Na fotografii ostry cypel wysunięty w morze pokryty zieloną roslinnością. Ma wysokie, strome, skaliste brzegi. Wyższa jego część kończy się ostrym wzniesieniem, poniżej kolejna półka skalna, na krańcu której znajduje się latarnia morska.
Na fotografii ostry cypel wysunięty w morze pokryty zieloną roslinnością. Ma wysokie, strome, skaliste brzegi. Wyższa jego część kończy się ostrym wzniesieniem, poniżej kolejna półka skalna, na krańcu której znajduje się latarnia morska.
N- Norwegia i Finlandia– Edvard Grieg i Jan Sibelius.
Źródło: dostępny w internecie: pixabay.com/, domena publiczna.
bg‑yellow
Dla ciekawskich
Dzięki niezwykle lirycznej i emocjonalnej twórczości Edvard Grieg został nazwany przez Hansa von BülowaChopinem Północy. Sam kompozytor twierdził, iż to Chopin nauczył go pisać po norwesku, w czym nie był odosobniony – wielu kompozytorów i krytyków XIX w. uważało, iż to Fryderyk Chopin pokazał, jak można korzystać z ludowego skarbca. Jak wielkim uznaniem ceniono Griega świadczą o nim liczne podróże i samo miejsce, w którym tworzył. Sprawdź poniżej w ukrytym punkcie te wiadomości.
RVszRIOKfXlrr
Na zdjęciu dom Edvarda Griega. Domek jest niewielki, piętrowy, w elewacji przeważają kolory beżowy i zielony. Na ilustracji umieszczony jest aktywny punkt, po wybraniu którego wyświetli się dodatkowa informacja: 1. W 1874 roku, po przyznaniu dożywotniej pensji, Edward Grieg powrócił do rodzinnego miasta Bergen, poświęcając się całkowicie kompozycji i działalności koncertowej. Odbywał podróże po Niemczech, Danii, Szwecji i Italii. Lata 1889‑1890 przyniosły mu sukcesy artystyczne w Londynie i Paryżu. Grieg koncertował również w Wiedniu i Budapeszcie (1896 r.) oraz w Warszawie (w latach 1902 i 1903). Niezależnie od występów, powstawały również nowe utwory.
Na zdjęciu dom Edvarda Griega. Domek jest niewielki, piętrowy, w elewacji przeważają kolory beżowy i zielony. Na ilustracji umieszczony jest aktywny punkt, po wybraniu którego wyświetli się dodatkowa informacja: 1. W 1874 roku, po przyznaniu dożywotniej pensji, Edward Grieg powrócił do rodzinnego miasta Bergen, poświęcając się całkowicie kompozycji i działalności koncertowej. Odbywał podróże po Niemczech, Danii, Szwecji i Italii. Lata 1889‑1890 przyniosły mu sukcesy artystyczne w Londynie i Paryżu. Grieg koncertował również w Wiedniu i Budapeszcie (1896 r.) oraz w Warszawie (w latach 1902 i 1903). Niezależnie od występów, powstawały również nowe utwory.
Autor nieznany, „Dom Edwarda Griega - obecnie muzeum”, Bergen, visitbergen.com, CC BY 3.0.
Porównaj wizerunek i brzmienie instrumentu przypominającego skrzypce. Zwróć uwagę na różnice w odbiorze oraz budowie i zapamiętaj je.
