Kobieca strona jazzu

Przełomowe wydarzenia na giełdzie nowojorskiej, wynalezienie radia, fonografu, początki kinematografii czy przełomowe wydarzenie polityczne wraz z narastającymi konfliktami społecznymi nie były jedynymi znakami nowej epoki. W Europie i USA do głosu doszły sufrażystkisufrażystkisufrażystki, które walczyły o równouprawnienie kobiet, gdyż w wielu miejscach w Europie oraz w USA, nie posiadały one na przykład prawa do głosowania. Niejako przypadkowo w procesie tym dopomogła I wojna światowa, podczas której z przyczyn ekonomicznych kobiety zaczęły masowo pracować w fabrykach, co dało im nowe źródła utrzymania, a co za tym idzie, większą niezależność ekonomiczną.        Warto spojrzeć również, jak radziły sobie kobiety z nowym obliczem muzyki- czyli z  jazzem? Oto wartych przytoczenia kilka przykładów:

Ethel Waters (1896–1977)

Betty Carter ( 1929‑1998)

Ella Fitzgerald (1917‑1996)

The International Sweethearts of Rhythm (lata działalności 1937 do 1949)

Lovie Austin (1887‑1972)

Valaida Snow (1904‑1904)

Dorothy Fields (1905–1974)

Muzyką jazzową zainteresował się także inny kompozytor rezydujący w Paryżu- Darius Milhaud, który nie tylko miał okazję usłyszeć coraz częściej goszczących we Francji muzyków jazzowych. Odbył także podróż do Ameryki południowej, co po powrocie skłoniło go do napisania Saudades do Brasil, suity na fortepian solo, w 1920 roku. Pomysły na tytuły części zaczerpnął z nazw dzielnic Rio de Janeiro, a gdy ich zabrakło, uzupełnił je o miana największych miast Brazylii. Posłuchaj fragmentu.

Era jazzu nie skończyła się i trwa do dzisiaj, tak jak jego główne założenia: swing oraz improwizacja, bez których żaden muzyk jazzowy obyć się nie może.