otrzymać, dostać

starożytny

Apollo, bóg rzymski i grecki

u

woda

natomiast, zaś

niebo

przypaść coś komuś (dat.)

Ceres, Cerera, bogini rzymska utożsamiana z grecką Demeter

wierzyć

z (kim, czym)

bóg

Diana, bogini rzymska utożsamiana z grecką Artemidą

wspólnie istniejący; rada bogów

dzielić, rozdzielić

i

Grek

zaszczyt, honor, poważanie

władza, imperium

w

świat podziemny

Jowisz, bóg rzymski utożsamiany z greckim Zeusem

Junona, bogini rzymska utożsamiana z grecką Herą

czytać

wielki, okazały

Mars, rzymski bóg utożsamiany z greckim Aresem

Merkury, rzymski bóg utożsamiany z greckim Hermesem

Minewa, bogini rzymska utożsamiana z grecką Ateną

liczny

świat

Neptun, rzymski bóg utożsamiany z greckim Posejdonem

nic trudnego

objąć w posiadanie, posiadać

ojciec

Pluton, rzymski bóg utożsamiany z greckim Hadesem

lud

potęga, moc, władza

pozbawić

sądzić, uważać

królestwo

Rzymianin

Saturn, rzymski bóg utożsamiany z greckim Kronosem

wiedzieć

być

najwyższy

swój

ziemia

Wenus, rzymska bogini utożsamiana z grecką Afrodytą

Westa, rzymska bogini utożsamiana z grecką Hestią

Wulkan, rzymski bóg utożsamiany z Hefajstosem

R5HL3NUSVS1H8

W centrum obrazu zaprezentowana została naga kobieta stojąca w ogromnych rozmiarów pokarbowanej muszli. Zakrywa ona dolną część brzucha długimi miedzianymi włosami rozwianymi przez wiatr, prawą rękę trzyma tuż przy obojczyku. Z jej prawej strony stoi kobieta ubrana w jasną suknię. W dłoniach trzyma różowy płaszcz, którym stara się osłonić nagą boginię. W lewym górnym rogu obrazu unosi się nad wodą para młodych ludzi połączonych ze sobą w uścisku. Mają skrzydła; ich ciała osłonięte są częściowo błękitnymi szatami. W tle znajduje się lekko pofalowana woda oraz drzewa o wąskich pniach.

grecka bogini piękna i miłości, córka Zeusa i Diony lub narodzona z morskich fal. Uchodziła za opiekunkę żeglarzy. Głównym ośrodkiem jej kultu był Cypr. Jej atrybuty to rydwan zaprzężony w gołębie, róża, jabłko oraz mirt. Utożsamiana z rzymską Wenus.

nimfa; córka króla Krety. Opiekowała się małym Zeusem. Według innej wersji była to koza, która karmiła Zeusa, a jej złamany róg miał moc ciągłego napełniania się jedzeniem (tak zwany róg obfitości). Po śmierci kozy Zeus z jej skóry sporządził tarczę zwaną egidą.

R534O67M87DEV

Fotografia prezentuje marmurową rzeźbę młodego nagiego mężczyzny. Ma krótkie kręcone włosy, opiera się o drzewo, po którym wspina się jaszczurka. Głowa i ręce mężczyzny skierowane są w stronę jaszczurki.

bóg grecki, syn Zeusa i Latony, brat Artemidy. Był patronem poezji, muzyki, sztuk i nauk oraz przewodnikiem muz. Był też bogiem wróżb i wróżbitów. Jego atrybuty: łuk i strzały, lira lub lutnia, liść laurowy. Przedstawiany był często na zaprzężonym w łabędzie rydwanie, który otrzymał w darze od ojca.

