R1E545NXNZ7JR
Kolorowe lampiony wiszące pod wysokim, białym sklepieniem wnętrza, tworzące dekoracyjną kompozycję światła i barw.

Barwa - alchemia koloru

Z cyklu: fotografia miejsc. Warszawa, 2025; fot. krata
Źródło: Zespół ORE, licencja: CC BY 3.0.

Tutaj znajdziesz informacje dotyczące barw, takie jak:
gama barwna, dźwięczność barw, dominanta kolorystyczna, kontrast barwny, akcent kolorystyczny, plama barwna.

bg‑green

Gama barwna w dziele malarskim

bg‑gray2

Co to jest gama barwnagama barwnagama barwna i jakie gamy ma barwa?

Gama barwna, zwana także kolorytem, to grupa barw występujących w obrazie, decydująca o jego kolorystyce:

  • o szerokiej gamie barw mówimy wtedy, gdy w dziele są zastosowane barwy ciepłe i zimne;

  • wąska gama barwna występuje wtedy, gdy w obrazie są zastosowane barwy zimne lub ciepłe;

  • gdy w obrazie zachowana jest równowaga kolorów ciepłych, zimnych i neutralnych, mówimy o zharmonizowanej gamie barwnej.

Pracom namalowanym wąską gamą barw często towarzyszy monochromatyzmMonochromatyzmmonochromatyzm. 
Barwy czyste (podstawowe i pochodne) często bywają złamane barwami dopełniającymi.
Podczas analizy kolorystyki warto zwrócić uwagę, gdy np.: gama barwnagama barwnagama barwna jest szeroka, ale występuje zdecydowana przewaga barw chłodnych lub ciepłych.

Przykład 1

Abstrakcyjny ekspresjonista Robert Goodnough stworzył obraz oparty na geometrycznych kształtach i odważnej, pełnej kontrastów kolorystyce, szerokiej gamie barw. Artysta wykorzystał kolory podstawowe oraz pochodne, połączył barwy czyste i złamane.

RJZ4JV942F44J
Robert Goodnough, „Walka”, 1967 r., Muzeum Sztuki Nowoczesnej MoMA, Nowy Jork, Stany Zjednoczone
Źródło: Muzeum Sztuki Nowoczesnej MoMA, Nowy Jork, dostępny w internecie: https://www.moma.org/artists/2242 [dostęp 8.08.2022], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).

Ilustracja interaktywna przedstawia dzieło Roberta Goodnougha pod tytułem „Walka”. Na obrazie znajdują się różnokolorowe plamy barwne, geometryczne, z ostrymi kątami. Obraz opiera się na kontrastujących ze sobą barwach - żywych odcieniach czerwonego, niebieskiego, białego i czarnego. Widoczny jest także kolor żółty i pomarańczowy. Kształty przypominają geometryczne figury. Po kliknięciu na ilustrację po prawej stronie pojawia się siedem punktów, po kliknięciu których podświetlają się określone części obrazu: 1. Barwy ciepłe - Podświetlają się ciepłe barwy, czerwone, brązowe, żółte i pomarańczowe. 2. Barwy zimne - Podświetlają się zimne barwy, niebieskie i zielone . 3. Barwy neutralne - Podświetlają się neutralne barwy, czyli biała i czarna. 4. Barwy podstawowe - Podświetlają się barwy podstawowe, czyli żółte, czerwone oraz niebieskie. 5. Barwy pochodne - Podświetlają się barwy pochodne, zielone i pomarańczowe. 6. Barwy czyste - Podświetlają się barwy czyste, czyli czerwony, żółty, niebieski oraz zielony. 7. Barwy złamane – Podświetlają się barwy złamane, czyli na przykład niebieski oraz czerwony z domieszką bieli, szarości lub czerni.

Przykład 2
6,6

Wąską gamę barw stosował w swoich dziełach przedstawiciel kierunku zwanego color field painting, Mark Rothko.

Na ilustracji znajduje się obraz artysty, w którym zastosował wąską gamę barw ciepłych. Plamy barwne: żółta zajmująca większą część płaszczyzny obrazu i mniejsza,  ciemnopomarańczowa, mają nieregularne krawędzie.

