajdującym się na boku B C. Z wierzchołka B opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie E, znajdującym się na boku A C. Z wierzchołka C opuszczono wysokość, której spodek leży w punkcie F, znajdującym się na boku A B. Zaznaczono kąt równy 2 alfa minus 8 stopni, między wysokością A D, a bokiem A B, oraz kąt alfa plus 8 stopni między wysokością F C, a bokiem A C.
W trójkącie ostrokątnym o bokach długości , , i wysokościach odpowiednio , , mamy dane , , . Oblicz pole tego trójkąta.
Przeprowadź konstrukcję trójkąta mając dane: podstawę , wysokość i kąt , jaki środkowa tworzy z bokiem .
Słownik
wysokością trójkąta jest najkrótszy z odcinków łączących wierzchołek trójkąta z prostą zawierającą przeciwległy bok
trójkąt, którego wierzchołkami są spodki wysokości danego trójkąta nazywamy jego trójkątem ortycznym




