RrZzDYBp2Tjnq
Na ilustracji wykonana z bardzo drobnych fragmentów mozaika. W centralnym punkcie stoją dwie maski teatralne, oparte są o ścianę. Z lewej strony maska tragiczna, ma rozwarte usta, jakby krzyczała. Ma ciemne długie włosy ozdobione wstążką. Obok maska komiczna – otwór na usta ułożony jak do śmiechu, ale po wyrazie twarzy można przypuszczać, że ma przedstawiać raczej śmiech szyderczy. Ma brodę, a głowa przyozdobiona jest wieńcem laurowym.

Po co ludziom teatr? Historia greckiego teatru i dramatu

Maski teatralne tragedii i komedii
Źródło: Carole Raddato, mozaika, Muzea Watykańskie, licencja: CC BY-SA 2.0.

Kiedy dźwięk, ruch, wypowiadane słowa, strój uczestników i powtarzalność czynności zbliżają codzienne życie do odgrywanej sztuki z podziałem na role? Czy lekcja szkolna jest taką forma teatralizacji? Zachowania w kościele, sądzie, składanie okolicznościowych przysiąg… Czy to już teatr, czy tylko życie do niego upodobnione? A może życie każdego z nas jest teatrem?

Polecenie 1

Aby zrozumieć poruszane w tym materiale zagadnienia, przypomnij sobie sytuacje, zachowania społeczne, obrzędowe i inne, które mają cechy wspólne ze spektaklem teatralnym.

R1VPkxRSPaHTO
Miejsce na notatki
j0000000BKB1v38_0000000E

Geneza teatru (1)

R1HaYa145dMcN
Młody Bachus (Dionizos)
Źródło: Mamjodh, Muzeum Toulouse-Lautreca w Albi, Francja, dostępny w internecie: https://www.flickriver.com/photos/mamjodh/ [dostęp 20.07.2021], licencja: CC BY 2.0.

Zdecydowana większość historyków kultury zgadza się, że dramat i teatr mają swoje korzenie w antycznych obrzędach religijnych. Starożytni Grecy czcili w nich Dionizosa, boga wina i dzikiej natury. Nic dziwnego więc, że początkowo jego święta łączyły się z piciem wina i pełnymi ekstazy tańcami mężczyzn i kobiet.

Od VII w. p.n.e. uroczystości na cześć Dionizosa zaczęły się zmieniać. Składały się m.in. z chóralnych śpiewów wychwalających boga. Chórowi przewodniczył koryfeuszj0000000BKB1v38_000tp001koryfeusz, decydujący o wyborze pieśni zwanych dytyrambami. Taką funkcję prawdopodobnie pełnił Tespis, żyjący w VI w. p.n.e. (nie ma jednak dowodów na jego istnienie). Został on wraz z chórem sprowadzony do Aten przez sprawującego tam władzę tyranaj0000000BKB1v38_000tp002tyrana Pizystrata. Chciał w ten sposób zaskarbić sobie przychylność obywateli miasta‑państwa (później robili tak cesarze rzymscy, dostarczający ludziom chleba i igrzysk).
Czy Tespis był wyjątkowy? Tak, wpadł bowiem na rewolucyjny pomysł. Wydzielił z chóru jedną osobę, która nie tyle inicjowała śpiewy (jak koryfeusz), ile odpowiadała grupie. Tak powstał dialog! Tak powstał aktor! I tak powstał dramat!

Wśród świąt na cześć Dionizosa wyróżniały się tzw. Wielkie i Małe Dionizje. Na podstawie dostępnych źródeł albo własnej intuicji dopasuj w poniższym ćwiczeniu poszczególne określenia do każdego ze świąt.

Ćwiczenie 1
R11IFr1gTqxRu
Zadanie interaktywne polegające na dopasowaniu pojęć do odpowiednich kolumn w tabeli.
Źródło: Contentplus.pl sp. z o.o., licencja: CC BY 3.0.
Ważne!

Nazwy obu gatunków dramatu wskazują na charakter należących do nich dzieł:

tragedia = trágos (kozioł) + ōdḗ (pieśń)

komedia = kṓmos (wesoły orszak) + ōdḗ (pieśń).

Nazwy te prawdopodobnie wskazują np. na to, że:

– chór wykonujący utwory na cześć Dionizosa ubrany był w skóry kozłów, co upodabniało śpiewaków do otoczenia boga wina, czyli do satyrów i sylenów;

– orszak podateńskich wieśniaków, ubranych w stroje zawierające zabawne elementy (np. duże genitalia), śpiewał żartobliwe pieśni i wypowiadał (niekiedy dosadne) dowcipy.