R1ECXDQ6BCGSO
Mark Rothko, „Bez tytułu”, 1968, Muzeum Sztuki Nowoczesnej MoMA, Nowy Jork, Stany Zjednoczone
Źródło: dostępny w internecie: moma.org [dostęp 4.03.2021], domena publiczna.
Przykład 3
6,6
R1T4F1OQNS7O6
Wilhelm Sasnal, „Mościce”, 2005 r., Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa
Źródło: dostępny w internecie: https://pl.pinterest.com/pin/240520436327479901/ [dostęp 4.03.2021], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).

Za pomocą achromatycznych barwbarwy achromatyczneachromatycznych barw współczesny polski artysta, Wilhelm Sasnal, nawiązał do osobistych wydarzeń z rodzinnego Tarnowa. Artysta wspomina:

Marcin Pałach, Tarnowskie Centrum Informacji
Marcin Pałach, Tarnowskie Centrum Informacji

Przez większą część życia mieszkałem w Mościcach, ale ich wyjątkowość uświadomiłem sobie dopiero wtedy, kiedy zacząłem wyjeżdżać.

CART1 Źródło: dostępny w internecie: https://www.it.tarnow.pl/atrakcje/tarnow/zabytki-i-atrakcje/moscice-dzielnica-ogrod/wilhelm-sasnal-o-tarnowie-moscicach/ [dostęp 4.03.2021], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).
Dla zainteresowanych

Kliknij na pogrubiony tekst, aby zapoznać się z pozostałą częścią cytatu:

R1VZLRFSUKAHZ
Pozostała część cytatu... Podczas studiów w Krakowie przekonałem się, że jest to unikalna, inna od pozostałych część Polski. W trakcie podróży zagranicznych dotarło do mnie, że jest to niezwykłe miejsce również w skali międzynarodowej. Mościce to dzielnica Tarnowa. W latach 20. ubiegłego wieku z inicjatywy prezydenta Ignacego Mościckiego, od którego dzielnica wzięła nazwę, powstały tu nowoczesne zakłady azotowe będące częścią niezwykłego założenia urbanistycznego. W obrębie ok. 10 kilometrów kwadratowych mieszkańcy mieli wszystko, co było potrzebne do życia. To był samowystarczalny organizm, który w sporej części przetrwał do dziś. Fabryka była miejscem pracy i żywicielem całej dzielnicy (w latach 70. żywiła cały Tarnów, bo zatrudniała aż 14 tysięcy osób). W sąsiedztwie ogromnych zakładów zbudowano przedzielone pasami zieleni kamienice i wille dla pracowników. Był też dom kultury, Dom Chemika – hotel, w którym gościli prezydent Mościcki oraz Eugeniusz Kwiatkowski, późniejszy dyrektor mościckich Azotów, park publiczny, kościół, cmentarz, infrastruktura handlowa i usługowa. Przedwojenna zabudowa Mościce do dziś są enklawą harmonijnej architektury o ludzkiej skali, przykładem humanistycznego czy też humanitarnego budownictwa i aranżacji przestrzeni.

Powojenne przemiany i inwestycje zatarły oryginalne założenia urbanistyczne, ale ich nie zniszczyły, a w niektórych przypadkach – nawet wzmocniły. To dlatego, że zbudowano w Mościcach nie tylko bloki mieszkalne, ale także centrum kultury, które wygląda jak nieco bardziej kanciasta wersja opery w Sydney [czytaj: sidnej]. Wybudowano też muszlę koncertową w parku i kompleks sportowy ze stadionem, halą i basenami. Dziedzictwo międzywojnia miesza się z socrealizmem i socmodernizmem. Szczególnie zaskakują ciekawe detale, których nie widać na pierwszy rzut oka. Na przykład w parku miejskim przechodnie mogą wypoczywać na oryginalnych ławkach z 1929 roku. Warto też zwrócić uwagę na niezwykłą konstrukcję hali sportowej. Mościce to także fenomen socjologiczny. Wytworzyła się tu mikrospołeczność, pewnego rodzaju wspólnota mieszkańców, która sprawia, że nikt nie jest anonimowy. Być może dlatego nie było widać tam ubóstwa i biedy, które w czasie przemian ustrojowych i gospodarczych lat 90. dotknęły Tarnów. W Mościcach tkwią moje korzenie – tu urodziliśmy się moja mama, ja i mój syn.

