Uzupełnij wypowiedź: Premiera baletu Święto wiosny Igora Strawińskiego miała miejsce w Tu uzupełnij 1. Wielka ofiara, 2. Wacław Niżyński, 3. pogańskich dawnej Rusi, 4. Sergiusza Diagilewa, 5. Lynn Garafola, 6. Uwielbienie ziemi, 7. paryskim Théâtre des Champs‑Élysées 
w 1913 roku. Akcja baletu opowiada o obrzędach Tu uzupełnij 1. Wielka ofiara, 2. Wacław Niżyński, 3. pogańskich dawnej Rusi, 4. Sergiusza Diagilewa, 5. Lynn Garafola, 6. Uwielbienie ziemi, 7. paryskim Théâtre des Champs‑Élysées 
co znajduje swoje odzwierciedlenie w tytułach aktów: I. Tu uzupełnij 1. Wielka ofiara, 2. Wacław Niżyński, 3. pogańskich dawnej Rusi, 4. Sergiusza Diagilewa, 5. Lynn Garafola, 6. Uwielbienie ziemi, 7. paryskim Théâtre des Champs‑Élysées  i II Tu uzupełnij 1. Wielka ofiara, 2. Wacław Niżyński, 3. pogańskich dawnej Rusi, 4. Sergiusza Diagilewa, 5. Lynn Garafola, 6. Uwielbienie ziemi, 7. paryskim Théâtre des Champs‑Élysées .
Choreografię do spektaklu ułożył Tu uzupełnij 1. Wielka ofiara, 2. Wacław Niżyński, 3. pogańskich dawnej Rusi, 4. Sergiusza Diagilewa, 5. Lynn Garafola, 6. Uwielbienie ziemi, 7. paryskim Théâtre des Champs‑Élysées  solista zespołu Balety Rosyjskie Tu uzupełnij 1. Wielka ofiara, 2. Wacław Niżyński, 3. pogańskich dawnej Rusi, 4. Sergiusza Diagilewa, 5. Lynn Garafola, 6. Uwielbienie ziemi, 7. paryskim Théâtre des Champs‑Élysées .
Przyzwyczajona do tańca klasycznego paryska publiczność nie była gotowa na drżenie, dygotanie i tupot tancerzy na scenie, jak pisała Tu uzupełnij 1. Wielka ofiara, 2. Wacław Niżyński, 3. pogańskich dawnej Rusi, 4. Sergiusza Diagilewa, 5. Lynn Garafola, 6. Uwielbienie ziemi, 7. paryskim Théâtre des Champs‑Élysées .

Połącz w pary słowo z odpowiadającą mu definicją. Ostinato Możliwe odpowiedzi: 1. technika popularna w okresie baroku, polegająca na wielokrotnym powtarzaniu formuły melodycznej (także rytmicznej lub harmonicznej), zwykle w najniższym głosie, 2. technika kompozytorska wykształcona w XVI w. w szkole weneckiej, polegająca na dialogowaniu między sobą dwóch lub więcej chórów, 3. kierunek w muzyce II połowy XX w., którego przedstawiciele ponownie zwrócili się ku muzyce wcześniejszych epok, czerpiąc z niej inspirację, 4. forma chorału gregoriańskiego, popularna w epoce średniowiecza, zwykle o paralelnej budowie strof, której udział w liturgii został ograniczony po soborze trydenckim Polichóralność Możliwe odpowiedzi: 1. technika popularna w okresie baroku, polegająca na wielokrotnym powtarzaniu formuły melodycznej (także rytmicznej lub harmonicznej), zwykle w najniższym głosie, 2. technika kompozytorska wykształcona w XVI w. w szkole weneckiej, polegająca na dialogowaniu między sobą dwóch lub więcej chórów, 3. kierunek w muzyce II połowy XX w., którego przedstawiciele ponownie zwrócili się ku muzyce wcześniejszych epok, czerpiąc z niej inspirację, 4. forma chorału gregoriańskiego, popularna w epoce średniowiecza, zwykle o paralelnej budowie strof, której udział w liturgii został ograniczony po soborze trydenckim postmodernizm Możliwe odpowiedzi: 1. technika popularna w okresie baroku, polegająca na wielokrotnym powtarzaniu formuły melodycznej (także rytmicznej lub