RPtnCP1QcIaaK
Fresk przedstawia scenę z Księgi Rodzaju. Jej tematem jest danie przez Boga życia Adamowi, pierwszemu człowiekowi. Po prawej stronie obrazu ukazany jest Bóg. To starszy, siwowłosy mężczyzna z brodą. Jego postać jest ma ideale proporcje. Bóg spoczywa na rozłożystej purpurowej szacie otoczony kilkoma cherubinami. Jego lewe ramię obejmuje kobietę – to być może Ewa, która czeka w niebie na akt własnego stworzenia. Po lewej stronie ukazany jest Adam na tle zielonych ogrodów i błękitnych wód Edenu. To młody, nagi, atletycznie zbudowany mężczyzna wpół leżący na lewym boku, Prawe ramię Boga wysunięte jest w kierunku Adama, aby przekazać iskrę życia do lewej ręki i wskazującego palca Adama. Palce Boga i Adama znajdują się w bardzo niewielkiej odległości od siebie.

Harmonia głosów. Renesansowa wizja ładu w muzyce sakralnej

Michał Anioł, Stworzenie Adama, ok. 1511
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
bg‑yellow

Dla ciekawskich

Reformy Kościoła katolickiego zapoczątkowane przez Sobór Trydencki wpłynęły nie tylko na liturgię i organizację życia religijnego, lecz także na rozwój muzyki sakralnej. Dążenie do większej zrozumiałości tekstu oraz podkreślenia jego religijnego przesłania znalazło odzwierciedlenie w twórczości najwybitniejszych kompozytorów renesansu, zwłaszcza szkoły rzymskiej z Giovannim Pierluigim da Palestriną na czele. Poznanie reform soborowych pozwala lepiej zrozumieć, dlaczego właśnie w drugiej połowie XVI wieku muzyka kościelna osiągnęła jedną z najwyższych form artystycznej doskonałości.

Sobór trydencki

R17b50EEl9wm81
Elia Naurizio, Kongregacja generalna na soborze trydenckim, 1633 r.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.

Najważniejszą decyzją Pawła III stało się zwołanie soboru powszechnego, który obradował w Trydencie w latach 1545–1563. Jego celem było odnowienie dyscypliny kościelnej, wytępienie herezji i zaprowadzenie pokoju w całym Kościele. Sobór trydencki obradował w trzech sesjach oddzielonych dwiema kilkuletnimi przerwami. Na jego przebieg przemożny wpływ miała sytuacja polityczna w Europie, a zwłaszcza konflikt pomiędzy cesarzem Karolem V a królem Francji Franciszkiem I, który przeszedł do historii pod nazwą wojen włoskich. Nawet po ich zakończeniu wzajemne animozje władców i hierarchów kościelnych ze zwaśnionych państw utrudniały przeprowadzenie obrad i podjęcie konstruktywnych decyzji.

W 1555 r. papieżem został kardynał Giovanni Pietro Caraffa, który przyjął imię Pawła IV. Zanim został głową Kościoła katolickiego, wykazywał się dużą aktywnością na polu kontrreformacji. Od 1536 r. kierował inkwizycją i opracował pierwszy Indeks ksiąg zakazanych. Był zdecydowanym zwolennikiem reformy Kościoła, ale bez odwoływania się do soboru powszechnego - chciał je oprzeć właśnie na działalności inkwizycji. Zdecydowanie zwalczał protestantyzm i jest uważany za pierwszego papieża kontrreformacji.

R17rD1jwIcQqm1
Portret Piusa IV, autor z kręgu Tycjana.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.

Prace soborowe nabrały tempa dopiero za pontyfikatu Piusa IV (1559–1565). Nowy papież zaczął reformy od swojego otoczenia: walcząc z nepotyzmem, doprowadził nawet do skazania przez inkwizycję obdarzonych godnościami krewnych poprzedniego papieża. To stanowcze działanie wobec krytykowanej przez wiernych patologii przysporzyło mu zwolenników i ułatwiło zabiegi o wznowienie obrad soboru. Sobór trydencki wzmocnił autorytet i władzę papieską. Uregulował procedurę powoływania biskupów oraz nakazał im przebywanie w swoich diecezjach, zakazując jednocześnie ich gromadzenia w jednym ręku. Wprowadzono wizytacje diecezji przez biskupa oraz wymóg odbywania synodówsynodsynodów diecezjalnych. Zachowano obowiązek celibatucelibatcelibatu, wdrożono zmiany w strukturze zakonów, a także obowiązek utrzymywania seminariów duchownych we wszystkich diecezjach. Sobór nakazywał proboszczom, aby raz w roku odwiedzili w domach wszystkich swoich wiernych i prowadzili ich spisy w metrykach parafialnych.

