Zanim zagłębisz się w ten materiał, przypomnij sobie, jak z organum wykształcił się motet oraz jak rozwijała się technika polifonii od średniowiecza do dojrzałego renesansu. Uporządkuj wiedzę o cantus firmus i zastanów się, na czym polega różnica między mszą tenorową a późniejszym motetem przeimitowanym, w którym konstrukcja opiera się na kolejno wprowadzanych krótkich tematach imitacyjnych. Pomyśl, dlaczego w XVI wieku tak istotna stała się przejrzystość faktury i retoryczne opracowanie tekstu — zwłaszcza w kontekście humanizmu i reform religijnych. Spróbuj porównać konstrukcyjny rygor Missae L’homme armé Johannesa Ockeghema z retoryczną ekspresją Ave Maria Virgo Serena Josquina des Prez oraz klarownością stylu Giovanni Pierluigi da Palestriny. Zastanów się wreszcie, czy równowaga i linearyzm renesansowej polifonii są wyłącznie rozwiązaniem technicznym, czy też odbiciem renesansowego sposobu myślenia o harmonii człowieka, wspólnoty i świata.