Cel badania i interwencji

Dysleksja i rozwojowe zaburzenie językowe należą do zaburzeń neurorozwojowych, które są definiowane jako zaburzenia behawioralne i poznawcze, powstające w okresie do osiągnięcia dojrzałości. Wywołują one istotne trudności w nabywaniu i wykorzystywaniu specyficznych funkcji intelektualnych, motorycznych, językowych czy społecznych i posługiwaniu się nimi. Domniemana etiologia tych zaburzeń jest złożona i nie zawsze do końca poznana (ICD‑11, 2022).

W szkole oraz na etapie edukacji przedszkolnej badania przesiewowe i profilaktyczne w zakresie ryzyka zaburzenia uczenia się w obszarze czytania (dysleksji) oraz zaburzenia językowego nie są prowadzone wystarczająco systematycznie i rzadko wykorzystuje się nowoczesne znormalizowane narzędzia. Także wiedza specjalistów szkolnych wymaga aktualizacji, zwłaszcza w zakresie doboru nowszych narzędzi, ze względu na szybkie zmiany i postęp w badaniach nad uwarunkowaniami sukcesu edukacyjnego w powiązaniu z indywidualnymi potrzebami edukacyjnymi uczniów.

Wprowadzenie nowoczesnego i systemowego diagnozowania, w tym rozpoznania ryzyka, pozwoli na bardziej efektywne wyłanianie uczniów, którzy wymagają specjalistycznego wsparcia. Ponadto sprzyja obiektywizacji i zwiększeniu trafności diagnozy przesiewowej, przez co działania profilaktyczne, terapeutyczne i wspomaganie stają się bardziej ukierunkowane i zindywidualizowane, pozwala też na monitorowanie postępów i modyfikowanie oddziaływań wspomagających na bieżąco.