R1JVQEHDPDEC8
Obraz przedstawia dwie osoby tańczące na ulicy przed kolorowymi budynkami. Kobieta po lewej stronie ubrana jest w niebieskie spodnie z pomarańczowymi paskami, niebieski top i pomarańczową kurtkę. Mężczyzna po prawej ma na sobie pomarańczowe spodnie, biały T‑shirt i brązową kurtkę. Tło stanowią budynki w jaskrawych barwach – pomarańczowym, niebieskim i żółtym. Obydwoje mają uśmiechnięte twarze i dynamiczne pozy, co sugeruje radość i energię.

Taniec, który budzi emocje

Para tańcząca hip‑hop.
Źródło: Ilustracja wygenerowana za pomocą narzędzia Canva., domena publiczna.

Wejdź na wyższy poziom

Taniec towarzyski Cha‑chacha‑chaCha‑cha

Historia tańca Cha‑cha

Jednym z wpadających w ucho i bardzo rytmicznych tańców, pochodzących z Ameryki Południowej, jest taniec towarzyski o nazwie Cha‑cha (czytaj: cza‑cza). Podobnie jak większość tańców, które reprezentują ten kontynent, Cha‑cha [czytaj: cza‑cza] jest pełna wigoru, ekspresji i pięknego stylu. Nie ma turnieju tańca towarzyskiego, w którym nie byłoby pokazu Cha‑chy [czytaj: cza‑czy], mimo stosunkowo młodej historii powstania tego tańca.

R1C2JRFRQ28H6
Para tańcząca Cha‑chę na turnieju tańca.
Źródło: online-skills, Para tańcząca Cha-chę na turnieju tańca, fotografia, licencja: CC BY 3.0.

Geneza

Wyczuwalne wpływy swingu [czytaj: słingu] i jazzu [czytaj: dżezu], z połączeniem tradycyjnej muzyki kubańskiej, wpłynęły wyraźnie na powstanie cha‑chy [czytaj: cza‑czy], które datuje się na lata 60 XX wieku. Początków cha‑chy [czytaj: cza‑czy] należy szukać w dwóch pokrewnych tańcach, mianowicie w rumbie i mambo. Ze względu na jej wesoły i beztroski charakter jest w grupie tańców towarzyskich zaliczana do najłatwiejszych w nauce.

R1QTO1H6UQ6BT
Obszar, z którego wywodzi się Cha‑cha oraz pozostałe tańce latynoskie.
Źródło: online-skills, Obszar, z którego wywodzi się Cha-cha oraz pozostałe tańce latynoskie, ilustracja, licencja: CC BY 3.0.

Podstawy tańca

Kroki cha‑chy [czytaj: cza‑czy] łatwo zapamiętać, wobec tego jest jednym z najbardziej lubianych tańców obok wszelakich układów choreograficznych w stylu disco [czytaj: disko], które spotkać możemy na różnych zabawach tanecznych.

R1HQ5SZ88QA6M
Para tańcząca Cha‑chę na konkursie tańca.
Źródło: online-skills, Para tańcząca Cha-chę na konkursie tańca, fotografia, licencja: CC BY 3.0.

Kroki

Podstawowe kroki cha‑chy [czytaj: cza‑czy] oparte są na tak zwanym kroku chassé, (z francuskiego) [czytaj: szase], czyli odstaw‑dostaw‑odstaw, w miarę umiarkowanym tempie w takcie 4/4, gdzie na minutę wypadają 32–33 takty. Na trzecią i czwartą miarę w takcie z podpowiedzią cha‑cha‑cha [czytaj: cza‑cza‑cza] odpowiadają kroki szybsze. Schemat rytmiczny jest następujący:

RNJOTFVJNGT7T
Plansza z zapisem rytmicznym: w metrum cztery czwarte - przedtakt: dwie ósemki; kreska taktowa; w nowym takcie trzy ćwierćnuty dwie ósemki; kreska taktowa; ćwierćnuta .
Źródło: online-skills, Plansza z zapisem rytmicznym: w takcie na cztery czwarte – ćwierćnuta, ćwierćnuta, ćwierćnuta, dwie ósemki, kreska taktowa, ilustracja, licencja: CC BY 3.0.

Akcenty przypadają na pierwszą i trzecią miarę taktową. Charakter tańca wymaga dużej sprawności i doskonałej techniki u tancerzy. W cha‑chy [czytaj: cza‑czy] trzeba wykazać się mocnymi i przeprostowanymi wręcz nogami, co nadaje niebywałego efektu. W zaawansowanych figurach (ronda, timestepy (z angielskiego) [czytaj: tajm step]) przypadają kroki wolne i posuwiste, zaś na ósemkach kroki szybsze, ale bez zbędnych podskoków. Owe przeprosty kolan „na raz” są elementem wyróżniającym ten taniec od innych. Drugą taką figurą jest lockstep (z angielskiego) [czytaj: lok step]. Kilka pozostałych figur zaczerpniętych jest z rumby, ale nie wyglądają już tak kusząco, bowiem w cha‑chy [czytaj: cza‑czy], ze względu na jej szybsze tempo, zwyczajnie nie ma na to czasu!

Zapoznaj się z fragmentem utworu w rytmie cha‑chy Let's Get Loud [czytaj: lets get lałd].

RDDM263OTCC3J
Utwór „Let’s Get Loud” z albumu o tej samej nazwie w wykonaniu Jennifer Lopez. Fragment trwa 37 sekund, wykonany jest w języku angielskim. Charakteryzuje się powtarzalną melodią oraz mocnym, zmieniającym ton głosem kobiecym. Niektóre wersy, dla podkreślenia, śpiewane są przez więcej kobiet, lecz brzmią ciszej niż główny wokal.
Polecenie 1

Zapoznaj się z materiałem instruktażowym z filmu poniżej, dotyczącym cha‑chy (czytaj: cza‑czy). Spróbuj zatańczyć krok podstawowy.

R1364EVH7DU4K
Materiał filmowy do lekcji zatytułowany Prezentacja tańca towarzyskiego „Cha‑cha”.
Polecenie 2

Na podstawie wiedzy zdobytej z filmu, określ ile istnieje postaw tańca cha‑cha. Wymień nazwy tych postaw. Swoją odpowiedź zapisz poniżej.

R1Q5JEL469CGR
(Uzupełnij).
Polecenie 3

Podczas oglądania filmu zapamiętaj i zapisz poniżej nazwy podstawowych kroków oraz wymienionych układów choreograficznych.

RHQN5AL9AD982
(Uzupełnij).

Rumba podobnie jak inne tańce latynoamerykańskie, powstała pod wpływem rytmów, pieśni i tańców pierwszych niewolników afrykańskich. Zostali oni przywiezieni na Wyspy Karaibskie, a głownie na Kubę około 400 lat temu. Samo słowo „rumba” odnosi się na Kubie do tańca ludowego i jest pochodzenia hiszpańskiego. Cechami wyróżniającymi ten taniec są: naturalny, kołyszący ruch bioder, ruchy praktycznie całego ciała z wyjątkiem barków i głowy, które pozostają prawie bez ruchu. W przeciwieństwie do tańców stylu standardowego rumba nie ma ściśle określonego kierunku tańca, jest tańcem statycznym dlatego wygląda tak, jakby tańczono ją prawie w miejscu.

Cha‑cha
Cha‑cha

[czytaj: cza‑cza] taniec kubański w rytmie mamby, lecz w tempie wolniejszym; spopularyzowany w latach 50. XX w. Europie.