Unikalny charakter i swoistą egzotykę tego miejsca w pełni doceniłem jednak dopiero wtedy, kiedy stamtąd wyjechałem.
Marcin Pałach, Tarnowskie Centrum Informacji, „Wilhelm Sasnal o Tarnowie – Mościcach”
Źródło: dostępny w internecie: https://www.it.tarnow.pl/atrakcje/tarnow/zabytki-i-atrakcje/moscice-dzielnica-ogrod/wilhelm-sasnal-o-tarnowie-moscicach/ [dostęp 4.03.2021], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).
Polecenie 1
R19FP89B7778L
Jaki dostrzegasz związek pomiędzy wizerunkiem Mościc, o których wspomina Sasnal z kolorystyką obrazu?
Źródło: online-skills, licencja: CC BY 3.0.
R174ODJZ4NKAV
Ćwiczenie 1
Z pośród wymienionych, wskaż zdania fałszywe. Możliwe odpowiedzi: 1. Pracom namalowanym szeroką gamą barwną często towarzyszy monochromatyzm, 2. Zharmonizowana gama barwna występuje gdy praca zostaje namalowana kolorami leżącymi blisko siebie, np. kolorami zimnymi, 3. Gama barwna, to inaczej koloryt, 4. Gama barwna tworzy ton kompozycji obrazu
Źródło: online-skills, licencja: CC BY 3.0.

Więcej na temat gamy barwnejgama barwnagamy barwnej znajdziesz m.in.:

P392Any0E
P14FBx8M9
P1BeZxxcP
PYFJhiUAc
bg‑green

Dźwięczność barw

bg‑gray2

Co to znaczy, że barwa jest dźwięczna?

Dźwięczność barwy jest związana z jej nasyceniem: im bardziej kolor będzie nasycony, intensywny, tym większa jego dźwięczność. 

Polecenie 2
R1A1XBU1AMMN7
Stwórz zbiór słów, które są wspólne dla określenia koloru i mają związek z terminologią muzyczną.
Źródło: online-skills, licencja: CC BY 3.0.

Barwa szczególną rolę pełni m.in.: w twórczości Leona Tarasewicza.
O roli koloru artysta mówił: 
Kolor to mój chleb codzienny, cały czas z nim obcuję.

Przykład 4

W obrazie z 2020 roku malarz zastosował szeroką gamę dźwięcznych barw. Zestawił na jednym płótnie wyraziste, nasycone zielenie, czerwienie, żółcienie, a w kilku miejscach dodał mocne plamki niebieskiego. Obraz mieni się wielością różnych barw.

RONKAXCCGSFZS
Leon Tarasewicz, Bez tytułu, 2020 r., kolekcja prywatna
Źródło: dostępny w internecie: https://artinfo.pl/dzielo/bez-tytulu-2020-r-38214792-9bf6-41d3-9dc2-f348a2504130 [dostęp 18.05.2022], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).
Ciekawostka

O „muzyczności” koloru szeroko wypowiedziała się Maria Rzepińska w książce „Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego”:

Maria Rzepińska
Maria Rzepińska Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego

W języku krytycznym, podobnie jak w mowie potocznej, posługujemy się określeniami: „dźwięczność koloru”, „niskie i wysokie rejestry barw”, „symfonia kolorów”. Niektórzy krytycy używają nawet pojęcia „kontrapunktu” przy omawianiu dzieł malarstwa zbudowanego na zasadzie opozycji barwnych.

Mówi się też o tonacji „minorowej” i „majorowej”. W języku muzycznym zresztą obserwujemy proces odwrotny — zapożyczeń z malarstwa. Mówimy więc: „barwa głosu”, „głos jasny”, „koloratura”.

CART2 Źródło: Maria Rzepińska, Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego, Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).

Kliknij na pogrubiony tekst, aby zapoznać się z pozostałą częścią cytatu:

