Ilustracja interaktywna przedstawia dżunglę. Ukazane są drzewa i zwisające pionowo liany. Zdjęcie jest mroczne, ciemne. Opis punktów znajdujących się na ilustracji: 1. Anima. Ilustracja przedstawia kobietę w długiej sukni. Kobieta ma długie włosy oraz opuszczoną głowę i zamknięte oczy. Ma złożone dłonie, które opiera na piersiach. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. Anima to – według Junga – wewnętrzny kobiecy aspekt mężczyzny. Jest to „zarówno osobisty kompleks, jak i archetypowy obraz kobiety w psychice mężczyzny. Jest to nieświadomy czynnik, który wciela się ciągle na nowo w każde dziecko płci męskiej i jest odpowiedzialny za mechanizm projekcji. Pierwotnie utożsamiana z osobistą matką, anima jest później przeżywana nie tylko w innych kobietach, lecz także jako czynnik przenikający swym wpływem życie mężczyzny”. /Daryl Sharp, Leksykon pojęć i idei C.G. Junga, tłum. J. Prokopiuk, Wrocław 1998, s. 28/. 2. Anima Ilustracja przedstawia kobietę w długiej sukni. Kobieta ma długie włosy oraz opuszczoną głowę i zamknięte oczy. Ma złożone dłonie, które opiera na piersiach. Indeks górny. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. „[W mężczyźnie] poza obrazem matki istnieje także obraz córki, siostry i ukochanej, niebiańskiej bogini i chtonicznej Baubo, wszędzie obecnej jako obraz pozbawiony wieku. Każda matka i każda ukochana reprezentuje i urzeczywistnia to niebezpieczne odbicie, które najglębiej odpowiada istocie mężczyzny. Należy ona do niego, jest wiernością, której w pewnych wypadkach – z życiowych powodów – nie wolno mu okazywać; jest nieodzowną kompensacją za ryzyko, wysiłki i ofiary, które przynoszą tylko rozczarowanie; jest pociechą za całą gorycz życia, a zarazem wielką kusicielką, która łudząc mężczyznę, wabi go ku temuż właśnie życiu, i to nie tylko w jego rozsądnych i pożytecznych aspektach, lecz także w jego przerażających paradoksach i dwuznacznościach, gdzie równoważy się dobro i zło, sukces i klęska, nadzieja i zwątpienie. Jako największe z grożących mu niebezpieczeństw żąda ono od mężczyzny największych osiągnięć i otrzymuje je, jeśli jest on mężczyzną”. /C.G. Jung, Archetypy i symbole, tłum. J. Prokopiuk, Warszawa 1976, s. 71./, 3. Anima Ilustracja przedstawia kobietę w długiej sukni. Kobieta ma długie włosy oraz opuszczoną głowę i zamknięte oczy. Ma złożone dłonie, które opiera na piersiach. Indeks górny. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. „Animę personifikują w snach obrazy kobiet od uwodzicielki po duchową przewodniczkę. Wiąże się ona z zasadą erosa, toteż rozwój animy mężczyzny odbija się w jego stosunku do kobiet. W obrębie jego psychiki anima funkcjonuje jako jego dusza, wywierając wpływ na jego idee, postawy i emocje”. /Daryl Sharp, Leksykon pojęć i idei C.G. Junga, tłum. J. Prokopiuk, Wrocław 1998, s. 29/ „Anima to nie dusza w sensie dogmatycznym, nie anima rationalis, która jest koncepcją filozoficzną, lecz naturalny archetyp, który zadowalająco podsumowuje wszelkie konstatacje nieświadomości, pierwotnego umysłu, historii języka i religii... Jest to zawsze aprioryczny element w nastrojach, reakcjach, impulsach i wszystkim, co spontaniczne w psychicznym życiu mężczyzny.
Anima.. intensyfikuje, wyolbrzymia, falszuje i mitologizuje wszelkie emocjonalne relacje [mężczyzny] z jego pracą i innymi ludźmi obojga płci. Wszystkie fantazje i uwikłania, do których wskutek tego dochodzi, są jej dziełem. Jeśli anima jest silnie konstelowana, zmiękcza charakter mężczyzny i czyni go wrażliwym, drażliwym, człowiekiem zmiennego usposobienia, zawistnym, próżnym i nieprzystosowanym”. /C.G. Jung, Archetypy i symbole, tłum. J. Prokopiuk, Warszawa 1976, s. 144./. 4. Stary Mędrzec Ilustracja przedstawia starca w długiej szacie, który podpiera się długim kijem. Starzec jest łysiejący, ma długą, siwą brodę. Ma pochyloną głowę. Indeks górny. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. Jest to archetypowy obraz sensu i mądrości. Uosabia pierwiastek duchowy w mężczyźnie, odpowiada za wykształcenie się męskiej osobowości. 