R1DPQABQLQ22G

Fotografia przedstawia rzeźbę nagiego, dobrze zbudowanego, młodego mężczyzny. Jego głowę zdobi hełm z pióropuszem. W lewej dłoni trzyma tarczę. Cały ciężar ciała opiera na prawej nodze; lewa zaś, od stopy do kolana, przylega do podpórki w postaci niskiego pnia drzewa. Posąg ma utrącony nos i palce prawej dłoni.

bóg wojny, syn Zeusa i Hery. Był bogiem wojny, ale w odróżnieniu od Ateny nie patronował rzemiosłu wojennemu i sprawiedliwej walce, ale nikczemnościom związanym z wojną. Przedstawiany był w zbroi, z  mieczem, tarczą. Jego rzymskim odpowiednikiem był Mars.  

R18BTHQJ1654G

Na fotografii zaprezentowana została rzeźba w  jasnym kolorze. Przedstawia ona kobietę o kręconych, upiętych włosach. Na plecy ma zarzucony kołczan, z którego wyciąga strzałę. Ubrana jest w krótkie luźne szaty. U jej lewego boku znajduje się łania. Bogini trzyma ją za rogi.

bogini grecka, córka Zeusa i Latony, siostra Apollina, opiekunka łowów, zwierząt, lasów i gór. W sztuce przedstawiana z łukiem i strzałami. W Rzymie utożsamiana z Dianą.

RM8JR96NF2CV6

Na fotografii zaprezentowany został fragment rzeźby. Jest to popiersie kobiety w hełmie. Ma długie włosy, które wystają spod hełmu. Jej ramiona i klatkę piersiową przykrywa zbroja. Kobieta ma dość długi nos, wyraźnie zarysowane oczy i drobne usta. Posąg znajduje się w pomieszczeniu o żółtych ścianach.

grecka bogini mądrości i sprawiedliwej wojny; córka Zeusa, według mitu narodziła się z jego głowy. Opiekunka Aten; otaczana szczególną czcią w tym mieście. Jej atrybutami były włócznia, tarcza i łuk. Często przedstawiano ją też z poświęconym jej ptakiem, czyli sową oraz z gałązką oliwną. Utożsamiana z rzymską Minerwą.

według mitologii greckiej stan pierwotny, istniejący przed uporządkowaniem elementów wszechświata. Składał się z połączenia pierwiastków uważanych za podstawę świata: ziemi, wody, ognia i powietrza.

jednoocy olbrzymi, synowie Uranosa i Gai. Słynęli z wielkiej siły.W „Odysei” Homera przedstawieni jako dziki lud pasterski.

RNO6NXQOFS17U

Fotografia przedstawia wyrzeźbione popiersie młodej kobiety. Ma upięte kręcone włosy, kształtną drobną twarz o wąskich ustach i wydatnym nosie. Przez głowę ma przerzuconą chustę, która spada luźno na ramiona przykryte suto drapowaną suknią.

córka Kronosa i Rei, bogini pól, urodzaju i rolnictwa. Jej atrybuty to kłosy pszenicy, złoty sierp, owoce, jagnię  oraz pochodnia. W mitologii rzymskiej utożsamiana z Cererą (Ceres).

grecki bóg płodności, dzikiej natury, winnej latorośli, również teatru i wina, reprezentujący jego upajający i dobroczynny wpływ. Przedstawiany był w powozie zaprzężonym w lwy, w ręce dzierżył gałąź oplecioną bluszczem, zwaną tyrsem. Ponadto jego atrybutem był również mirt oraz kozioł. W mitologii rzymskiej utożsamiany z  Bachusem.

starożytny lud zamieszkujący północną Italię od ok. VII w. p.n.e. Etruskowie stworzyli własną cywilizację, która dominowała w Italii aż do IV w. p.n.e., kiedy to uległa rozrastającemu się Rzymowi. W I w. p.n.e. cała Etruria została włączona do nowo powstałego Cesarstwa Rzymskiego, a Etruskowie otrzymali obywatelstwo rzymskie.

rzeźbiarz grecki, uważany za najwybitniejszego przedstawiciela greckiej rzeźby starożytnej V w. p.n.e. Kierował pracami rzeźbiarskimi w Atenach i Olimpii.

pierwsza bogini, która wyłoniła się z Chaosu wraz z Uranosem, Matka‑Ziemia.

i w mitologii rzymskiej półboska, śmiertelna istota, która obdarza mężczyznę płodnością, kieruje jego losem, przynosi mu szczęście.