R1FhBxTGeOUoX
Pozostała część cytatu... Wydaje się zatem, że niektóre przynajmniej metafory z dziedziny muzyki można w języku opisowym stosować bez szkody dla „naukowości” tego opisu. (…) Istnieją też pewne terminy i podziały metodyczne stworzone przez historyków sztuki jako przydatne w języku opisowym. Do takich należy proponowany przez Jantzena podział na „wartości własne” koloru oraz „wartości przedstawieniowe” (…). W pierwszym przypadku kolor występuje w swej wartości autonomicznej, wyraża jedynie jakość własną, specyficzną, jakość czerwieni, błękitu, fioletu. W drugim — kolor pojawia się w funkcji przedstawiającej, naśladującej naturę, identyfikującej przedmioty. Kolor służy ukazaniu światła i cienia, stosunków przestrzennych, materii rzeczy. Jantzen zauważa, że te dwie funkcje koloru: wyrażanie „samego siebie” i przedstawianie natury, pozostają wobec siebie w pewnej sprzeczności. Zachodzi bowiem takie zjawisko, że im pełniej dochodzi do głosu wartość własna (Eigenwert) [czytaj: ajgenwert] danej barwy, tym mniejsza jest jej wartość przedstawieniowa (Darstellungswert) [czytaj: darsztelungswert]. W malarstwie, które stara się oddać warunki oświetlenia, atmosfery, materię i konsystencję przedmiotów, kolor jako Eigenwert [czytaj: ajgenwert] nie może działać samodzielnie, gdyż nie może występować jako jednolita płaszczyzna. Elementarna siła i czystość koloru musi najczęściej zostać przytłumiona, rozdrobniona, zmodyfikowana, aby zadośćuczynić powyższym wymaganiom.
Źródło: Maria Rzepińska, Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego, 1983, s. 63–64, Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).
RU3xjRxpyycwt
Ćwiczenie 2
Zaznacz cechy, które związane są z dziełem.
Źródło: online-skills, licencja: CC BY 3.0.
RZfbZF09Z2nYV
Ćwiczenie 2
Do którego pojęcia odnosi się opis? Wysoki, zwężający się ku górze monolityczny słup kamienny w formie ostrosłupa o kwadratowej lub prostokątnej podstawie. Odpowiedź: Tu uzupełnij. W prawym dolnym rogu ćwiczenia umieszczony jest przycisk „Sprawdź”, służący sprawdzeniu poprawności jego wykonania.
Źródło: online-skills, licencja: CC BY 3.0.

Więcej na temat dźwięczności barw znajdziesz m.in.:

P392Any0E
bg‑green

Dominanta kolorystyczna

bg‑gray2

Kiedy powstaje dominanta kolorystycznadominanta kolorystycznadominanta kolorystyczna?

Dominanta kolorystyczna to przewaga jednego koloru nad pozostałymi barwami w danej kompozycji.

Przykład 5
6,6
R1XOEZ6S5G2E1
Andrzej Wróblewski, „Syn i zabita matka”, 1949 r., Muzeum Narodowe, Kraków
Źródło: dostępny w internecie: http://muzea.malopolska.pl/obiekty/-/a/26885/1118401 [dostęp 4.03.2021], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).

W obrazie Andrzeja Wróblewskiego „Syn i zabita matka” dominantę kolorystycznądominanta kolorystycznadominantę kolorystyczną stanowią błękity, wypełniające większą część płótna.

Malarz użył różnego nasycenia tej barwy – tło jest bardzo rozjaśnione, suknia kobiety intensywna. Błękitny odcień ma także ciało postaci.

Przykład 6
6,6
R25V88SJOVXPV
Salvador Dali, „Słonie”, 1948 r., kolekcja prywatna
Źródło: dostępny w internecie: https://pl.pinterest.com/pin/358176976609996011/ [dostęp 4.03.2021], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).

Surrealista, Salvador Dali potęguje siłę wyrazu swego dzieła i podkreśla symbolikę słoni niosących masywne obeliskiObeliskobeliski na grzbietach (słonie są symbolem polityki, ale przedstawione na delikatnych nogach odczytać można jako niestabilność polityczną), stosując ciepłą gamę barw intensywnych czerwieni, wypełniających prawie całą powierzchnię obrazu.
Tło dodatkowo wzmocnione jest ciepłym pasem żółtego koloru w dolnej części dzieła. Słonie zatapiają się w ognistej czerwieni, której blask pochłania ciała zwierząt.

Więcej na temat dominanty kolorystycznejdominanta kolorystycznadominanty kolorystycznej znajdziesz m.in.:

PYFJhiUAc
bg‑green

Kontrast barwny

bg‑gray2

Jakie mogą być kontrasty barwnekontrast barwnykontrasty barwne?

Kontrast to przeciwieństwo. Może dotyczyć również barw.

W obrazach malarze stosują często kontrasty barwnekontrast barwnykontrasty barwne. Nie muszą one jednak oznaczać całkowitej dysharmonii, przeciwieństwa barw mogą być zarówno wyraziste, jak i delikatne.

