ok. 1160–1250 – działalność szkoły Notre‑Dame, z której późnych form organum wywodzi się motet

ok. 1300–1377 – życie Guillaume’a de Machaut, autora pierwszej w pełni zachowanej mszy cyklicznej jednego kompozytora

ok. 1364 – powstanie Messe de Nostre Dame, pierwszej w pełni zachowanej mszy cyklicznej jednego kompozytora

ok. 1397–1474 – życie Guillaume’a Dufaya, jednego z twórców renesansowej mszy cyklicznej

ok. 1400–1453 – życie Johna Dunstable’a, przedstawiciela szkoły angielskiej wywierającej wpływ na muzykę kontynentalną

ok. 1410–1497 – życie Johannesa Ockeghema, wybitnego przedstawiciela drugiej generacji szkoły franko‑flamandzkiej

2. poł. XV w. – powstanie Missa pro defunctis Johannesa Ockeghema, najstarszego zachowanego wielogłosowego requiem

ok. 1450–1521 – życie Josquina des Prés, najwybitniejszego twórcy renesansowego motetu

ok. 1490–1562 – życie Adriana Willaerta, twórcy szkoły weneckiej i rozwoju techniki polichóralnej

ok. 1495–1560 – życie Wacława z Szamotuł, najwybitniejszego polskiego kompozytora renesansu

ok. 1500–1553 – życie Cristóbala de Moralesa, przedstawiciela hiszpańskiej muzyki sakralnej

ok. 1510–1556 – życie Clemensa non Papa, mistrza motetu przeimitowanego

1525–1594 – życie Giovanniego Pierluigiego da Palestriny, najwybitniejszego przedstawiciela szkoły rzymskiej

1532–1594 – życie Orlanda di Lasso, jednego z najwybitniejszych kompozytorów późnego renesansu

1545–1563 – obrady Soboru Trydenckiego, które wpłynęły na rozwój renesansowej muzyki kościelnej i sposób opracowania tekstów liturgicznych

1548–1611 – życie Tomása Luisa de Victorii, przedstawiciela szkoły rzymskiej i twórcy wybitnych dzieł religijnych

1557–1612 – życie Giovanniego Gabrieliego, najwybitniejszego przedstawiciela szkoły weneckiej przełomu renesansu i baroku

1605 – powstanie Officium Defunctorum Tomása Luisa de Victorii, jednego z najwybitniejszych dzieł późnorenesansowej muzyki sakralnej

XVI w. – upowszechnienie motetu przeimitowanego jako najważniejszej odmiany renesansowego motetu

XVI w. – rozpowszechnienie Missa parodia oraz mszy przeimitowanej jako najważniejszych typów renesansowej mszy

rozpoznawać najważniejsze gatunki renesansowej muzyki sakralnej oraz wskazywać ich charakterystyczne cechy;

analizować techniki kompozytorskie stosowane w motecie, mszy i requiem, ze szczególnym uwzględnieniem imitacji oraz cantus firmus;

wyjaśniać znaczenie szkoły franko‑flamandzkiej i najważniejszych kompozytorów dla rozwoju europejskiej muzyki renesansu.