Zapoznaj się opisem symulacji interaktywnej, by dowiedzieć się, jakie są efekty fizjologiczne działania poszczególnych regulatorów wzrostu i rozwoju roślin – auksyn, giberelin oraz kwasu abscysynowego.

Symulacja interaktywna przedstawia efekty fizjologiczne działania regulatorów wzrostu i rozwoju roślin. Na ekranie znajduje się pusta przestrzeń oraz gleba w przekroju. Z lewej strony ekranu widoczne są trzy prostokąty z napisami: AUKSYNY, GIBERELINY, KWAS ABSCYSYNOWY. Po kliknięciu na prostokąt AUKSYNY pojawia się roślina wyrastająca z ziemi. Widoczny jest jej system korzeniowy w przekroju znajdujący się w glebie, długa łodyga oraz łodygi boczne z zielonymi liśćmi. Pojawia się również prostokąt z napisem: „Auksyny pobudzają wzrost elongacyjny pędu oraz indukują wzrost korzeni przybyszowych i bocznych. Odpowiadają za zjawisko dominacji wierzchołkowej – hamują rozwój pąków bocznych. Pod wpływem auksyn widzimy wzrost od podstaw korzenia oraz łodygi. Pojawiają się także pąki boczne.” Po kliknięciu na prostokąt z napisem GIBERELINY z niektórych bocznych łodyg wyrastają żółte kwiaty, które zamieniają się kolejno w czerwone owoce pomidora. Niektóre liście zmieniają również kolor na zielono – żółty. Pojawia się też prostokąt z napisem: „Gibereliny wskazują wiele różnorodnych funkcji. Jedną z nich jest udział w regulacji kwitnienia roślin – indukują proces kwitnienia i przyśpieszają wzrost kwiatów”. Po kliknięciu na prostokąt z napisem KWAS ABSCYSYNOWY z łodyg bocznych na glebę opadają zżółkłe liście, owoce oraz kwiaty. Pojawia się prostokąt z tekstem: „Jedną z funkcji kwasu abscysynowego jest tworzenie warstwy odcinającej podczas opadania liści, owoców i kwiatów”.

Zapoznaj się z opisem symulacji, która przedstawia poszczególne właściwości światła lub temperatury i ich wpływ na roślinę.

Symulacja interaktywna zatytułowana jest: „Jak poruszyć roślinę?”. Na górze, nad obrazkiem znajdują się trzy ramki z napisami: FOTOTROPIZM, TERMONASTIA I FOTOTAKSJA. Po kliknięciu na ramkę z napisem FOTOTROPIZM pojawia się zielony pęd z ułożonymi pośrodku oraz po obu krawędziach auksynami w postaci różowych punktów. Nad rośliną pojawia się oś z zaznaczonymi na niej punktami podpisanymi jako oświetlenie równomierne i oświetlenie nierównomierne. Po kliknięciu na punkt oświetlenie równomierne pęd rośliny pozostaje prosty, po kliknięciu na punkt oświetlenie nierównomierne pęd rośliny przekrzywia się w prawą stronę, a różowe punkty skupiają się na wierzchniej stronie pędu. Pod spodem pojawia się ramka z tekstem: „Gdy światło pada na roślinę z boku, cząsteczki auksyn przemieszczają się w kierunku zacienionej strony pędu. Fitohormon ten przyspiesza wzrost komórek po stronie nieoświetlonej, wskutek czego łodyga rośliny wykrzywia się w kierunku światła”. Po kliknięciu na ramkę z napisem TERMONASTIA pojawiają się trzy zamknięte, różowe tulipany z zieloną łodygą oraz zielonymi liśćmi. Nad rośliną pojawia się oś z zaznaczonymi na niej punktami: 4 stopnie Celsjusza i 24 stopnie Celsjusza. Po kliknięciu na 4 stopnie Celsjusza kwiaty pozostają zamknięte, natomiast po kliknięciu na punkt 24 stopnie Celsjusza płatki tulipanów rozchylają się. Pod spodem pojawia się ramka z tekstem: „Większość kwiatów otwiera się w warunkach podwyższonej temperatury otoczenia. W takich warunkach następuje szybszy wzrost górnej powierzchni działek okwiatu niż dolnej, co powoduje otwieranie się okwiatu”. Po kliknięciu na ramkę z napisem FOTOTAKSJA pojawia się prostokąt z umieszczonym centralnie owalnym punktem. Wzdłuż obu dłuższych boków prostokąta znajdują się dwa rzędy mniejszych punktów rozmieszczonych równomiernie. Nad rośliną widoczna jest oś z zaznaczonymi na niej punktami: silne światło, umiarkowane światło i słabe światło. Po kliknięciu na punkt z podpisem silne światło chloroplasty pozostają w pozycji niezmienionej. Po kliknięciu na punkt umiarkowane światło chloroplasty otaczają centralnie położony, duży punkt, a po kliknięciu na punkt na osi podpisany jako słabe światło chloroplasty przesuwają się w stronę krótszych krawędzi prostokąta. Pod spodem pojawia się ramka z tekstem: „Ruchy chloroplastów stanowią jeden z mechanizmów przystosowania się roślin do zmiany natężenia światła. Wiadomo, że u nasiennych roślin lądowych ruchy chloroplastów są kontrolowane przez fotoreceptory światła niebieskiego – fototropiny, jednak dokładny proces przekazu sygnału od fototropin do układu efektorowego nie jest w pełni poznany”.

Symulacja przedstawia interaktywny suwak z obrazkami i podpisami. 

Na rysunku kulista forma z wypustkiem, to zarodnia. Zarodniki paproci przechowywane są w zarodni, która otoczona jest pierścieniem rozrywającym - zespołem wyspecjalizowanych komórek o nierównomiernie zgrubiałych ścianach komórkowych. Ściany pierścienia są cieńsze od jego zewnętrznej strony. 

 Podczas suszy, przez cienkie ściany komórkowe komórek pierścienia rozrywającego odparowuje woda. W wyniku tego procesu zewnętrzna strona pierścienia stopniowo się skraca. Kulista forma z wypustkiem jest rozerwana z jednej strony. Wewnątrz znajdują się zarodniki. 

 W wyniku postępującego odparowywania wody, komórki pierścienia kurczą się. Pierścień się wygina, a to skutkuje rozerwaniem ściany zarodni. Zarodniki uwalniają się z zarodni. Kulista forma jest w połowie rozerwana. 

 Ponieważ wewnętrzne ściany komórkowe komórek pierścienia rozrywającego są grube i odporne na zapadanie się, ciśnienie wody w ich wnętrzu spada. Skutkiem tego jest tworzenie się pęcherzyków powietrza we wnętrzu komórek. Wywierają one nacisk na ścianę komórkową komórek budujących zarodnię – zarodniki są uwalniane do środowiska, a zarodnia powraca do swojego pierwotnego kształtu. Zarodniki uwalniają się z zarodni. 

Na rysunku kulista zarodnia zwinięta do swojej pierwotnej formy. Widoczne jest rozerwanie w jednym miejscu. Wewnątrz pozostało kilka zarodników.