harmonicznej), zwykle w najniższym głosie, 2. technika kompozytorska wykształcona w XVI w. w szkole weneckiej, polegająca na dialogowaniu między sobą dwóch lub więcej chórów, 3. kierunek w muzyce II połowy XX w., którego przedstawiciele ponownie zwrócili się ku muzyce wcześniejszych epok, czerpiąc z niej inspirację, 4. forma chorału gregoriańskiego, popularna w epoce średniowiecza, zwykle o paralelnej budowie strof, której udział w liturgii został ograniczony po soborze trydenckim sekwencja Możliwe odpowiedzi: 1. technika popularna w okresie baroku, polegająca na wielokrotnym powtarzaniu formuły melodycznej (także rytmicznej lub harmonicznej), zwykle w najniższym głosie, 2. technika kompozytorska wykształcona w XVI w. w szkole weneckiej, polegająca na dialogowaniu między sobą dwóch lub więcej chórów, 3. kierunek w muzyce II połowy XX w., którego przedstawiciele ponownie zwrócili się ku muzyce wcześniejszych epok, czerpiąc z niej inspirację, 4. forma chorału gregoriańskiego, popularna w epoce średniowiecza, zwykle o paralelnej budowie strof, której udział w liturgii został ograniczony po soborze trydenckim

Dopasuj słowo z odpowiadającą mu definicją. Neue Sachlichkeit Możliwe odpowiedzi: 1. potoczna nazwa procesu przekształceń systemu socjalistycznego w ZSRR w latach 1985–1991, 2. kierunek i postawa kompozytorska wyrażająca się stosowaniu w dziele zasad harmonii i proporcji, a także w nawiązywaniu do dawnych form muzycznych, 3. kierunek przeciwstawiający się ekspresjonizmowi i abstrakcjonizmowi, 4. zarzut wobec dzieła muzycznego, opierający się na przekonaniu, że jest ono pozbawione treści, przez co nie służy we właściwy sposób społeczeństwu Neoklasycyzm Możliwe odpowiedzi: 1. potoczna nazwa procesu przekształceń systemu socjalistycznego w ZSRR w latach 1985–1991, 2. kierunek i postawa kompozytorska wyrażająca się stosowaniu w dziele zasad harmonii i proporcji, a także w nawiązywaniu do dawnych form muzycznych, 3. kierunek przeciwstawiający się ekspresjonizmowi i abstrakcjonizmowi, 4. zarzut wobec dzieła muzycznego, opierający się na przekonaniu, że jest ono pozbawione treści, przez co nie służy we właściwy sposób społeczeństwu Formalizm Możliwe odpowiedzi: 1. potoczna nazwa procesu przekształceń systemu socjalistycznego w ZSRR w latach 1985–1991, 2. kierunek i postawa kompozytorska wyrażająca się stosowaniu w dziele zasad harmonii i proporcji, a także w nawiązywaniu do dawnych form muzycznych, 3. kierunek przeciwstawiający się ekspresjonizmowi i abstrakcjonizmowi, 4. zarzut wobec dzieła muzycznego, opierający się na przekonaniu, że jest ono pozbawione treści, przez co nie służy we właściwy sposób społeczeństwu Pierestrojka Możliwe odpowiedzi: 1. potoczna nazwa procesu przekształceń systemu socjalistycznego w ZSRR w latach 1985–1991, 2. kierunek i postawa kompozytorska wyrażająca się stosowaniu w dziele zasad harmonii i proporcji, a także w nawiązywaniu do dawnych form muzycznych, 3. kierunek przeciwstawiający się ekspresjonizmowi i abstrakcjonizmowi, 4. zarzut wobec dzieła muzycznego, opierający się na przekonaniu, że jest ono pozbawione treści, przez co nie służy we właściwy sposób społeczeństwu