W Atenach obrzędy religijne poświęcone Dionizosowi zamieniły się więc z tańców pełnych erotyzmu w przedstawienia dramatyczne. Konieczne do wystawiania sztuk było specjalne miejsce: teatr. Ten grecki nie miał dachu: aura pozwalała na uroczystości pod gołym niebem – w amfiteatrze.

Początkowo drewniany, a później kamienny teatr składał się z:

  • orchestry (na której występował chór, zazwyczaj kilkudziesięcioosobowy),

  • skene (jej ściana stała się scenerią),

  • proskenionu (podniesienia, na którym pojawiali się aktorzy),

  • episkenionu (budowli ustawionej na proskenionie, wyznaczającej przestrzeń dla aktorów),

  • parodosu (przejścia dla widzów oraz chóru).

Polecenie 2

Puść wodze fantazji i stwórz plan greckiego amfiteatru. Uwzględnij miejsce dla aktorów, chóru i widzów biorących udział w przedstawieniu. Każdy element odpowiednio nazwij. Pomocą w wykonaniu zadania może być tekst umieszczony w Kontekstach. Możesz skorzystać z dostępnego poniżej szkicownika.

R1HnXlQ91kCzB
Polecenie 2

Wyobraź sobie, że zlecono ci projekt makiety antycznego amfiteatru. Opisz, z jakich elementów byłaby zbudowana. Uwzględnij miejsce dla aktorów, chóru i widzów biorących udział w przedstawieniu. Każdy element odpowiednio nazwij. Pomocą w wykonaniu zadania może być tekst umieszczony w sekcji Konteksty.

Rp0UAg81x76NJ
Miejsce na notatki
Polecenie 3

Porównaj swoją konstrukcję z tym, co może zobaczyć turysta odwiedzający teatr w Epidauros. Jeśli chciałbyś zmodyfikować swój rysunek, wróć do ćwiczenia 2. i wprowadź zmiany.

RsUbt3W1sK2ux1
Teatr w Epidauros
Źródło: Hansueli Krapf, licencja: CC BY 3.0.
Polecenie 3

Wyjaśnijj, dlaczego starożytne amfiteatry budowano zazwyczaj u stóp wzniesień. Możesz skorzystać z tekstu Anny Janus‑Sitarz Lekcje teatru. Książka dla nauczyciela i ucznia, dostępnym w sekcji Konteksty.

RqPSMnnyiwM1q
Miejsce na notatki
j0000000BKB1v38_000tp001
j0000000BKB1v38_000tp002
j0000000BKB1v38_00000029
JPOL_E3_E4_Tekstykultury

Geneza teatru (2)

Tragedia wchodziła w skład obrzędów religijnych. Ważne więc było, aby każdy dobrze widział i słyszał. Jak udawało się to osiągnąć w czasach bez telebimów?

Dobremu widokowi służył, oczywiście, amfiteatralny układ siedzeń dla oglądających. W tym celu stosowano również specjalne akcesoria teatralne.

Aby dowiedzieć się więcej o budowie teatru greckiego, przeczytaj też tekst zawarty w sekcji Konteksty.

R12YuRMrPwm6U
Tabela prezentująca elementy garderoby aktora w teatrze antycznym.
Źródło: Contentplus.pl sp. z o.o., licencja: CC BY 3.0.

Dobrą akustykę w amfiteatrze zapewniały:

  • rodzaj tuby wbudowanej w maskę, dzięki której głos był wzmacniany;

  • rezonatory (w postaci miedzianych półkul) pełniące funkcję swoistych głośników. Rozstawiano je w amfiteatrze, aby wzmacniały słowa aktorów i śpiew chóru. Było to konieczne, gdyż np. w najstarszym amfiteatrze zbudowanym z kamienia, czyli w teatrze w Atenach, na widowni mogło zasiadać ponad 17 000 osób! Dziś w Polsce nie istnieje ani jedna sala teatralna, która pomieściłaby tylu widzów, np. największa widownia w Teatrze Wielkim w Warszawie ma ok. 2000 miejsc.

Ćwiczenie 2

Otwórz tekst Króla Edypaj0000000BKB1v38_000tp005Króla Edypa i wyszukaj zamieszczone w nim określenia części kompozycyjnych. Wypisz je.