RAH6NGK37MVJB

Zdjęcie przedstawia górną część marmurowej rzeźby mężczyzny. Ma on bujne kręcony włosy i brodę. Na głowie ma wysoką prostą koronę. W lewej ręce, wyciągniętej do góry, trzyma laskę, którą opiera się o podłoże. Z prawej ręki pozostało tylko ramię. Mężczyzna ubrany jest w luźną szatę. Rzeźba przedstawiona jest na tle żółtej ściany.

bóg‑władca świata zmarłych, syn Kronosa i Rei. Jego atrybutami były berło i klucze, które symbolizowały jego władzę nad światem umarłych, ale jest też pokazywany z rogiem obfitości (który symbolizował władzę nad surowcami) i psią czapką. Przy boku zawsze miał Cerbera – trójgłowego psa. W mitologii rzymskiej utożsamiany z Plutonem.

inna nazwa starożytnych Greków. Teren, który zamieszkiwali nazywali Helladą.

bóg ognia, patron kowali i złotników, syn Zeusa i Hery. Jego dziełem miała być egida, czyli tarcza Zeusa. Szczególną czcią cieszył się w miejscach położonych w pobliżu wulkanów (np. na Sycylii). Przedstawiany często z młotem i kowadłem. Utożsamiany z rzymskim bogiem Wulkanem.

córka Kronosa i Rei, żona i siostra Zeusa. Bogini małżeństwa, rodziny, kobiet i płodności. Często przedstawia się Herę na rydwanie zaprzężonym w pawie (z kukułką na ramieniu). Utożsamiana z rzymską Junoną.

syn Zeusa i nimfy Mai, bóg dróg, podróżnych, kupców, pasterzy, złodziei, posłaniec bogów. Atrybutami Hermesa były: kaduceusz, podróżny kapelusz ze skrzydłami – petasos oraz sandały ze skrzydłami. W mitologii rzymskiej utożsamiany z bogiem Merkurym.

patronka ogniska domowego, córka Kronosa i Rei, siostra Zeusa. Jej atrybutami były: pochodnia, ognisko, płomień. Hestia nie potrzebowała świątyń, jej świątynią był każdy dom, a ołtarzem ognisko domowe. Utożsamiana z rzymską boginią Westą.

RB3MSC6SOXJBT

Na fotografii przedstawiona została rzeźba z jasnego kamienia. Jest to popiersie mężczyzny z dwoma głowami złączonymi tyłem. Obie twarze są identyczne: mają krótkie ufryzowane włosy, proste nosy oraz niedługie brody. Tło stanowi wzorzysta ściana.

bóstwo staroitalskich czczone w starożytnym Rzymie. Był bogiem wszelkich początków, a także opiekunem drzwi, bram, przejść i mostów. Przedstawiany jako mężczyzna o dwu brodatych obliczach.

z gr. katharsis – oczyszczenie. Jedna z podstawowych cech sztuki starożytnej (tragedii). Pojęcie utworzył i zdefiniował Arystoteles. Uznał on, że celem sztuki jest wzbudzenie u widza uczuć litości i trwogi, aby przez to następnie oczyścić jego umysł z tych doznań.

tytan, syn Uranosa i Gai. Obalił rządy ojca i zapanował nad światem wraz z małżonką Reą; utożsamiany z rzymskim Saturnem.

kapłan Apollina w Troi. Historię śmierci Laokoona i jego synów przedstawia słynna rzeźba pochodząca najprawdopodobniej  z IV w. p.n.e., znana pod nazwą „Grupa Laokoona”.

w mitologii rzymskiej  bóstwa opiekuńcze pochodzenia etruskiego, strzegące ogniska domowego i spiżarni. Przedstawiano je w postaci małych figurek z drewna, gliny, wosku, srebra lub kości słoniowej.

najwyższy w Grecji masyw górski, położony między północną a środkową częścią kraju. Najwyższy szczyt Olimpu to Mitikas, wys. ok. 2917 m n.p.m.

