Audiobook
Na podstawie poniższej tabeli zdecyduj i opisz, czy Polacy w roku 2020 w kwestii dyskryminacji są mniej czy bardziej świadomi.
Na podstawie opisu tabeli zdecyduj i opisz, czy Polacy w roku 2020 w kwestii dyskryminacji są mniej czy bardziej świadomi.
![W tabeli zamieszczono odpowiedzi respondentów liczony w osobach w ankiecie dotyczącej świadomości prawnej w kontekście równego traktowania. W tabeli jest 12 punktów. Różnica oznacza liczbę osób uznających dany punkt ankiety za przejaw dyskryminacji. 1. zwyzywanie osoby ciemnoskórej w tramwaju: różnica 2020 r. 25 osób, 2018 r. 30 osób. 2. odmowa obsługi Ukraińców w restauracji – w 2020 r. 34 osoby, w 2018 r. 41 osób. 3. wyproszenie z restauracji niewidomej osoby z psem asystującym: różnica w 2020 r. 39 osób, 2018 r. 39 osób. 4. odmowa przyjęcia do przedszkola dziecka z zespołem Downa różnica 2020 r. 38 osób, 2018 r. 37 osób. 5. brak zgody na udzielenie urlopu ojcowskiego - w 2020 r. 32 osoby, w 2018 r. 32 osoby. 6. brak dostosowania przystanków i autobusów do potrzeb osób starszych i niepełnosprawnych, np. brak poręczy, dostępu do niskopodłogowych autobusów, różnica 2020 r. 34 osoby, 2018 r. 36 osób. 7. Oczekiwanie, że osoba głucha przyjdzie do lekarza z własnym tłumaczem języka migowego, różnica w 2020 r. 34 osoby, 2018 r. 29 osób. 8. zapytanie kandydatki do pracy plany rodzinne podczas rozmowy kwalifikacyjnej, różnica 2020 r. 30 osób, 2018 r. 33 osoby. 9. Zwolnienie pracownika wyłącznie ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego, różnica 2020 r. 27 osób, 2018 r. 24 osoby. 10. nierówny wiek emerytalny dla kobiet i mężczyzn – jako dyskryminacja mężczyzn, różnica 2020 r. 18 osób, 2018 r. 22 osoby. 11. nierówny wiek emerytalny dla kobiet i mężczyzn – jako dyskryminacja kobiet, różnica 2020 r. 16 osób, 2018 r. 20 osoby. 12. odmowa obsługi osoby nietrzeźwej w barze, różnica 2020 r. 9 osób, 2018 r. 4 osoby.](https://static.zpe.gov.pl/portal/f/res-minimized/R1K8VMFZZXmOm/1637856012/1EQkEwtZ5J1jbNteGCD84f6vgm3b5y5A.png)
Jakie znaczenie dla walki z dyskryminacją mają ponadnarodowe deklaracje i konferencje? Zapoznaj się z treścią wybranej deklaracji i omów jej treść.
Równość jest jedną z podstawowych wartości społeczeństw demokratycznych. Zakaz i przeciwdziałanie dyskryminacji to fundament polityki poszczególnych państw, ale także całej wspólnoty Unii Europejskiej. W Polsce równość jest zapisana zarówno w Konstytucji, jak w innych aktach prawnych.
Równość oznacza jednakowy dostęp do zasobów, praw oraz pracy. Jednym z przykładów dyskryminacji jest nierówne traktowanie osób ze względu na ich rasę czy pochodzenie. Znane są sytuacje, w których ludziom o odmiennych narodowości odmawia się pracy lub sprawia się trudności na przykład w wynajmie mieszkania czy podczas zapisu dzieci do placówek edukacyjnych. W ostrzejszej formie dyskryminacja może mieć przejaw słownego obrażania osób innego pochodzenia, niszczenia ich mienia, a nawet agresji fizycznej. Według opracowania sporządzonego przez Rzecznika Praw Obywatelskich w 2013 roku, do przykładów dyskryminacji rasowej zalicza się:
1) „odmowę przyjęcia do pracy osoby należącej do określonej mniejszości narodowej lub etnicznej pomimo posiadania równorzędnych lub wyższych kwalifikacji zawodowych,
2) odmowę wstępu osobie o określonym pochodzeniu etnicznym lub narodowym do restauracji, kawiarni, dyskoteki lub odmowa jej obsługi w banku lub innym punkcie usługowym,
3) odmowę przyjęcia do szpitala, przychodni zdrowia lub gabinetu lekarskiego z powodu pochodzenia etnicznego,
4) osiedlanie osób należących do mniejszości narodowych lub etnicznych tylko w określonych miejscowościach lub dzielnicach większych miast lub oferowanie gorszego standardu zamieszkania,
5) złe traktowanie, kierowanie obraźliwych słów, wyśmiewanie z powodu przynależności rasowej lub etnicznej w szkole lub w miejscu zatrudnienia”
Kto podejmuje walkę z dyskryminacją rasową? Batalię taką podejmują zarówno poszczególne kraje, jak również organizacje ponadnarodowe – Unia Europejska czy Organizacja Narodów Zjednoczonych. Walka z dyskryminacją rasową na świecie trwa od ponad 50 lat. Jakie przyjęła formy? Pierwszym krokiem było przyjęcie w 1945 roku Karty Narodów Zjednoczonych, która narzucała równość traktowania ludzi bez względu na ich pochodzenie i rasę. Trzy lata później w życie weszła Powszechna Deklaracja Praw Człowieka, w zapisach której również znalazło się prawo do równego traktowania. W 1969 roku w życie weszła kolejna Deklaracja Organizacji Narodów Zjednoczonych. Dotyczyła ona eliminacji wszelkich form dyskryminacji rasowej. W dalszych latach uznano organizacje o charakterze rasistowskim za przestępcze. Rok 1971 ogłoszono rokiem walki z rasizmem, a lata 1973-1982 - dekadą walki z rasizmem i dyskryminacją rasową. W następnych dziesięcioleciach ogłaszano kolejne dekady walki z rasizmem.
Inną formą walki z dyskryminacją rasową są konferencje międzynarodowe. Pierwsza konferencja na temat zwalczania rasizmu i dyskryminacji rasowej miała miejsce w Genewie w 1978 roku, kolejna odbyła się w 1983 roku również w Genewie, a kolejna w RPA w 2001 roku.
Na poziomie państw powstają akty prawne regulujące kwestie równego traktowania i niedyskryminacji. Działania mogą być podejmowane także przez organizacje pozarządowe i rzeczników praw obywatelskich, by w efekcie każdy miał zapewnione prawo do równego traktowania.