R1FOHFXTCQLJB
Prezentacja 3D przedstawiająca Hardingfele. Jest to instrument smyczkowy podobny do skrzypiec. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następująca informacja: 1. Hardingfele to tradycyjny, ręcznie wykonywany instrument strunowy pierwotnie używany w muzyce norweskiej. W nowoczesnych wersjach ten instrument jest bardzo podobny do skrzypiec, choć ma osiem lub dziewięć strun (a nie cztery, jak na standardowych skrzypcach) i wykonany jest z cieńszego drewna. Na czterech strunach gra się smyczkiem, podobnie jak na skrzypcach, pozostałe zaś rezonują pod ich wpływem. Instrument często jest bogato zdobiony rzeźbieniami z motywami zwierzęcymi (zwykle jest to smok lub lew z herbu Norwegii) lub rzeźbioną głową kobiety. Podstrunnica jest intarsjowana masą perłową, na którą nanoszone są atramentowe rysunki tworzące wzory zwane „różą”. Choć Hardingfele mogą wydawać się zapomniane, zostały użyte w ścieżkach dźwiękowych do filmów takich jak Władca Pierścieni oraz animacji Jak wytresować smoka, wyraźnie nawiązujących do kultury norweskiej. Instrument można jednak odnaleźć również w muzyce do takich obrazów jak Armegeddon, Fargo czy Dunkierka.
Prezentacja 3D przedstawiająca Hardingfele. Jest to instrument smyczkowy podobny do skrzypiec. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następująca informacja: 1. Hardingfele to tradycyjny, ręcznie wykonywany instrument strunowy pierwotnie używany w muzyce norweskiej. W nowoczesnych wersjach ten instrument jest bardzo podobny do skrzypiec, choć ma osiem lub dziewięć strun (a nie cztery, jak na standardowych skrzypcach) i wykonany jest z cieńszego drewna. Na czterech strunach gra się smyczkiem, podobnie jak na skrzypcach, pozostałe zaś rezonują pod ich wpływem. Instrument często jest bogato zdobiony rzeźbieniami z motywami zwierzęcymi (zwykle jest to smok lub lew z herbu Norwegii) lub rzeźbioną głową kobiety. Podstrunnica jest intarsjowana masą perłową, na którą nanoszone są atramentowe rysunki tworzące wzory zwane „różą”. Choć Hardingfele mogą wydawać się zapomniane, zostały użyte w ścieżkach dźwiękowych do filmów takich jak Władca Pierścieni oraz animacji Jak wytresować smoka, wyraźnie nawiązujących do kultury norweskiej. Instrument można jednak odnaleźć również w muzyce do takich obrazów jak Armegeddon, Fargo czy Dunkierka.
Znajdź ukryty punkt w poniższej fotografii i sprawdź, jak bardzo Griega docenił świat.
RVIYOxcWmg6Oi
Ilustracja interaktywna przedstawia rzeźbę Edwarda Griega w Bergen. Pomnik ukazuje postać starszego, eleganckiego mężczyzny. Na ilustracji umieszczony jest aktywny punkt, po wybraniu którego wyświetli się dodatkowa informacja: 1. Sławnego, koncertującego muzyka norweskiego spotykały liczne zaszczyty – otrzymał tytuły honorowego doktora uniwersytetu w Cambridge i w Oxfordzie. Ostatnie występy odbyły się w Norwegii i Niemczech, wiosną 1907 roku. Grieg zmarł w Bergen w 1907 roku, w wieku 64 lat.
Ilustracja interaktywna przedstawia rzeźbę Edwarda Griega w Bergen. Pomnik ukazuje postać starszego, eleganckiego mężczyzny. Na ilustracji umieszczony jest aktywny punkt, po wybraniu którego wyświetli się dodatkowa informacja: 1. Sławnego, koncertującego muzyka norweskiego spotykały liczne zaszczyty – otrzymał tytuły honorowego doktora uniwersytetu w Cambridge i w Oxfordzie. Ostatnie występy odbyły się w Norwegii i Niemczech, wiosną 1907 roku. Grieg zmarł w Bergen w 1907 roku, w wieku 64 lat.
Ingebrigt Vik, „Rzeźba Edwarda Griega”, wikimedia.org, CC BY 3.0.