Decyduje o nich wielkość kontrastujących ze sobą plam, a także sposób wykorzystania przez artystę właściwości koloru.

Przykład 7
6,6
R1DAFZU2QV51D
Luisito Magno, „Król i królowa”, 2012 r., kolekcja prywatna
Źródło: dostępny w internecie: https://www.saatchiart.com/print/Painting-KING-AND-QUEEN/797781/2565231/view [dostęp 18.05.2022], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).

W dziele malarskim znajdującym się na ilustracji artysta zestawił obok siebie barwy kontrastowe: czerwień z zielenią, pomarańcz z błękitem. Granicząc z sobą, plamy kolorów dopełniają się.

Kontrasty barwnekontrast barwnyKontrasty barwne można podzielić na trzy rodzaje:

  • temperaturowy (zestawienia barw ciepłych i zimnych);

  • walorowy (przejścia od ciemnego do bardzo jasnego odcienia w zakresie tego samego koloru);

  • dopełnieniowy (zestawienie barw dopełniających, na przykład żółty‑fioletowy, zielony‑czerwony).

Przykład 8

Szczególny nacisk artysta położył na zmieniające się kolory i kontrasty.
Połączył barwy podstawowe i pochodne, a także różne odcienie tego samego koloru. Uzyskał w ten sposób silne temperaturowe kontrasty barwtemperaturowy kontrast barwtemperaturowe kontrasty barw.

R197L8JCVED1A
Andy Warhol, „Autoportret”, 1966 r., Muzeum Sztuki Nowoczesnej MoMA, Nowy Jork, Stany Zjednoczone
Źródło: dostępny w internecie: https://www.moma.org/collection/works/79889 [dostęp 4.03.2021], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).
Przykład 9

W obrazie artysta użył czystego błękitu, rozbielonych jego odcieni oraz czystej bieli. Ograniczona paleta barw doskonale oddaje walorowe kontrastywalorowy kontrast barwwalorowe kontrasty.walorowy kontrast barw.

RVTS793JX7FHN
Obraz przedstawia port przy brzegu rzeki, do którego zacumowano łódź ze zwiniętymi żaglami. Przy porcie przechadzają się ludzie, a dalej stoi ciąg kamienic o podobnej wysokości, ustawione jedna przy drugiej. Kamienice mają spiczaste dachy oraz wiele małych okien. Za kamienicami znajdują się także inne, wyższe budynki, namalowane ciemniejszym kolorem. Cały obraz utrzymano w niebiesko‑białej kolorystyce. Dodatkowo na ilustracji został umieszczony interaktywny punkt. 1. Kontrast walorowy.
Edward Dwurnik, „Wolne Miasto Gdańsk”, 2018 r., kolekcja prywatna
Źródło: Olej, akryl na płótnie, Kolekcja prywatna, dostępny w internecie: https://szokart.com/produkt/mal423-gdansk/ [dostęp 4.03.2021], licencja: CC BY 3.0.
R1TOKB617MLMX
Ćwiczenie 3
Określ, co łączy poniższe dzieła. Wybierz właściwą odpowiedź.
Źródło: online-skills, licencja: CC BY 3.0.
RGESD5OECXX7P
Ćwiczenie 3
Uzupełnij zdanie. Kontrasty w barwie można podzielić na trzy rodzaje: Tu uzupełnij (zestawienia barw ciepłych i zimnych), Tu uzupełnij (przejścia od ciemnego do bardzo jasnego odcienia w zakresie tego samego koloru) oraz Tu uzupełnij (zestawienie barw dopełniających).
Źródło: online-skills, licencja: CC BY 3.0.

Więcej na temat kontrastu barwnegokontrast barwnykontrastu barwnego znajdziesz m.in.:

P392Any0E
P17CbZahP
bg‑green

Akcent kolorystyczny

bg‑gray2

Co decyduje o tym, że powstaje akcent kolorystycznyakcent kolorystycznyakcent kolorystyczny?

W kompozycji barwnej istotną rolę odgrywa akcent kolorystycznyakcent kolorystycznyakcent kolorystyczny.
Zwraca uwagę, przyciąga wzrok, takie jest jego zadanie.
Akcent barwnyakcent kolorystycznyAkcent barwny wyróżnia się intensywnością, może stanowić kontrast do gamy barwnej w danym dziele i wyróżniać się temperaturą koloru.

