R1Wk2b6zuypmm1
Ilustracja przedstawia ręczny zapis nut na pięciolinii. Tytuł lekcji: Formy muzyczne – symfonie

Muzyka symfoniczna — geneza i rozwój gatunku

Źródło: online-skills, licencja: CC0.
bg‑yellow

Klucz do rozwoju

Aby dobrze zrozumieć rozwój symfonii, zwróć uwagę przede wszystkim na jej pochodzenie. Gatunek ten wyrasta z barokowej sinfonii operowej, która początkowo była jedynie wstępem do przedstawienia. Zastanów się, w jaki sposób trzyczęściowy układ uwertury neapolitańskiej stał się podstawą dla pierwszych symfonii. Kolejnym ważnym elementem jest styl galant, który wprowadził prostotę, melodyjność i przejrzystą fakturę homofoniczną – cechy przygotowujące grunt pod klasyczny język symfoniczny. Przyjrzyj się także roli szkoły mannheimskiej, której kompozytorzy nie tylko rozwijali technikę orkiestry, ale również przyczynili się do ukształtowania czteroczęściowego modelu symfonii. Kluczowe jest także zrozumienie funkcji poszczególnych części cyklu: dramatycznej formy sonatowej w części pierwszej, lirycznej części wolnej, tanecznego menueta oraz żywego finału rondowego. Zwróć również uwagę na to, w jaki sposób Beethoven przełamał klasyczny model symfonii, poszerzając skalę ekspresji, rozbudowując formę i nadając temu gatunkowi bardziej indywidualny charakter.

bg‑yellow

Ważne daty

  • II poł. XVIII w. – w szkole mannheimskiej oraz w twórczości klasyków wiedeńskich powstają pierwsze samodzielne symfonie

  • ok. 1700–1750 — rozwój stylu galant w muzyce europejskiej

  • 1710–1784 — lata życia Carla Philippa Emanuela Bacha

  • 1732–1809 — lata życia Josepha Haydna

  • 1756–1791 — lata życia Wolfganga Amadeusza Mozarta

  • 1764 — powstanie I Symfonii Es‑dur KV 16 Wolfganga Amadeusza Mozarta

  • 1770–1827 — lata życia Ludwiga van Beethovena

  • ok. 1770‑1780 – okres burzy i naporu w muzyce, pogłębienie ekspresyjne na gruncie symfonii

  • 1083 — prawykonanie III Symfonii Es‑dur „Eroica” Ludwiga van Beethovena

  • 1808 — prawykonanie V Symfonii c‑moll Ludwiga van Beethovena

  • 1824 — prawykonanie IX Symfonii d‑moll Ludwiga van Beethovena

  • 1830 – powstaje symfonia programowa – Symfonia fantastyczna Hectora Berlioza

  • 1976 – polski przykład poszerzania znaczenia gatunkowego – powstaje III Symfonia – Symfonia pieśni żałosnych Henryka Mikołaja Góreckiego

bg‑yellow

Cele

Nauczysz się
  • wyjaśniać genezę symfonii i jej związek z barokową sinfonią operową.

  • rozpoznawać budowę klasycznej symfonii i funkcje poszczególnych części cyklu.

  • charakteryzować znaczenie twórczości Haydna, Mozarta i Beethovena dla rozwoju gatunku symfonii.