R1XBD8X5T27GH

Fotografia przedstawia ruiny starożytnej greckiej budowli. Prowadzą do niej wysokie, kamienne schody. Fronton i boki budowli wsparte są na licznych kolumnach z prostą, górną częścią, bez dekoracji. Znajdujący się za kolumnami przedsionek jest zrujnowany. Budowla pozbawiona jest dachu. Wokół niej znajdują się skalne bloki.

pochodząca z V w. p.n.e. świątynia wybudowana w Atenach, poświęcona bogini Atenie o przydomku Partenos (dziewica).

znana też jako Kora; w mitologii greckiej żona Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych.  Atrybutami bogini był mak i owoc granatu. Jej rzymskim odpowiednikiem była Prozerpina.

REGU4CEXCS44B

Fotografia przedstawia fontannę Neptuna. Figura boga wykonana jest z brązu, zaś czasza fontanny z czarnego marmuru. Bóg ukazany jest nago, w pozycji stojącej. W prawej ręce trzyma trójząb, w lewej muszlę. U jego stóp znajdują się dwa hipokampy. Jeden z nich owija ogon wokół uniesionej nogi boga. Do czaszy fontanny przymocowane są marmurowe lwie głowy, z których wypływa woda.

syn Kronosa i Rei, bóg mórz, jezior i rzek, patron żeglarzy i rybaków. Atrybuty Posejdona to trójząb, rydwan ciągnięty przez hippokampy, delfiny, konie i byki. Utożsamiany był z rzymskim Neptunem.

córka Uranosa i Gai, bogini płodności, siostra i żona Kronosa.

królewna tebańska. Była kochanką Zeusa; miała z nim syna Dionizosa.

inaczej hekatonchejrowie; dzieci Uranosa i Gai. Byli to trzej olbrzymi o stu rękach i pięćdziesięciu głowach.

bóg mądrości w mitologii rzymskiej i etruskiej. Przedstawiany był jako dziecko z twarzą starca, siwymi włosami i brodą.

najniższa i najmroczniejsza część świata zmarłych. Przebywały tam dusze skazane na wieczne męki.

w mitologii rzymskiej bóg granic państwowych oraz granic między prywatnymi posiadłościami. Był także bóstwem opiekuńczym znaków granicznych.

dzieci Uranosa i Gai, które stanęły do walki przeciw ojcu. Następnie tytani walczyli po obu stronach sporu Zeusa z Kronosem (tzw. tytanomachia). Popierający Kronosa tytani po przegranej walce zostali strąceni do Tartaru.

pierwsze bóstwo, które wraz z żoną Gają wyłoniło się z Chaosu. Ojciec tytanów, cyklopów i sturękich. Obalony następnie przez syna, tytana Kronosa.

RHOC3C18UP4D6

Fotografia przedstawia fragment kamiennej rzeźby. Postać ukazana jest od pasa w górę. Jest to młody umięśniony mężczyzna. Ma długie kręcone włosy i gęstą brodę, drobne usta i kształtny nos. Wyciąga do góry prawą rękę, w której trzyma pochodnię. Przez lewe ramię ma przerzucony płaszcz. Część torsu jest odsłonięta.

najważniejszy bóg greckiego panteonu,  syn Kronosa i Rei. Był władcą nieba i ziemi, nazywany „ojcem bogów i ludzi”.  Atrybuty Zeusa to piorun, orzeł, dąb, tarcza zwana egidą. Jego żoną była Hera. Zeus utożsamiany był z rzymskim Jowiszem.