Przykład 10
R197G5HEQXPUQ
Walter Grab, „Niebezpieczna gra”, 1962 r., kolekcja prywatna
Źródło: dostępny w internecie: https://jareckiworld.tumblr.com/post/661792530384486400/walter-grab-1927-1989-gef%C3%A4hrliches-spiel [dostęp 18.05.2022], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).

W obrazie Waltera Graba „Niebezpieczna gra” rolę akcentu barwnegoakcent kolorystycznyakcentu barwnego pełni czerwona kula.

Więcej na temat akcentu kolorystycznegoakcent kolorystycznyakcentu kolorystycznego znajdziesz m.in.:

PuJd6IVDI
bg‑green

Plama barwna

bg‑gray2

Czy barwa ma plamy?

R1EJ2BXO35SXQ
Martwa natura, olej na płótnie, zbiory prywatne
Źródło: Zespół ORE krata, domena publiczna.

Jeśli chcemy nałożyć farbę na dowolne podłoże - powstanie plama barwnaplama barwnaplama barwna.
Plama barwnaplama barwnaPlama barwna może być różnego kształtu, intensywności i koloru.

Plamy barwneplama barwnaPlamy barwne można uzyskać poprzez nałożenie farby pędzlem, szpachlą, odciskanie farby za pomocą stempla, tkaniny, rozpryskiwanie sprayem, a także rozlewanie i in.

Rodzaje plam barwnychplama barwnaplam barwnych zależą od wykorzystanych materiałów i narzędzi plastycznych, a także sposobu ich zastosowania przez artystę.

Więcej na temat plamy barwneplama barwnaplamy barwnej znajdziesz m.in.:

PRqYZPfT4
bg‑green

Barwa

bg‑gray2

Aplikacja

Aplikacja „Barwy” umożliwia zapoznanie się z pojęciem barwy poprzez krótkie animacje. Udostępnia również kilka narzędzi umożliwiających mieszanie barw. W aplikacji znajduje się także analiza trzech dzieł oraz spis wybranych zawodów, w których szczególnie ważna jest znajomość barw oraz ich odcieni.

1
R1QS2C813AOKB
Aplikacja „Barwa” jest programem komputerowym pozwalającym na tworzenie nowych barw poprzez mieszanie różnych kolorów. Aplikacja zawiera animację przedstawiającą „krok po kroku” zjawiska dotyczące barwy jako środka artystycznego wyrazu oraz interaktywne ilustracje dzieł najwybitniejszych artystów. W programie umieszczona jest baza zawodów związanych z wiedzą i umiejętnościami na temat barw.
Aplikacja online „Barwa"
Źródło: online-skills, Aplikacja online „Barwa”, licencja: CC BY 3.0.

Poniżej przedstawiono alternatywę aplikacji.