5. Stary Mędrzec. Ilustracja przedstawia starca w długiej szacie, który podpiera się długim kijem. Starzec jest łysiejący, ma długą, siwą brodę. Ma pochyloną głowę. Indeks górny. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. „W terminologii Junga Stary Mędrzec jest uosobieniem ducha męskiego. W psychologii człowieka anima pozostaje do Starego Mędrca w takim stosunku, jak córka do ojca. U kobiety Stary Mędrzec jest aspektem animusa. Żeńskim odpowiednikiem ich, zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, jest Wielka Matka”. /C.G. Jung, Archetypy i symbole, tłum. J. Prokopiuk, Warszawa 1976, s. 154./. 6. Stary Mędrzec. Ilustracja przedstawia starca w długiej szacie, który podpiera się długim kijem. Starzec jest łysiejący, ma długą, siwą brodę. Ma pochyloną głowę. Indeks górny. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. „Postać Starego Mędrca pojawia się zarówno w snach, jak i w medytacjach (czyli w tzw. „aktywnych wyobrażeniach”) tak plastycznie, że przejmuje rolę guru. Stary Mędrzec pojawia się w snach jako mag, lekarz, kapłan, nauczyciel, profesor, dziadek lub dowolna osoba obdarzona autorytetem”. /C.G. Jung, Archetypy i symbole, tłum. J. Prokopiuk, Warszawa 1976, s. 415/. 7. Cień. Ilustracja przedstawia cień w kształcie antropomorficznego stwora. Przypomina wilka. Stoi na dwóch łapach, ma długie pazury, ogon oraz podłużny pysk. Indeks górny. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. Cień to „ukryte, czyli nieświadome, aspekty człowieka, zarówno dobre, jak i złe, które ego albo stłumiło, albo nigdy ich nie uznało”. /Daryl Sharp, Leksykon pojęć i idei C.G. Junga, tłum. J. Prokopiuk, Wrocław 1998, s. 43/ „Cień jest problemem moralnym, który rzuca wyzwanie całej ego‑osobowości, albowiem nikt nie potrafi uświadomić sobie cienia, nie rozwijając w poważnym stopniu stanowczości moralnej. Aby uświadomić go sobie, trzeba uznać rzeczywistość ciemnych aspektów własnej osobowości”. /C.G. Jung, Archetypy i symbole, tłum. J. Prokopiuk, Warszawa 1976, s. 65/. 8. Cień. Ilustracja przedstawia cień w kształcie antropomorficznego stwora. Przypomina wilka. Stoi na dwóch łapach, ma długie pazury, ogon oraz podłużny pysk. Indeks górny. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. „Zanim zróżnicowaniu ulegną treści nieświadome, cień stanowi całość nieświadomości. W snach jest on zazwyczaj uosabiany przez osoby tej samej płci, co śniący. Na cień w większej części składają się stłumione pragnienia i nieucywilizowane impulsy, motywy moralnie niskie, dziecięce fantazje i resentymenty itd. – wszystko to, z czego nie jesteśmy w nas dumni. Tych nie uznanych cech osobistych często doświadczamy w innych poprzez mechanizm projekcji”. /Daryl Sharp, Leksykon pojęć i idei C.G. Junga, tłum. J. Prokopiuk, Wrocław 1998, s. 43/. 9. Cień. Ilustracja przedstawia cień w kształcie antropomorficznego stwora. Przypomina wilka. Stoi na dwóch łapach, ma długie pazury, ogon oraz podłużny pysk. Indeks górny. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. „Otóż podczas gdy cień – jeśli tylko okażemy zdrowy rozsądek i dobrą wolę – można w pewnym stopniu zintegrować ze świadomą osobowością, to, jak wskazuje doświadczenie, pozostają jeszcze pewne cechy, które stawiają zawzięty opór dążeniu do poddania ich kontroli moralnej i właściwie nie poddają się żadnym wpływom. Z reguły opór ten łączy się z projekcjami, których nie można rozpoznać jako takich i których poznanie oznacza przekraczające zwykła miarę osiągnięcie moralne. Podczas gdy cechy właściwe cieniowi bez zbytniego wysiłku można rozpoznać jako związane z osobowością, tu zawodzi zarówno zdrowy rozsądek, jak i wola, ponieważ powód do powstania emocji zdaje się niewątpliwie dawać ktoś inny”. /C.G. Jung, Archetypy i symbole, tłum. J. Prokopiuk, Warszawa 1976, s. 66/. 10. Animus. Ilustracja przedstawia siedzącego mężczyznę w długiej todze. Mężczyzna ma półdługie, układające się włosy i lekko opuszczoną głowę. Trzyma lewą rękę opartą na nogach. Indeks górny. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. „Podobnie jak anima u mężczyzny, tak też animus jest zarówno osobistym kompleksem, jak i archetypowym obrazem”. /Daryl Sharp, Leksykon pojęć i idei C.G. Junga, tłum. J. Prokopiuk, Wrocław 1998, s. 33/ „Świadomość kobiety jest kompensowana przez pierwiastek męski, toteż jej nieświadomość opatrzona jest niejako „znakiem" męskim. W porównaniu z mężczyzną oznacza to poważną różnicę. Zgodnie z tym stanem rzeczy czynnik odpowiedzialny za projekcje u kobiety określiłem terminem animus. Słowo to oznacza rozum lub ducha. Podobnie jak anima odpowiada macierzyńskiemu Erosowi, tak animus ojcowskiemu Logosowi. (...) Animus jest jakby osadem wszelkich doświadczeń związanych z mężczyzną, jakie kiedykolwiek miały kobiety – i nie tylko; jest on również istotą twórczą i prokreatywną, nie w sensie męskiej twórczości, lecz w tym sensie, że daje początek czemuś (...)”. /C.G. Jung, Archetypy i symbole, tłum. J. Prokopiuk, Warszawa 1976, s. 74./. 11. Animus. Ilustracja przedstawia siedzącego mężczyznę w długiej todze. Mężczyzna ma półdługie, układające się włosy i lekko opuszczoną głowę. Trzyma lewą rękę opartą na nogach. Indeks górny. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. „Podczas gdy anima u mężczyzny funkcjonuje jako jego dusza, animus kobiety przypomina raczej nieświadomy umysł. Przejawia się on negatywnie w utrwalonych ideach, kolektywnych opiniach i nieświadomych, apriorycznych założeniach, mających pretensję do reprezentowania prawdy absolutnej. U kobiety, która utożsamia się z animusem (co nazywamy opętaniem przez animusa), Eros na ogół zajmuje drugie miejsce po Logosie”. /Daryl Sharp, Leksykon pojęć i idei C.G. Junga, tłum. J. Prokopiuk, Wrocław 1998, s. 34/. 12. Animus. Ilustracja przedstawia siedzącego mężczyznę w długiej todze. Mężczyzna ma półdługie, układające się włosy i lekko opuszczoną głowę. Trzyma lewą rękę opartą na nogach. Indeks górny. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. „Kobieta opętana przez animusa jest zawsze zagrożona utratą swej kobiecości. (...) Choćby Eros kobiety usposabiał ją nawet przyjaźnie i życzliwie do innych, to z chwilą gdy owładnie nią animus, żadna logiczna argumentacja nie zdoła jej poruszyć... W wielu przypadkach mężczyzna... nie wie, że wielce dramatyczna sytuacja natychmiast znajdzie banalne i nudne rozwiązanie, jeśli tylko opuści pole bitwy i kontynuację sporu zostawi innej kobiecie lub swej żonie. Na tę zdrową myśl wpada jednak rzadko albo wcale, ponieważ żaden mężczyzna ani przez chwilę nie może dyskutować z czyimś animusem, nie ulegając natychmiast swej animie”. /C.G. Jung, Archetypy i symbole, tłum. J. Prokopiuk, Warszawa 1976, s. 74./. 13. Wielka Matka. Ilustracja przedstawia siedzącą kobietę mężczyznę w długiej sukni. Kobieta ma długie, upięte na głowie włosy i lekko opuszczoną głowę. Trzyma lewą rękę opartą na nogach. Źródło: Englishsquare.pl sp. z o.o., CC BY‑SA 3.0. „Wielka Matka – jest to obraz uosabiający pierwiastek natury w kobiecie. Z archetypem Wielkiej Matki łączy się dopełniająca Ducha przepotężna Matka Natura, Wielka Matka Ziemia, będąca wszechobejmującym „światem”. Jest ona z jednej strony kwintesencją matczynej miłości, wszechogarniającego współczucia dla wszystkich żywych istnień, „która wszystko rozumie, wszystko wybacza, zawsze pragnie najlepszego, zawsze żyje tylko dla innych, nigdy nie szuka własnej korzyści, jest odkrywczynią wielkiej miłości i zarazem głosicielem ostatecznej prawdy”, a zarazem może przejawić się jako nieubłagana, aż do krwi obejmująca dziecko swoimi twardymi, bezlitosnymi rękami. Archetyp Wielkiej Matki, podobnie jak inne archetypy może zaktualizować się w nieskończonej liczbie postaci, może przybrać formy jasne lub ciemne, dobre lub złe, pociągające lub odpychające, wzbudzające miłość albo strach”. /Źródło: Polski Portal Psychologii Analitycznej C.G. Junga, autor: A. Kuźmicki/.