Uzupełnij tekst o brakujące słowa. Msza jest jedną z najstarszych form muzyki Tu uzupełnij, a jej źródeł należy szukać w początkach chrześcijaństwa. W średniowieczu była ściśle związana z Tu uzupełnij, początkowo monofonicznym, później wielogłosowym z wykorzystaniem techniki Tu uzupełnij. Ze względu na ilość części, msze dzieli się na: missa brevis, składającą się jedynie z Kyrie i Gloria oraz Tu uzupełnij o rozbudowanej strukturze.

Określ pasujące elementy do odpowiedniej sekcji. 1. Części stałe. Możliwe odpowiedzi: 1. Credo, 2. Introit, 3. Comunio, 4. Kyrie, 5. Agnus Dei, 6. Sekwencja, 7. Graduał, 8. Benedictus, 9. Offertorium, 10. Alleluja, 11. Gloria, 12. Sanctus. 2. Części zmienne: Możliwe odpowiedzi: 1. Credo, 2. Introit, 3. Comunio, 4. Kyrie, 5. Agnus Dei, 6. Sekwencja, 7. Graduał, 8. Benedictus, 9. Offertorium, 10. Alleluja, 11. Gloria, 12. Sanctus

Do terminów dobierz właściwe definicje: 1. Organum Możliwe odpowiedzi: 1. Środek techniki polifonicznej, polegający na powtórzeniu całości lub fragmentu melodii jednego głosu przez głos drugi, podczas gdy głos pierwszy kontynuuje swoją linię melodyczną., 2. Wstawki melodyczne dodawane wraz z nowym tekstem do melodii chorałowej, głównie w formie sylabicznej, rzadziej w postaci melizmatu., 3. Technika kompozytorska stosowana w początkowej fazie rozwoju wielogłosowości europejskiej (od IX do pocz. XIII w.), także forma dźwiękowa charakterystyczna dla muzyki tego okresu (kompozycja oparta na tej technice); polegało na paralelnym ruchu głosów z dominacją współbrzmień kwarty i kwinty., 4. Rodzaj faktury wynikający z występowania w utworze kilku niezależnych, lecz skoordynowanych ze sobą linii melodycznych. 2. Tropy. Możliwe odpowiedzi: 1. Środek techniki polifonicznej, polegający na powtórzeniu całości lub fragmentu melodii jednego głosu przez głos drugi, podczas gdy głos pierwszy kontynuuje swoją linię melodyczną., 2. Wstawki melodyczne dodawane wraz z nowym tekstem do melodii chorałowej, głównie w formie sylabicznej, rzadziej w postaci melizmatu., 3. Technika kompozytorska stosowana w początkowej fazie rozwoju wielogłosowości europejskiej (od IX do pocz. XIII w.), także forma dźwiękowa charakterystyczna dla muzyki tego okresu (kompozycja oparta na tej technice); polegało na paralelnym ruchu głosów z dominacją współbrzmień kwarty i kwinty, 4. Rodzaj faktury wynikający z występowania w utworze kilku niezależnych, lecz skoordynowanych ze sobą linii melodycznych. 3. Imitacja. Możliwe odpowiedzi: 1. Środek techniki polifonicznej, polegający na powtórzeniu całości lub fragmentu melodii jednego głosu przez głos drugi, podczas gdy głos pierwszy kontynuuje swoją linię melodyczną., 2. Wstawki melodyczne dodawane wraz z nowym tekstem do melodii chorałowej, głównie w formie sylabicznej, rzadziej w postaci melizmatu., 3. Technika kompozytorska stosowana w początkowej fazie rozwoju wielogłosowości europejskiej (od IX do pocz. XIII w.), także forma dźwiękowa charakterystyczna dla muzyki tego okresu (kompozycja oparta na tej technice); polegało na paralelnym ruchu głosów z dominacją współbrzmień kwarty i kwinty. 4. Rodzaj faktury wynikający z występowania w utworze kilku niezależnych, lecz skoordynowanych ze sobą linii melodycznych. 4. Polifonia. Możliwe odpowiedzi: 1. Środek techniki polifonicznej, polegający na powtórzeniu całości lub fragmentu melodii jednego głosu przez głos drugi, podczas gdy głos pierwszy kontynuuje swoją linię melodyczną., 2. Wstawki melodyczne dodawane wraz z nowym tekstem do melodii chorałowej, głównie w formie sylabicznej, rzadziej w postaci melizmatu, 3. Technika kompozytorska stosowana w początkowej fazie rozwoju wielogłosowości europejskiej (od IX do pocz. XIII w.), także forma dźwiękowa charakterystyczna dla muzyki tego okresu (kompozycja oparta na tej technice); polegało na paralelnym ruchu głosów z dominacją współbrzmień kwarty i kwinty, 4. Rodzaj faktury wynikający z występowania w utworze kilku niezależnych, lecz skoordynowanych ze sobą linii melodycznych.

Odpowiedz na pytania lub uzupełnij tekst. 1. Nazwa śpiewu wykonywanego przed lub podczas komunii., 2. Część mszy zespolona z Benedictus., 3. Msza, w której ujednolicono rytmicznie wszystkie głosy, imitujące poszczególne jej odcinki., 4. Część mszy wykonywana w czasie liturgii po drugim czytaniu, przed Ewangelią.