R1eoRacMyqtDK
Materiał filmowy do lekcji zatytułowany: „Barwy”.
RjVImTlkMeQ4c
Ilustracja interaktywna przedstawia dzieło Roberta Goodnougha pod tytułem „Walka”. Na obrazie znajdują się różnokolorowe plamy barwne, geometryczne, z ostrymi kątami. Obraz opiera się na kontrastujących ze sobą barwach - żywych odcieniach czerwonego, niebieskiego, białego i czarnego. Widoczny jest także kolor żółty i pomarańczowy. Kształty przypominają geometryczne figury. Dodatkowo, na ilustracji znajdują się punkty interaktywne: 1. Technika: syntetyczna farba polimerowa, olej i węgiel na płótnie., 2. Biel, czerń i szarość to barwy neutralne., 3. Barwy podstawowe to żółty, czerwień i błękit., 4. Zieleń to kolor pochodny powstały z połączenia błękitu i żółtego.
Robert Goodnough, „Walka”, 1967 r., Muzeum Sztuki Nowoczesnej MoMA, Nowy Jork, Stany Zjednoczone, moma.org, Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu)
Źródło: Robert Goodnough, Goodnough, „Walka”, ilustracja, Muzeum Sztuki Nowoczesnej MoMA, Nowy Jork, Stany Zjednoczone, dostępny w internecie: https://www.moma.org/artists/2242 [dostęp 17.10.2023], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).
RCYuYwKUQzRk0
Ilustracja interaktywna w kształcie prostokąta, ustawiona pionowo przedstawia obraz, w którym przeważają barwy niebieskie. Dzieło przedstawia wzburzone morze z falami. Poziome linie wykonane w kolorze białym, różnymi odcieniami niebieskiego oraz odrobiną zieleni tworzą całość fal, wprawiając je również w ruch. Dodatkowo, na ilustracji znajdują się punkty: 1. Monochromatyczna gama barw (różne odcienie błękitów- od bardzo rozbielonego po bardzo ciemny - wszystkie zimne)., 2. Na obrazie pojawiają się śladowe pociągnięcia koloru zielonego (barwa zimna).
Edward Dwurnik, „Błękitny”, 1993 r., Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, cdn.desa.pl, Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu)
Źródło: Edward Dwurnik, „Błękitny”, ilustracja, Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, dostępny w internecie: https://cdn.desa.pl/pics/desaobjectpicture/563915/edward-dwurnik_z-cyklu-bekitny_410016_0.jpg.1000x600_q85_crop-scale.jpg [dostęp 17.10.2023], Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).
R1SmDolEGTm2A
Ilustracja interaktywna przedstawia fotografię dzieła z delikatnymi, kolorowymi akcentami, znajdujące się na murze przy chodniku. Fotografia ukazuje szare otoczenie. Wzdłuż chodnika przebiegają schody oddzielone szarym, podniszczonym murem. Widoczny na fotografii jest tylko mur, a schody są schowane. Na murze znajduje się czarno‑biały wizerunek małej dziewczynki o krótkich włosach. Ubrana jest w sukienkę. Dziewczynka przedstawiona jest z lewego profilu. Włosy oraz strój dziecka są rozwiane przez wiatr. Postać wyciąga lewą rękę przed siebie w kierunku odlatującego czerwonego balonika w kształcie serca. Na murze znajduje się również biały napis “THERE IS ALWAYS HOPE”. Dodatkowo, na ilustracji znajdują się punkty: 1. Czerwony balon w kształcie serca namalowany został czerwienią (barwa podstawowa, ciepła) i jest silnym akcentem barwnym w dziele. 2. Banksy wykorzystał wąską gamę barw – namalował mural przy użyciu czerni, szarości i czerwieni. 3. Dziewczynka z muralu Banksy’ego namalowana została za pomocą szablonu w czerni i szarościach (barwy neutralne).
Banksy, „Dziewczynka z balonikiem”, Oryginalny mural na moście Waterloo w South Bank z 2004 r., Londyn, Wielka Brytania, wikimedia.org, CC BY‑SA 2.0
Źródło: Banksy, „Dziewczynka z balonikiem”, ilustracja, Oryginalny mural na moście Waterloo w South Bank, dostępny w internecie: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/0c/Banksy_Girl_and_Heart_Balloon_%282840632113%29.jpg [dostęp 17.10.2023], licencja: CC BY-SA 2.0.
gama barwna
gama barwna

zestawienie grupy barw np.: w obrazie; gama barwna może być wąska lub szeroka.

monochromatyzm
monochromatyzm

(z greckiego: mónos ‘jedyny’, chrṓma ‘kolor’, ‘barwa’) np.: w malarstwie: jedna barwa w różnych odcieniach, w celu uzyskania jednolitego tonu barwnego w całym dziele.

gama barwna
gama barwna

zestawienie grupy barw np.: w obrazie; gama barwna może być wąska lub szeroka.

barwy achromatyczne
barwy achromatyczne

inaczej: barwy neutralne. Barwy nieposiadające dominanty barwnej, czyli: biel, czerń oraz wszystkie stopnie szarości.

gama barwna
gama barwna

zestawienie grupy barw np.: w obrazie; gama barwna może być wąska lub szeroka.

dominanta kolorystyczna
dominanta kolorystyczna

przewaga jednego koloru nad pozostałymi barwami w danej kompozycji.

dominanta kolorystyczna
dominanta kolorystyczna

przewaga jednego koloru nad pozostałymi barwami w danej kompozycji.

obelisk
obelisk

wysoki, zwężający się ku górze monolityczny słup kamienny w formie ostrosłupa o kwadratowej lub prostokątnej podstawie.

dominanta kolorystyczna
dominanta kolorystyczna

przewaga jednego koloru nad pozostałymi barwami w danej kompozycji.

kontrast barwny
kontrast barwny

uwydatniona różnica, przeciwieństwo kolorystyczne. Największe kontrasty występują między tymi barwami, które w kole barw są położone naprzeciw siebie.

