Renesansowa muzyka świecka i instrumentalna jako przestrzeń realizmu, ekspresji i kunsztu kontrapunktu
Ćwiczenia
Wysłuchaj chanson Orlanda di Lassa Bonjour mon coeur w interpretacji zespołu Swingle Singers, zrealizowanej w II połowie XX wieku.
Nagranie dostępne pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D8SKEB28J
Orlando di Lasso "Bonjour mon coeur" w interpretacji zespołu Swingle Singers. Jest to utwór wokalny utrzymany w lekkim, pogodnym nastroju. Chanson, będąca oryginalnie renesansową pieśnią miłosną, nabiera tutaj nowoczesnego charakteru dzięki. Wokalne partie są starannie zharmonizowane, rytmiczne i pełne energii. Słychać wyraźną artykulację słów francuskich, jednak przeplatają się one z sylabicznymi dźwiękami charakterystycznymi dla stylu scat, które nadają utworowi swobodny, jazzujący klimat. Całość sprawia wrażenie niezwykle lekkiej i naturalnej, mimo dużej precyzji wykonawczej. Brak akompaniamentu instrumentalnego nie ujmuje kompozycji niczego – wręcz przeciwnie, podkreśla kunszt wokalny wykonawców. Utwór jest pogodny, radosny i ekspresyjny, idealnie oddający ducha chanson miłosnej, a jednocześnie wpisany w nowoczesną estetykę głosowego eksperymentu.
a) Wymień dwie cechy języka muzycznego, które wskazują na renesansowe pochodzenie wysłuchanej chanson Orlanda di Lassa.
b) Wymień dwie cechy języka muzycznego, które pozwalają rozpoznać, że zespół Swingle Singers dokonał współczesnej aranżacji chanson Orlanda di Lassa.
Zapoznaj się z fragmentem nagrania i zapisu nutowego madrygału Gesualda da Venosy – jednego z przedstawicieli manieryzmu w muzyce włoskiej schyłku XVI wieku.
![Tłumaczenie dwóch początkowych wersów utworu:
Asciugate i begli occhi, i begli occhi. Osusz swoje piękne oczy, piękne oczy.
Deh, cor mio, non piangete [...] Och, moja droga, nie płacz [...]](https://static.zpe.gov.pl/portal/f/res-minimized/R2RGH5A6N35Z3/1777833443/1L95FDOXCPJUJ8P914T41DE82OCT9X7E.jpg)
Nagranie dostępne pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D8SKEB28J
Gesualdo da Venosa „Asciugate i begli occhi". Jest to madrygał, w którym lamentacyjny tekst o osuszaniu łez ujęty jest w gęstą, skrajnie chromatyczną polifonię. Nagłe enharmoniczne zwroty, ostre dysonanse i częste pauzy malują szloch oraz ukojenie bohaterki, czyniąc utwór jednym z najbardziej wyrazistych przykładów manieryzmu muzycznego przełomu renesansu i baroku.
Wymień dwie cechy utworu Gesualda da Venosy, które świadczą o tym, że jest to renesansowy madrygał. (odpowiedź do polecenia znajduje się „kliknięciu” niebieskiego pola - Pokaż odpowiedź)