Zmniejszenie amplitudy, która określa zakres drgań, prowadzi do zmniejszenia głośności sygnału dźwiękowego.

Zmniejszenie okresu fali spowodowało zwiększenie częstotliwości sygnału. Jest to rezultat, którego można się było spodziewać, gdyż częstotliwość jest odwrotnością okresu. Należy też jednak pamiętać o tym, że wiele parametrów opisujących fale jest ze sobą powiązanych. W szczególności, długość fali (czyli odległość między dwoma następującymi po sobie maksimami - efektywnie jest to przestrzenny okres fali) jest równa iloczynowi prędkości i okresu. Jeżeli więc, przy zachowaniu stałej wartości prędkości, zmniejszymy okres, to musi wtedy zmniejszyć się również długość (fala staje się bardziej „gęsta”). To oczywiście prowadzi do zwiększenia częstotliwości sygnału dźwiękowego, gdyż w tym samym czasie fala docierająca do obserwatora częściej się powtarza w porównaniu z falą odniesienia.

Oba sygnały są takie same (czy też raczej brzmią tak samo), ale należy zauważyć, że jest to podobieństwo bardzo zwodnicze. Częstotliwość sygnału się nie zmieniła, gdyż nie zmienił się okres fali. Natomiast musiała się zmienić długość fali. Jeżeli prędkość zmalała dwukrotnie, to długość również zmalała dwukrotnie. Oznacza to, że fala porusza się dwa razy wolniej, ale z drugiej strony powtarza się w przestrzeni dwa razy częściej. Oba te efekty więc znoszą się wzajemnie i stąd niezmieniona w stosunku do sygnału odniesienia częstotliwość. W naszym eksperymencie z dźwiękiem zatracamy jednak tę zmianę długości i prędkości, gdyż obserwator próbkuje wartość fali jedynie w jednym punkcie i na tej podstawie tworzy sygnał dźwiękowy.