kontrast barwny
kontrast barwny

uwydatniona różnica, przeciwieństwo kolorystyczne. Największe kontrasty występują między tymi barwami, które w kole barw są położone naprzeciw siebie.

kontrast barwny
kontrast barwny

uwydatniona różnica, przeciwieństwo kolorystyczne. Największe kontrasty występują między tymi barwami, które w kole barw są położone naprzeciw siebie.

temperaturowy kontrast barw
temperaturowy kontrast barw

 zestawienia barw ciepłych i zimnych.

walorowy kontrast barw
walorowy kontrast barw

przejścia od ciemnego do bardzo jasnego odcienia w zakresie tego samego koloru.

walorowy kontrast barw
walorowy kontrast barw

przejścia od ciemnego do bardzo jasnego odcienia w zakresie tego samego koloru.

kontrast barwny
kontrast barwny

uwydatniona różnica, przeciwieństwo kolorystyczne. Największe kontrasty występują między tymi barwami, które w kole barw są położone naprzeciw siebie.

akcent kolorystyczny
akcent kolorystyczny

plama barwna o zdecydowanie wyróżniającej się barwie (np.: cieplejszej lub zimniejszej) względem pozostałych plam tworzących obraz.

akcent kolorystyczny
akcent kolorystyczny

plama barwna o zdecydowanie wyróżniającej się barwie (np.: cieplejszej lub zimniejszej) względem pozostałych plam tworzących obraz.

akcent kolorystyczny
akcent kolorystyczny

plama barwna o zdecydowanie wyróżniającej się barwie (np.: cieplejszej lub zimniejszej) względem pozostałych plam tworzących obraz.

akcent kolorystyczny
akcent kolorystyczny

plama barwna o zdecydowanie wyróżniającej się barwie (np.: cieplejszej lub zimniejszej) względem pozostałych plam tworzących obraz.

akcent kolorystyczny
akcent kolorystyczny

plama barwna o zdecydowanie wyróżniającej się barwie (np.: cieplejszej lub zimniejszej) względem pozostałych plam tworzących obraz.

plama barwna
plama barwna

powstaje przez nałożenie farby dowolnym narzędziem (np.: pędzlem, szpachlą, odciskanie farby za pomocą stempla, tkaniny, rozpryskiwanie sprayem, a także rozlewanie i in.) na dowolne podłoże. Plama barwna może być różnego kształtu, intensywności i koloru, jej rodzaj zależy od od wykorzystanych materiałów i narzędzi plastycznych, a także od sposobu zastosowania ich przez artystę.

plama barwna
plama barwna

powstaje przez nałożenie farby dowolnym narzędziem (np.: pędzlem, szpachlą, odciskanie farby za pomocą stempla, tkaniny, rozpryskiwanie sprayem, a także rozlewanie i in.) na dowolne podłoże. Plama barwna może być różnego kształtu, intensywności i koloru, jej rodzaj zależy od od wykorzystanych materiałów i narzędzi plastycznych, a także od sposobu zastosowania ich przez artystę.

plama barwna
plama barwna

powstaje przez nałożenie farby dowolnym narzędziem (np.: pędzlem, szpachlą, odciskanie farby za pomocą stempla, tkaniny, rozpryskiwanie sprayem, a także rozlewanie i in.) na dowolne podłoże. Plama barwna może być różnego kształtu, intensywności i koloru, jej rodzaj zależy od od wykorzystanych materiałów i narzędzi plastycznych, a także od sposobu zastosowania ich przez artystę.

plama barwna
plama barwna

powstaje przez nałożenie farby dowolnym narzędziem (np.: pędzlem, szpachlą, odciskanie farby za pomocą stempla, tkaniny, rozpryskiwanie sprayem, a także rozlewanie i in.) na dowolne podłoże. Plama barwna może być różnego kształtu, intensywności i koloru, jej rodzaj zależy od od wykorzystanych materiałów i narzędzi plastycznych, a także od sposobu zastosowania ich przez artystę.

plama barwna
plama barwna

powstaje przez nałożenie farby dowolnym narzędziem (np.: pędzlem, szpachlą, odciskanie farby za pomocą stempla, tkaniny, rozpryskiwanie sprayem, a także rozlewanie i in.) na dowolne podłoże. Plama barwna może być różnego kształtu, intensywności i koloru, jej rodzaj zależy od od wykorzystanych materiałów i narzędzi plastycznych, a także od sposobu zastosowania ich przez artystę.