RG4OsNPun3UxH
Miejsce na notatki
Polecenie 4

Spróbuj dopisać własne propozycje wyjaśnień wypisanych pojęć.

R1J05ZiCgrgNI
Miejsce na notatki
Polecenie 5

Porównaj swoje propozycje z definicjami zawartymi w sekcji Konteksty. Jeśli twoja definicja zawiera błąd, popraw ją.

R1TI9fL8UaXWv
Miejsce na notatki
Ćwiczenie 3

Poniższa fotografia przedstawia ruiny teatru w greckiej miejscowości Egira. Nazwij poszczególne części teatru.

R89YAtk2ZYBwh1
Źródło: Michel-Georges Bernard, licencja: CC BY 3.0.
R1UhvjhKcgRHf
Miejsce na notatki
Ćwiczenie 3

Nazwij poszczególne części greckiego teatru.

R6l4H3fjrq0Jg
Miejsce na notatki
j0000000BKB1v38_000tp005
j0000000BKB1v38_00000037
JPOL_E3_E4_Tekstykultury

Teatr grecki

JPOL_E3_E4_Tekstykultury
RQ4xOCJoxL7nD1
Ilustracja z 5 aktywnymi punktami przedstawia aktorów na scenie greckiego teatru. Po lewej stronie wyłożonego szarą kamienną kostką placu, ustawiono płaski zapalony znicz. Przy nim stoją cztery postacie, jedna klęczy, wszystkie mają uniesione ręce – gestykulują i wskazują na aktorów. Na twarzach mają maski, ubrane są w długie brązowe szaty, na nogach mają sandały. Po kliknięciu na aktywny punkt nr 1, wyświetla się informacja: "Chór – kilkuosobowy chór, którego przewodnikiem był koryfeusz, towarzyszył aktorom. Dramatyczna rola chóru z czasem zmalała". Po prawej stronie sceny znajdują się kolejne cztery osoby ubrane w ten sam sposób, są to także członkowie chóru. W centralnej części ustawiony jest kamienny rzeźbiony blok o wysokości zbliżonej do stolika. Stoi za nim mężczyzna w kolorowej szacie, na twarzy ma maskę komediową, na głowie wieniec laurowy. Po kliknięciu na aktywny punkt nr 2, wyświetla się informacja: "Aktorzy – byli nimi wyłącznie mężczyźni, którzy odgrywali także role kobiece. Twarze ukrywali pod maskami wyrażającymi wesołe lub smutne uczucia. Nosili buty na wysokich koturnach, dzięki czemu stawali się wyżsi i bardziej widoczni". Mężczyzna wskazuje lewą ręką na aktora, który leży na lewym boku, podpierając się lewą ręką, jego maska wyraża cierpienie. Tuż za aktorami palą się dwa znicze. W tle widoczna jest ściana jednopiętrowego budynku. Parter ozdobiony jest ośmioma kolumnami w stylu greckim, pomiędzy nimi namalowane są budynki w otoczeniu zieleni. Na elewacji nad kolumnami znajduje się poziomy rzeźbiony pas oddzielający dwa poziomy. Na ścianie pierwszego piętra znajdują się dwa duże malowidła tematyką nawiązujące do zamieszczonych poniżej. Elewacja z lewej strony jest popękana. Budynek pokryty jest dachówką, jego górna część jest mniejsza niż parter. Po kliknięciu na aktywny punkt nr 3, wyświetla się informacja: "Budynek sceniczny – miejsce, gdzie aktorzy przebierali się i przygotowywali do spektaklu. Na jego fasadzie malowano czasem dekoracje". Z prawej strony dachu zamiast kilku rzędów dachówek podwyższono ścianę, dodano kamienne bloki, do których przymocowano wysięgnik z liną przewleczoną przez 2 bloczki. Na linie zawieszono duży kosz, w którym siedzi mężczyzna w masce i spogląda na dół. Po kliknięciu na aktywny punkt nr 4, wyświetla się informacja: "Deus ex machina – w dramatach zaczęto z czasem wprowadzać postacie bogów, którzy nagle i niespodziewanie interweniowali w bieg wydarzeń, aby rozwiązać zawiłą akcję. Odgrywający ich aktorzy pojawiali się na scenie za pomocą skomplikowanej maszynerii. Stąd pochodzi łacińskie sformułowanie deus ex machina (bóg z maszyny), które oznacza niespodziewane wprowadzenie nowej postaci lub zaistnienie nowych okoliczności".
Źródło: Contentplus.pl sp. z o.o., Sol90, tylko do użytku edukacyjnego na zpe.gov.pl.
JPOL_E3_E4_Tekstykultury

