Zadanie: Badanie wpływu różnych czynników (stężenia (ciśnienia) substratów, temperatury, obecności katalizatora i stopnia rozdrobnienia substratów) na szybkość reakcji.

Analiza eksperymentu: Badanie wpływu różnych czynników na szybkość reakcji.

Problem badawczy: Czy podwyższenie temperatury oraz obecność innych substancji wpływa na rozkład nadtlenku wodoru?

Hipoteza: Obecność niektórych substancji oraz podwyższenie temperatury zwiększa szybkość reakcji rozkładu nadtlenku wodoru.

Sprzęt laboratoryjny: palnik – rodzaj sprzętu z regulacją płomienia, umożliwiający podgrzewanie substancji chemicznych; $4$ probówki w statywie – podłużne naczynie szklane do przeprowadzania prostych reakcji chemicznych; pipety – wąska rurka pobierania i przenoszenia niewielkiej ilości cieczy przy pomocy ssawki; łyżeczki – długi trzonek wykonany ze szkła, porcelany lub metalu zakończony z jednej strony łyżeczką. Służy do nabierania sypkich substancji chemicznych; łuczywko – kawałek drewna przesyconego żywicą, służy do utrzymania płomienia; drewniana łapa – rodzaj trzymaka służący do uchwycenia probówki lub małej kolby stożkowej.

Odczynniki chemiczne: nadtlenek wodoru $3\%$; tlenek manganu($\text{IV}$); jodek potasu; kwas ortofosforowy($\text{V}$).

Przebieg eksperymentu: Do $4$ probówek dodano taką samą ilość (około $2$ centymetrów sześciennych) wody utlenionej (nadtlenku wodoru $3\%$). Pierwszą probówkę ogrzewano w łaźni wodnej, po chwili do wylotu probówki zbliżono palące się łuczywko. Do drugiej probówki dodano odrobinę tlenku manganu($\text{IV}$), po chwili do wylotu probówki zbliżono palące się łuczywko. Do trzeciej probówki dodano odrobinę jodku potasu, po chwili do wylotu probówki zbliżono palące się łuczywko. Do probówki czwartej dodano kwas ortofosforowy($\text{V}$), po chwili do wylotu probówki zbliżono palące się łuczywko.

Obserwacje: Podczas ogrzewania roztwór w probówce zaczyna się pienić, wydzielana jest para, zbliżone łuczywko pali się intensywniej. W probówkach z tlenkiem manganu($\text{IV}$) oraz jodkiem potasu również roztwór się pieni, wydzielana jest para, zbliżone łuczywko pali się intensywniej. Brak objawów reakcji po dodaniu kwasu ortofosforowego($\text{V}$).

Wyniki: Podczas przeprowadzanych reakcji następował rozkład nadtlenku wodoru, w wyniku reakcji powstawał gaz, który powodował intensywniejsze palenie się łuczywka (po zbliżeniu do wylotu probówki). Gazem tym jest tlen. Brak reakcji w probówce, do której dodano kwas ortofosforowy($\text{V}$).

Wnioski: Hipoteza została potwierdzona. Podwyższenie temperatury oraz obecność katalizatora (tlenek manganu($\text{IV}$), jodek potasu) zwiększa szybkość reakcji nadtlenku wodoru. Kwas ortofosforowy($\text{V}$) jest inhibitorem tej reakcji.