Wśród znanych utworów znaleźć można także Suitę z czasów Holberga. Kompozycja została napisana z okazji 200. rocznicy urodzin komediopisarza Ludwika Holberga – twórcy duńskiego języka literackiego i dramatu narracyjnego, nazywanego ojcem teatru duńskiego. Życie Holberga przypadło na czasy Haendla i Bacha, stąd Grieg wybrał tu formę suity, tworząc cykl tańców stylizowanych. Jest to jeden z najwcześniejszych utworów instrumentalnych naśladujących styl muzyki XVIII w.
Edward Grieg, aktywny do ostatniej chwili, zmarł w Bergen. Został pochowany w grocie skalnej nad fiordem w pobliżu swego domu.
R1Ue4IhgtsuBT1
Ilustracja przedstawia grób Edvarda Griega, który znajduje się w skale. Skały są szare i obrośnięte mchem.
Grób Edvarda Griega, online skills, CC BY 3.0.
Sibelius – program do pisania nut
Ciekawostką, dotyczącą pierwszego wykonania koncertu skrzypcowego d‑moll op. 47 Sibeliusa jest fakt jego premiery, która stała się porażką, ale taką, która - z czasem‑przerodziła się w wielki sukces!
Solista Viktor Nováček wykonujący koncert w Helsinkach w 1904 roku nie poradził sobie z trudnościami technicznymi, a orkiestra była niedostatecznie przygotowana. Sibelius, głęboko rozczarowany, dokonał rewizji partytury. W wersji ostatecznej (1905), utwór zdobył uznanie – i z czasem wszedł do kanonu repertuarowego.
Nazwisko Sibeliusa w dzisiejszych czasach stanowi również synonim nazwy jednego z najpopularniejszych na świecie profesjonalnych programów do edycji nut i tworzenia partytur muzycznych. Został stworzony w 1993 roku przez braci Bena i Jonathana Finnów w Wielkiej Brytanii. Twórcy programu, sami będący muzykami klasycznymi i kompozytorami, wybrali nazwisko Jeana Sibeliusa, jako nazwę dla swojego oprogramowania ze względu na jego prestiż, międzynarodowe rozpoznanie i powagę, jaką niesie ze sobą jego dziedzictwo muzyczne.
R1VZ57M3LF7TH
Źródło: Sibelius program do pisania nut i tworzenia partytur, dostępny w internecie: https://www.infomusic.pl/test/35539,test-sibelius-7-i-piszesz-muzyke.
Zapach cygara i sos z czerwonego wina w tonacji C‑dur
Sibelius - jak nie jeden kompozytor‑był miłośnikiem tytoniu i alkoholu. Ma to związek z psychologią i tzw. synestezjąsynestezjasynestezją kompozytora. Ponoć jednym z nielicznych wspomnień o ojcu Sibeliusa był zapach cygara, który nieustannie roztaczał go wokół siebie. Z kolei sos z czerwonego wina podawany do potraw, kojarzył mu się z radosnym, czerwonym kolorem C‑dur.
synestezja
1. W psychologii: zdolność kojarzenia ze sobą wrażeń odbieranych przez różne zmysły, np. zapachów ze smakami, dźwięków z kolorami. 2. W literaturze: środek stylistyczny polegający na przypisywaniu jakiemuś zmysłowi wrażeń odbieranych innym zmysłem.
W swoich szkicownikach Sibelius notował nie tylko nuty, lecz także obliczenia finansowe, fragmenty korespondencji, a nawet sugestie menu, jak np. — wedle jednego z zapisków — grillowana ryba, ziemniaki z masłem i pietruszką, sos: masło, cytryna, koperek, pietruszka, szczypiorek i olej.
bg‑yellow
Biblioteka muzyczna
RAR3UV7L964VA
Edvard Grieg- Suita orkiestrowa peer Gynt nr.1, op. 46. W grocie króla gór. Wykonawca Sir John Barbirolli
Źródło: online-skills, Edvard Grieg- Suita orkiestrowa peer Gynt nr.1, op. 46. W grocie króla gór., licencja: CC BY 3.0.