Rozwój dramatu zmierzał do ograniczania roli chóru na rzecz tych części tragedii, w których występują aktorzy. Jednak nie zmieniała się rola złożonego z kilkunastu
lub kilkudziesięciu osób chóru. Był on swoistym narratorem (trzeba pamiętać, że
to określenie odnosi się do epiki, a nie dramatu). Chór zatem komentował to, co się dzieje, dodawał informacje na temat wydarzeń z przeszłości, ewentualnie powiadamiał o przyszłości. W stasimonach jest też wiele zdań o charakterze ogólnych sentencji podających uniwersalne prawdy.

W czasie czytania Króla Edypa szukaj odpowiedzi na pytania 8‑11.

Ćwiczenie 4

Poszukaj tych epejsodionów, w których powinno wystąpić wiele osób na scenie.
Czy w tekście znajdują się sceny zbiorowe? Ile osób występuje równocześnie?

RFu2OPIvivpQh
Miejsce na notatki
Ćwiczenie 5

Jak długo trwa akcja utworu? Uzasadnij odpowiedź właściwymi odwołaniami do tekstu.

RvAypGo6EF2I5
Miejsce na notatki
Ćwiczenie 6

W ilu miejscach rozgrywa się akcja? Uzasadnij odpowiedź, odwołując się do treści utworu.

RXZ7ImKX9JcMG
Miejsce na notatki
Ćwiczenie 7

Ile wątków (czyli ciągów wydarzeń skupionych wokół jednej postaci lub grupy postaci powiązanych ze sobą) przedstawił Sofokles w tragedii? Uzasadnij odpowiedź.

Ry4EmjdIBHJHs
Miejsce na notatki
Ćwiczenie 8
R1LaEVQUMapzW1
Zadanie interaktywne - uzupełnianie luk
Źródło: Contentplus.pl sp. z o.o., licencja: CC BY 3.0.
Oliver Taplin Teatr grecki

Przede wszystkim Ateńczycy zorganizowali nowe wiosenne obchody ku czci Dionizosa, zwane Wielkimi Dionizjami. Święto powstało z połączenia kilku pomniejszych lokalnych uroczystości z okazji winobrania. […]

Pierwotnie procesjom i pochodom ofiarnym Wielkich Dionizji towarzyszyły konkursy ku czci boga, odbywane przed zgromadzoną publicznością. Greckie festiwale składały się z konkursów muzycznych, śpiewaczych i tanecznych, a także z zawodów sportowych (np. igrzyska olimpijskie). Tworząc program nowych Dionizji, Ateńczycy postanowili wprowadzić niepraktykowane dotąd dyscypliny.

Zrazu była to rywalizacja w dwóch dziedzinach: dytyrambie i tragedii. Dziesięć chórów po 50 mężczyzn i dziesięć po 50 chłopców (co dawało łącznie aż tysiąc wykonawców) walczyło ze sobą, przedstawiając dytyramby […] połączone z tańcem […]. O ile dytyramb był dawną formą poetycko‑muzyczną, znacznie starszą niż Dionizje […], o tyle trageoidia (tragedia) wydaje się czysto ateńskim wynalazkiem, ściśle związanym z nowo powstałymi obchodami. W dorocznym konkursie mogło brać udział tylko trzech pisarzy, z których każdy prezentował po trzy tragedie. Niebawem do tej grupy dołączył kończący widowisko dramat satyrowy […].

j0000000BKB1v38_00000_BIB_001 Źródło: Oliver Taplin, Teatr grecki, [w:] Historia teatru, red. John Bertrand Russel Russel, tłum. Hanna Baltyn-Karpińska, Warszawa 2007, s. 14–15.
Polecenie 6

Z zacytowanego fragmentu Historii teatru wynika, że powstanie teatru i dramatu w Atenach miało podłoże nie tylko religijne. Co według ciebie przyczyniło się do stworzenia tej nowej formy działalności artystycznej? Uzasadnij odpowiedź.

RudiVW6kpTDlU
Miejsce na notatki
Ważne!