Wśród najważniejszych postanowień w sferze dogmatycznej było podtrzymanie zasady, że tylko Kościół ma prawo interpretować Biblię. Za źródło wiary oprócz Pisma Świętego uznano całą tradycję katolicką, podkreślono również rolę świętych jako pośredników między wiernymi a Bogiem. Potępiono za to głoszoną przez Kalwina teorię predestynacjipredestynacjapredestynacji, uznając, że drogą do zbawienia oprócz wiary są też dobre uczynki, jałmużna i post. Tekst Pisma Świętego, występującego w wielu wersjach, został ujednolicony, utrzymano dotychczasowe poglądy na temat grzechu pierworodnego i sakramentówsakramentsakramentów, m.in. nierozerwalność małżeństwa. Podejmowanie decyzji w wielu sprawach sobór trydencki pozostawił papieżowi, dlatego też biskupi Rzymu dosyć szybko po zakończeniu obrad ogłosili szereg ważnych dokumentów. Główne dogmatydogmatdogmaty streszczono w Trydenckim wyznaniu wiary. Na codzienne życie wiernych duży wpływ miały: reforma mszy świętej, unifikująca liturgię w całym Kościele katolickim, oraz wprowadzenie nowego katechizmukatechizmkatechizmu i brewiarzabrewiarzbrewiarza.

bg‑yellow

Biblioteka muzyczna

RAdPwxqxtedFz
Ilustracja interaktywna przedstawia zapis nutowy motetu „Ad te levavi” G. P. da Palestriny. Po zaznaczeniu kursorem myszy grafiki zostanie wyświetlona informacja dodatkowa oraz odtworzony utwór muzyczny Ad te levavi, autorstwa G. P. da Palestriny. Kompozycja ma umiarkowane tempo. Jest wykonywana przez zespół wokalny a cappella. Cechuje się spokojnym, dostojnych charakterem.
Giovanni P. da Palestrina, motet „Ad te levavi”, imslp.info, CC BY 3.0 (ilustracja); Giovanni P. da Palestrina, „Ad te levavi”, youtube/SistineChapelVEVO, CC BY 3.0 (dźwięk).
RzuBVfWofBwwG
Ilustracja interaktywna przedstawia zapis nutowy motetu „Ave Maria Virgo Serena”. Po zaznaczeniu kursorem myszy grafiki zostanie wyświetlona informacja dodatkowa oraz odtworzony utwór muzyczny Ave Maria Virgo Serena, autorstwa Josquin des Prés. Utwór wykonywany jest przez zespół wokalny a cappella. Kompozycja ma umiarkowane tempo. Cechuje ją mistyczny, spokojny charakter.
Josquin des Prés, „Ave Maria Virgo Serena”, imslp.org, CC BY 3.0 (ilustracja); Josquin des Prés, „Ave Maria Virgo Serena”, youtube/Matthew E CC BY 3.0.
RW8FeLWuBKSPC
Utwór muzyczny Ego sum pastor bonus autorstwa Wacława z Szamotuł w wykonaniu Chóru Radia Wrocław pod dyrekcją Stanisława Krukowskiego. Kompozycja ma umiarkowane tempo. Cechuje ją radosny, podniosły charakter,
R1Swkp7KDIDJn1
Utwór muzyczny: Johannes Ockeghem, Kyrie z „Missa l’homme armé”, na cztery głosy. Kompozycja posiada spokojne tempo. Cechuje się majestatycznym charakterem.
R1XTYYUBATzmm
Utwór: Johannes Ockeghem, „Requiem” – Introit, wykonanie: Muzycy z Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Kompozycja posiada wolne tempo. Cechuje się spokojnym charakterem.
RryjcJTgXSE4e
Utwór: Clemens non Papa, „Missa pro defunctis” - Communio. Kompozycja posiada wolne tempo. Cechuje się spokojnym charakterem.
R13JZx89XM4sJ
Utwór: Cristobal de Morales, „Missa pro defunctis” – Introit. Kompozycja posiada wolne tempo. Cechuje się spokojnym charakterem.
synod
synod

(gr. synodeuein, syn‑hodos ) w Kościele katolickim oznacza zjazd biskupów i duchownych jednej diecezji, metropolii czy całego kraju

Celibat
Celibat

(łac. caelibatus ) bezżenność praktykowana przez osoby duchowne, czasem przez świeckie, składające śluby czystości; w niektórych religiach, np. Kościele katolickim, celibat obowiązuje zakonników i osoby pełniące funkcje kapłańskie

Predestynacja
Predestynacja

(łac. praedestinatio) doktryna teologiczna wyrażająca pogląd, że Bóg zaplanował wszystkie wydarzenia, włącznie z ostatecznym zbawieniem lub potępieniem duszy

sakrament
sakrament

(p.łac. sacramentum) w chrześcijaństwie nazwa głównych rytualnych środków uzyskania łaski uświęcającej

Dogmat
Dogmat

prawda wiary, teza religijna, zdefiniowana na soborach lub przez papieży i podana urzędowo do wierzenia pod rygorem utraty zbawienia

Katechizm
Katechizm

(łac. catechismus) skrótowe zestawienie doktryny chrześcijańskiej

Brewiarz
Brewiarz

(łac. brevis ) urzędowa modlitwa, zbiór modlitw, które każdy kapłan katolicki musi odmawiać codziennie pod rygorem grzechu śmiertelnego