Gatunki muzyczne, instrumentarium i funkcje muzyki w starożytności
Klucz do rozwoju
Aby zrozumieć ten temat, skup się na związku muzyki z poezją i teatrem oraz na roli chóru jako elementu muzyczno‑dramatycznego. Zwróć uwagę na modalność, deklamacyjny charakter melodii i brak harmoniki tonalnej jako cechy odróżniające muzykę antyczną od późniejszych epok.
Ważne daty
VI w. p.n.e. - rozwój dytyrambu i początek kształtowania się dramatu greckiego
ok. 525–450 p.n.e. - życie Ajschylosa, wprowadzenie drugiego aktora
496–406 p.n.e. - życie Sofoklesa, ukształtowanie klasycznej struktury tragedii
ok. 485–406 p.n.e. - życie Eurypidesa, rozwój partii solowych i monodii
V w. p.n.e. - powstanie tragedii Orestes Eurypidesa
VI–V w. p.n.e. - Wielkie Dionizje i Panatenaje jako centra życia muzyczno‑teatralnego
starożytność (brak dokładnej daty) - funkcjonowanie nomosów jako ustalonych schematów melodycznych
XX w. - rozwój badań nad muzyką antyczną i próby jej rekonstrukcji
XX/XXI w. - rekonstrukcje muzyki greckiej, m.in. opracowania Christodoulosa Halarisa, Ośrodka Praktyk Teatralnych „Gardzienice”
Cele
rozpoznawać podstawowe formy muzyczne starożytnej Grecji oraz ich funkcje w kulturze.
charakteryzować rolę muzyki w dramacie greckim ze szczególnym uwzględnieniem chóru i partii solowych.
wskazywać cechy stylistyczne muzyki antycznej na przykładzie rekonstrukcji fragmentów tragedii.