Dramaty prezentowano podczas agonów, czyli kilkudniowego konkursu, w którym wyznaczano pierwszą, drugą i trzecią nagrodę. Już samo zakwalifikowanie do agonu było zaszczytem, jednak w powszechnym odczuciu zajęcie ostatniego miejsca na podium oznaczało przegraną. Zwycięzca otrzymywał natomiast nagrodę rzeczową, stanowiska i – oczywiście – sławęj0000000BKB1v38_000tp003sławę.

j0000000BKB1v38_000tp003
j0000000BKB1v38_0000004G

Konteksty

Części dramatu

R1DZWdLOIvPok
Prolog(os) Miała bardzo wyraźne rysy objawiające gniew lub strach., Peruka Tzw. onkos, jej barwa i wysokość informowały, do jakiej grupy społecznej należy postać., Koturny Ich wysokość zależała od przynależności społecznej danej postaci. Władcy mieli najwyższe podeszwy, Strój Zazwyczaj był to mający jaskrawe kolory chiton, czyli luźna szata, na którą nakładano płaszcz.
Źródło: Contentplus.pl sp. z o.o., licencja: CC BY 3.0.
Lekcje teatru. Książka dla nauczyciela i uczniaAnna Janus‑Sitarz
Anna Janus‑Sitarz Lekcje teatru. Książka dla nauczyciela i ucznia

W pobliżu świątyni Dionizosa w Atenach kapłani wyznaczyli tak zwany Święty Krąg. Był to ubity lub wysypany piaskiem plac, który nazwano później orchestrą, czyli tanecznią. Tutaj bowiem chór, ustawiony w dwóch lub trzech szeregach, śpiewał i tańczył. Na środku tego placu stał okrągły ołtarz – thymele. […]

Orchestra sytuowana była zawsze u stóp wzgórza, na którego zboczu zasiadali widzowie […]. Taki był początek późniejszej widowni, zwanej theatronem, która w Grecji miała kształt wycinka koła większego od półkola. […]

Gdy w dramatach antycznych zaczęto rozbudowywać akcję i do chóru dodano aktorów, występowali oni początkowo wraz z nim na orchestrze. Wzniesiony po przeciwległej do theatronu stronie drewniany barak zwany skene, służył jako garderoba dla aktorów i jako tło akcji dramatu. Jego frontowa ściana miała troje drzwi i z czasem utarła się konwencja ściśle określająca, przez które drzwi wchodziły na scenę konkretne postacie. […]

Później nastąpiła dalsza zmiana: aktorzy zeszli z orchestry i występowali na tak zwanym proskenionie (odpowiednik dzisiejszej sceny). Powstała jakiś czas potem drewniana budowla na cokole skene – episkenion – obejmowała z trzech stron przestrzeń dla grających aktorów.

j0000000BKB1v38_00000_BIB_002 Źródło: Lekcje teatru. Książka dla nauczyciela i ucznia, Kraków 1999, s. 13.
Ćwiczenie 9
R1WiqjmtSbnfE
Zadanie interaktywne, należy wybrać prawidłową odpowiedź spośród podanych możliwości.
Źródło: Learnetic SA, licencja: CC BY 4.0.
Ludzie: zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i RzymuLidia Winniczuk
Lidia Winniczuk Ludzie: zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu

Aktor występował w długim chitonie, w jaskrawych barwach, którego cechą charakterystyczną były rękawy (normalnie chiton ich nie posiada). Na chitonie nosił himation, który był ubiorem sugerującym pozycję społeczną postaci. Aktorzy, dla lepszej widoczności, występowali w butach na grubej podeszwie, a aby nie byli nieproporcjonalnie szczupli w stosunku do wzrostu, pod chitonem watowano ich, grubo owijano. Na głowach mieli wysokie przybrania, przez co sylwetka wydawała się duża. Uzupełnieniem stroju była maska. […] Maska zbudowana była z dwóch części: jedna zasłaniała twarz, druga tył głowy, można ją było rozchylać przy zdejmowaniu jak przyłbicę. W masce pozostawiano szeroki otwór na usta. Służył on jako wzmacniacz głosu. Początkowo maski były prymitywne – kobiece były białe, męskie – ciemne. Z biegiem czasu zaczęto nadawać maskom wyraz.

j0000000BKB1v38_00000_BIB_003 Źródło: Lidia Winniczuk, Ludzie: zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu, Warszawa 1988, s. 527.
Ćwiczenie 10

Wyjaśnij, jak podczas przedstawień w teatrze starożytnym rozwiązano kwestie akustyki. W jaki sposób głos aktora docierał do widzów siedzących dalej od sceny?

R1aIjI3CR9aC6
Miejsce na notatki
Ludzie: zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i RzymuLidia Winniczuk
Lidia Winniczuk Ludzie: zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu

Lukian w dialogu O tańcu (27) przeciwstawia wygląd aktora w konwencjonalnym stroju tancerzowi, który ma maskę naturalną, do roli dostosowaną.

„Przyjrzyjmy się tragedii, jak ona się przedstawia, i to najprzód zewnętrznie. Cóż za wstrętny, a zarazem okropny widok: człowiek nieproporcjonalnie wydłużony na wysokich toczący się koturnach, przybrany w maskę rozmiary głowy znacznie przechodzącą, z ustami rozdziawionymi, jakby chciał połknąć widzów. Nie chcę już mówić o tych wyściółkach na piersiach i brzuchu, przydających mu sztucznie odpowiednie rozmiary, by owa nienormalna wysokość rażąco z nikłymi kształtami naturalnej postaci nie kontrastowała. Nagle spoza maski zaczyna ten człowiek ryczeć: to wysokimi, to niskimi wydzierać się tony, to od czasu przypadające mu partie śpiewnym recytować głosem, a co już wprost okropne, serca swojego przeżycia wyśpiewywać […]. I póki Andromachę gra albo Hekabę, to jeszcze trele te od biedy znieść można. Ale kiedy w roli Heraklesa wystąpi i zapominając się solową śpiewać zacznie arię, nie bacząc ani na lwią skórę, którą ma na sobie, ani na palicęj0000000BKB1v38_000tp004palicę, to doprawdy człowiek myślący takie postępowanie nazwać musi parodią”.

j0000000BKB1v38_00000_BIB_003 Źródło: Lidia Winniczuk, Ludzie: zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu, Warszawa 1988, s. 527.
Ćwiczenie 11

Wyjaśnij, dlaczego gra aktora została nazwana przez Lukiana parodią.

RZOWdQmlgptmu
Miejsce na notatki
j0000000BKB1v38_000tp004
j0000000BKB1v38_00000052

Tragedia czy komedia?

Polecenie 7

W starożytności większe znaczenie nadawano tragediom niż komediom, a twórcy tragedii byli bardziej fetowani niż autorzy komedii. Zastanów się i odpowiedz, czy dziś jest podobnie.

RH8uCMYP5ZA4B
Miejsce na notatki
Wskazówka

Weź pod uwagę, że nagrody na festiwalach filmowych zdobywają częściej dzieła o poważnej tematyce, a twórców sitcomów czy komiksów wciąż jeszcze traktuje się jak artystów gorszej kategorii.

j0000000BKB1v38_00000059
JPOL_E3_E4_Zadaniowo

Zadaniowo

Polecenie 8

Wyobraź sobie, że jesteś dyrektorem teatru i zamierzasz zorganizować międzynarodowy przegląd sztuk inspirowanych kulturą starożytnej Grecji. Zredaguj wypowiedź argumentacyjną, w której przekonasz władze miasta do finansowego wsparcia twojego przedsięwzięcia.

Rj51tEBmT8xzm
Miejsce na notatki
Polecenie 9

Przygotuj odpowiedź na pytanie zadane w temacie lekcji: Po co ludziom teatr? Uzasadnij swoje zdanie.

R1WULRvavNCN5
Miejsce na notatki
R1PBpgidJnmBK1
Zadanie interaktywne polega na uszeregowaniu słów kluczy w hierarchii ważności (według ucznia): teatr, amfitatr, prologos, stasimon, epejsodion, exodos, jedność czasu, jedność miejsca, jedność akcji, koryfeusz, chiton, onkos.
Źródło: Contentplus.pl sp. z o.o., licencja: CC BY 3.0.

Zapoznaj się z poniższymi słowami kluczami związanymi z lekcją, a następnie zaproponuj ich własną kolejność. Możesz kierować się tym, co cię zaciekawiło, poruszyło, zaskoczyło itp. Przygotuj krótkie uzasadnienie swojej propozycji.

Słowa klucze: teatr, amfiteatr, prologos, stasimon, epejsodion, exodos, jedność czasu, jedność miejsca, jedność akcji, koryfeusz, chiton, onkos.

RmU7l9GmCSbl5
Miejsce na notatki